4. Nieczystość i magiczne macice [OKRES W BIBLII]

Sromoty zatracenia ludzkości. W boleści i smutku rodzisz dziadki, niewiasto i pod mocą jesteś mężową, a on panuje nad tobą. Ale czy nie wiesz, że każda z was jest Ewą? Wyrok Boży na twoją płeć jest w mocy do dziś, tak więc wina też musi być w mocy. Jan Paweł II, Jan Paweł II, Jan Paweł II pomógł kobietom. Wiele można powiedzieć o najsłynniejszym Janie Pawle w historii Polski, ale mało kto wie, że Karol Wójtyła pomógł kobietom. I choć przez lata pierwsze byłam do barki, kremówki i memówki, to warto powiedzieć, że właśnie podczas jego pontyfikatu kobiety zyskały możliwość czytania Pisma Świętego podczas mszy, śpiewania w górze i nawet rozdawania komunii.

Jan Paweł II, jeśli mnie słuchasz... Nie. Po prostu... Wiesz co? Dzięki, Karol. Dziękujemy. Natomiast mimo to o księżyni wciąż możemy pomarzyć i cóż no. Poglądy z początku naszej ery nieźle trzymają się też XXI wieku. Gdyż niewiasty ze względu na okres i klimakterium nie są w stanie głosić kazań czy też spowiadać. Bo w czym to przeszkadza? Nie wiadomo. Ale no Jan Paweł II coś tam zrobił. Czy to znaczy, że kobiety powinny dokonać zwrotu papieskiego, wstawać godzinę wcześniej i pracować na przywracanie papieżowi rozumu i godności człowieka zamiast lajkować żółte memy?

No nie. Chyba nie. Dobra, musiałam się dograć, bo nie wytrzymałam. W podróży skończyłam czytać wspaniały reportaż. Irlandia wstaje z kolan. Marty Abramowicz. Bardzo polecam. Nominowany za nagrody Kapuścińskiego i całkowicie zasłużenie. Bo to nie jest tak, że mogę po prostu zostawić puenta, że Jan Paweł II był spoko. No kurwa. Jan Paweł II wszystko zniszczył. I perspektywa irlandzka była dla mnie bardzo odświeżająca, bo nie zdawałam sobie sprawy, jak Irlandia próbująca wyrwać się ze szponów kościoła i oderwać od jego traum, miała kłopoty właśnie przez tą uporczywą konserwatywność JP2. Co Irlandczycy mówią o najsłynniejszym Janie Pawle w historii Polski, który w niektórych kościołach znajduje się w uprawicy Boga Ojca bla bla?

Zapisałam sobie nawet anegdotę z życia Mary McAlice, prezydentki Irlandii, którą przytoczyła Abramowicz w swojej książce. Zacytuję Wam, bo to jest naprawdę złoto. W trakcie swojej prezydentury dwukrotnie odwiedza Jana Pawła II. Za pierwszym razem w 1999 roku papież zamiast przywitać się z nią jako głową państwa wyciąga rękę do towarzyszącego jej Martina i pyta go czy nie wolałby być sam prezydentem Irlandii zamiast towarzyszyć pani prezydent. Martin nieruchomieje. Dłoń papieża zawisa w powietrzu. Jego żona przyjmuje inicjatywę. Proszę pozwolić, że się przedstawię. Jestem Mary McAleese, prezydentka Irlandii, wybrana przez mój naród. Czy wam się to podoba, czy nie? Mówi i ściska rękę papieża. W powietrzu czuć gafę.

Jan Paweł II wycofuje się z tego, co powiedział. Mówi, że przygotował ten żart, bo słyszał o jej poczuciu humoru. Będąc kobietą, trudno jednak uważać takie wypowiedzi za zabawne. Nie, kiedy na każdym kroku spotykasz się z ignorowaniem, pobłażliwością i męskim rechotem. Ile przeszkód trzeba przejść, żeby stać się prawniczką, o ile więcej, żeby zostać prezydentką. A przecież w pierwszym, który rzuca kłody pod nogi, jest właśnie Kościół. I tu Mary okazała się gigaczatką, która postanowiła, że no nie, nie przejdziemy nad tym, co powiedziałeś typie, nawet jeśli jesteś świętym typem, do porządku dziennego, tylko rozpracujmy ten gnój. I uwaga, co powiedziała. I uwaga, jakie jest wytłumaczenie Jana Pawła II.

Uważam, że jest naprawdę wybitne. Jan Paweł II zesłania się swoim słabym angielskim, bo oczywiście to kwestia umiejętności językowych, jak wszystkie seksistowskie tekstiki. No dobra, ale zostawiłam na was taki huk, który z pewnością zadziałał, skoro nie powiedziałam, że udzielę odpowiedzi później, haha.

Ułożyłem się tak, abym doskonale widział wszystko przez małe dziurki. Moim oczom ukazał się wielki stół, a na nim najróżniejsze potrawy. Przy nim siedział już Bóg oraz parę skrzydlatych istot. Święty Łukasz, który był ubrany w czarną koszulkę z napisem Happy Birthday Jezus, czytał książkę. Niestety nie mogłem rozczytać symboli znajdujących się na okładce. Obok niego siedział święty Marek, który co chwilę przyczulał się do Michała. Jesus, Marek! Dużo tutaj jest gejowskiej energii. Święty Jan tylko siedział i popijał herbatę. Nagle wszedł on. Jego piękne, brązowe włosy opadały mu na ramiona, krótka i gęsta broda świeciła w świetle lampy. Na sobie miał białą bluzę z kapturem, czarny podkoszulek, podarte dżinsy i białą Nike.