Świat kontra Chiny. Powstanie bokserów
20 czerwca 1900 roku. W Chinach trwa krwawe powstanie bokserów. Rebelianci, przy wsparciu armii cesarskiej, przypuszczają atak na dzielnicę ambasad w Pekinie, gdzie schronili się zachodni dygnitarze, cudzoziemcy oraz chińscy chrześcijanie. Choć początkowo zjednoczone oddziały Europejczyków, Amerykanów i Japończyków skutecznie się bronią, to szybko staje się jasne, że nie mogą się równać ze znacznie liczniejszymi siłami Chińczyków. Ich jedyną nadzieją jest odsiecz ze strony armii zachodnich. Kim byli ludzie zwani przez Europejczyków "bokserami"? Dlaczego cesarzowa Cixi zdecydowała się ich poprzeć? Jak wyglądała interwencja światowych mocarstw? W Misji specjalnej odkrywamy kulisy powstania bokserów.
W zaledwie jeden dzień Seymour organizuje oddział liczący ponad 2000 ludzi. W jego skład wchodzą marynarze z Wielkiej Brytanii, Niemiec, Rosji, Francji, Stanów Zjednoczonych, Japonii, Włoch i Austro-Węgier. 10 czerwca oddział Seymoura wsiada do pociągów i wyrusza z miasta Tianjin w stronę Pekinu. Po drodze mija oddziały cesarskie, te jednak początkowo pozwalają bez przeszkód przejechać. Wielu chińskich dowódców było wrogo nastawionych zarówno do powstańców, jak i cudzoziemców i nie byli pewni, po której stronie się opowiedzieć. Jednak wkrótce oddział Simura musi się zatrzymać z powodu uszkodzonej linii kolejowej. Gdy inżynierowie starają się ją naprawić, bokserzy przeprowadzają kilka ataków na połączone zagraniczne siły.
Tymczasem zachodnie siły koalicyjne stacjonujące w Zatocie Pohai, nie wiedząc o wydarzeniach w Pekinie, decydują się na atak na Forty Dagu. Chcą w ten sposób zabezpieczyć ewentualne miejsce desantu na wypadek, gdyby konflikt się przedłużył i konieczne było wezwanie wsparcia. 17 czerwca po ciężkich walkach połączone siły odnoszą zwycięstwo nad armią chińską i opanowują Forty w Dagu. Gdy wieść o bitwie dochodzi na dwór cesarzowej, ta uznaje to jako jawny akt agresji na Chiny. rozkazuje generałowi Dong Fuxiangowi zaatakowanie wojsk pod wodzą generała Simura. 18 czerwca ma miejsce bitwa pod Langfang, w wyniku której oddział Simura zostaje zatrzymany i zmuszony do wycofania się do Tianjin. 19 czerwca cesarzowa Cixi wysyła wiadomość do wszystkich ambasad znajdujących się w dzielnicy dyplomatycznej.
Włosi dołączają do Japończyków, a Austriacy do Francuzów. W przededniu bitwy w dzielnicy znajdowało się 450 żołnierzy i 473 zagranicznych cywili, którzy zostali umieszczeni w ambasadzie brytyjskiej. Około 3 tysiące chińskich chrześcijan znajduje schronienie w pałacu księcia Su, bronionym przez Włochów i Japończyków. Claude MacDonald liczy, że uda mu się utrzymać dzielnicę dyplomatyczną do czasu przybycia sił Simura. MacDonald nie wie jednak, że oddział admirała został dwa dni wcześniej zmuszony do odwrotu. Wieczorem 20 czerwca w stronę obrońców padają pierwsze strzały, a powstańcy wspierani przez armię cesarską ruszają do ataku. 21 czerwca cesarzowa Cixi za namową swojego doradcy księcia Douan wydaje edykt, w którym wypowiada wojnę Wielkiej Brytanii, Francji, Niemcom, Włochom, Austro-Węgrom, Stanom Zjednoczonym, Japonii, Rosji oraz Hiszpanii, Belgii i Holandii.
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.