Fighter na bramce klubu: praca, w której działasz natychmiast | Józef Król |#69

Karierę sportową to byli ludzie, którzy całe życie to robią, ciężko pracują i tak dalej. Ja miałem tam jakąś przygodę z mniejszym, większym sukcesem. Bardziej to wszystko działało na zasadzie takiej... A ja sobie spróbuję. A skąd u ciebie się wzięły sztuki walki? Jak zacząłeś przygodę ze sportem? Co to było? To nie była przygoda ze sportem tak naprawdę, bo... Jeżeli coś mnie nie interesuje, nie jest mi to potrzebne, to mam taki mechanizm wykluczenia, wiesz o co chodzi. Na przykład nie zapamiętuję informacji, które są dla mnie kompletnie nieistotne, więc jest tak nieraz, że ja 20 razy jestem u kolegi i dalej pytam, w którym mieszkaniu on mieszka. Natomiast potrzebna mi była taka umiejętność z kilku przyczyn. Wiesz, to też były takie czasy, ja jestem rocznik osiemdziesiąty, no nie? Więc to były czasy takich filmów jak Kickboxer, jak Fawy Sport, wiesz, to się gdzieś w szkole oglądało, a że jestem z takiej, żyłem w takiej niedużej wiejskiej szkoły, to wiesz, jak się oglądało filmy.

Człowiek wierzył, że ten Vandam jest niepokonany, że Sigal to potrafi dwudziestu chłopów pokonać. Przecież mieliśmy taki Kazus Arnolda Schwarzeneggera, prawda? Kiedyś w tych latach 90-tych wielkie, silne chłopy jak Arnold, to każdy się tego bał, no nie wiesz o co chodzi. I tak naprawdę w Polsce ten minowalił Mariusz Pudzianowski, to ten spod głowy od trzy razy mniejszych facetów, to nie? Okazało się jednak, że te wielkie mieście nie walczą. To MMA zrobiło jednak, jednak jakby zmieniło to całe spojrzenie, prawda? Także tutaj mówię, w życiu też podejmujesz bardzo takie decyzje, a na zasadzie takie, mam takie możliwości, to taką podejmuję, prawda? Zupełnie może inna jest sytuacja i stosunek do sportu był, gdybym ja był z większego miasta. Gdzieby był dostęp do klubów, treningów, gdzieby można było iść. Tutaj musiałeś korzystać z tego, co masz, no nie? Wtedy w ogóle generalnie miałeś bardzo ograniczone pole manewru.

Co się wyobrażasz, gdzie nie było low kicków i tak dalej i to było nielegalne, prawda? Więc ja tak bardzo, ale to bardzo chciałem być jak Marek Piotrowski, wiesz, to była taka postać, a przede wszystkim ja jestem bardzo mocno patriotyczny nastawiony do życia. Więc wiesz, jak jest Polak, to Polaka zawsze trzeba bronić, Polak jest zawsze najlepszy, więc sukces Polaka jest jeszcze dla mnie, wiesz, no sukces Piotrowskiego był dla mnie 100 razy większy niż Majka Tysona, no nie? Nie, no pewnie. Wiesz o co chodzi, to jest, mimo że, mimo że tak naprawdę, gdybyś popatrzył z perspektywy czasu, no w tej chwili to kickboksy jest już sportem trochę niszowym, tak jakby, wiesz. Poza tym jest pewna taka zmiana, no nie, bo... Klub, a ludzie tam trenują K1, no nie? K1 nie się trenuje, bo to jest formuła walki, tak samo jak nie trenuje się MMA, no nie? Ja czasem słucham, to są takie podstawy, których kiedyś się uczono.

Jeżeli wyznaczam sobie jakiś cel, to jest ten cel konkretny i mam ku temu powód, żeby to robić. Wiesz, jak to wygląda generalnie z walkami. Ktoś do ciebie dzwoni i mówi, słuchaj, jest taka i taka możliwość, dzwonił do mnie promotor, weźmiesz sobie walkę i tak dalej. Oczywiście mierzy siły na zamiary, chociaż lat temu, naście, bo to już było lat temu, naście zupełnie inaczej postrzegałem życie. I też nie miałem zupełnie, wiesz, nie byłem zawodnikiem typowo rankingowym, czyli nie miałem wiele do stracy nawet, gdybym przegrał, no nie? Tutaj akurat, mówię, można powiedzieć, że się udało w pewien sposób, dużo czynników się na to złożyło. Natomiast ja to nieraz podkreślałem. Ja uważam, że miałem przygodę ze sportem. To nie była kariera sportowa, tylko to była przygoda ze sportem. Jest fajnie. Jest fajnie w tym sensie, że dużo fajnych rzeczy w związku z tym doświadczyłem. Gdzieś tam nabyłem pewnego rodzaju rozpozowalność.

Natomiast co, i to jest tak, wiesz, na zasadzie przysługi, Kubuś dzwoni do mnie, mówi słuchaj, bo tam już masz nazwisko, coś tam wygrałeś, a tu chłopaki chcą zrobić galę, no nie? No mówię, dobra, wiesz, ja nawet nie pytałem kto, gdzie, z kim, no nie? I pamiętam, że jakoś tam byłem przed tą walką i poschodzi do mnie jakiś chłop, którego w ogóle nie znam. Mówi, słuchaj, uważaj, uważaj, bo on u kółka MMA trenuje. Ja mówię, dobra, jest, no nie? No nie było dobra, jest, mówię, chłop zmiód jak chciał, no nie? Ale wiesz, to mówię... Już powiedziałem, jaki jest mój stosunek do sportu generalnie. Wiesz, to jest tak, że wygrywasz, przegrywasz i za tydzień masz następną walkę, prawda? To co po niej czułeś? Nic. To nie jest tak, że to wzbudza we mnie emocje. Ja, wiesz co, ja mam tak, że lubię sobie czas zapalić papierosa, ale jak mam taki okres, że ja na przykład, wiesz, się przygotowałem do walk czy coś, to oczywiście tego nie robiłem.

No wiesz, ja miałem na przykład na zajęciach z Krav Maga samych biznesmenów, albo same panie. I to panie, które wiadomo, że są zawodniczki, mamy mnóstwo się tych zawodniczek, no nie? Ale to nie są panie, które pójdą i będą ci się, wiesz, tłuchy na sparingach. To są panie, które... Bardzo często te treningi samoobronowe wyglądały na zasadzie takie, jakby chciały sobie zrobić trening ciekawy, ale jednocześnie poprawiający kondycję. Te sztuki walki, ten system walki był do tego dodatkiem, prawda? Bo koleżanka szła i tak dalej, i tak dalej. Wiesz, ja miałem sytuację, kiedy przyszła mi pani z 50-centymetrowi tipsami na treningi. Przecież jej nie wyrzuca z tego treningu, prawda? A tipsa nie może złamać. No, byłaby awantura. Natomiast zupełnie poważnie mówiąc, to jest różnica między sportem a samoobroną. Ja tego nie nazywam samoobroną.

Chodzi mi o sport sztuki walki, nie? Działają w realu? Zasada jest bardzo prosta, no nie? Sam sobie możesz wziąć gościa, który nigdy nie trenował i gościa, który trenował, no nie? Wiesz, kwestia odruchu. Przecież każdy trening to jest forma wzmacniania odruchu. Czyli wiadomo, że ktoś, kto trenuje jest szybszy, precyzyjniejszy i tak dalej. To jest zupełnie normalne i naturalne. Natomiast jest ten element tak zwanej zmiennej czy element zaskoczenia, no nie? Jest tak... Bywa człowiek czasami rozkojarzony i znam takie sytuacje, gdzie naprawdę dobry zawodnik stojący na bramce, dobry zawodnik w sensie sportowym, jeszcze rozmawiał, myślał, że wszystko jest spokojnie, nagle dostał partyzanta i spadł. Bo właśnie brak mu takiej praktyki ulicznej, tego żeby, wiesz, to będzie taką świetną sprawę miałem, jak zacząłem trenować boxu tego trenera Kazia Pieniążka, zawsze mówił tak, to będzie tak samo jak na ulicy, mówi, trzymaj ten dystans, jak ty go nie dostaniesz, to on ciebie też nie dostanie i to zawsze działa.

Dlatego, że to tak jak mówiłem, to nie jest gra komputerowa, nie dostaniesz drugiego życia. Natomiast nie da się tego w żaden sposób porównać. To jest tak, jak wiesz, jakbyś chciał porównać człowieka, który, nie wiem, uczy samoobrony jakiejś tam, czy to będzie CAPAP, Krav Maga, czy jakikolwiek inny system, jest tym zajebiście dobry. Powiedzmy z przeciętnym pięściarzem. Zresztą jeden z izraelskich, pamiętam, instruktorów z Dużej Izraelskiej Federacji Kraw Maga nawet bił się z Marką Hukiem. Miał to całkiem dobry bilans tam w walkach. Chyba jedną czy dwie przegrał, no nie? Ale na przykład w tym o generalnie izraelskich pięściarzy, no nie? Natomiast wiesz o co chodzi. Jeżeli zestawiłbyś pułapy umiejętności. Jest często tak, zauważ było tak, że w walkach zwłaszcza freak fightowych wchodził jakiś zapaśnik albo ktoś to nie robił sportów uderzanych i trafiał.

Po prostu, wiesz, tej bezsilności się boję. Wiesz, mam też takie pewnego rodzaju podejście, bo ktoś mi mówi, ty, czemu nie jeździsz na nartach? Ja mówię, że jeździć na nartach, no nie, czemu nie robisz pewnych rzeczy? Ja nie robię, na przykład, nie jeżdżę samochodem nigdy dla przyjemności, wiesz, i tak dalej. Ja mówię, jestem pragmatyczny, no nie, ale też, jak mówi pierwsza podstawowa, najważniejsza, zada kraw maga, unikaj miejsc sytuacji niebezpiecznych. Jeżeli nie muszę ryzykować, ja nabywam pewne umiejętności, które mi są potrzebne, ale nie robię tego, jak to się mówi, dla sportu, o. Bo wiem, że jest jakiś ryzyko, że się coś może stać. Zresztą tak samo do tej pracy, o której rozmawialiśmy tyle czasu, podchodzę na zasadzie minimalizowania ryzyka. Wiesz, kiedyś było tak, że jak ktoś mnie obraził, czy mi pocisnął, to normalnie mnie rozsadzało, a teraz niechże se pogada. To nic nie zmienia. A wręcz powiem ci, jak mi ktoś czasem przyjdzie z chłopaków i mówi, ty, ty, to masz cierpliwość, no nie?