Świat kontra Chiny. Powstanie bokserów

Żołnierze jednak skutecznie nie odpierają. W międzyczasie sytuacja w Pekinie gwałtownie się zaostrza. 11 czerwca japoński dyplomata Sugiyama Akira zostaje zabity przez chińskich żołnierzy. Dzień później niemiecki minister Clemens von Ketteler rozkazuje zatrzymać młodego człowieka, który jest podejrzewany o przynależność do bokserów i przebywa na terenie dzielnicy ambasad. Niemieccy żołnierze aresztują mężczyznę i ten zostaje przez nich pobity na śmierć. W odpowiedzi bokserzy wkraczają do Pekinu i niszczą kościoły oraz zabijają wszystkich napotkanych wiernych i księży. Trzem tysiącom chińskich chrześcijan udaje się uciec do dzielnicy dyplomatycznej, a niektórzy chronią się w katolickiej katedrze północnej w Beitiang. Cesarzowej Cixi udaje się nawiązać porozumienie z bokserami i nadaje im status państwowej milicji, co uczyniło z nich oficjalną formację bojową Armii Cesarskiej.

Ogłaszam, że wszyscy cudzoziemcy i dyplomaci mają 24 godziny na opuszczenie miasta. W przeciwnym razie władze Chin nie będą mogły zapewnić im należytej obrony. Zagraniczni delegaci organizują zebranie, gdzie wspólnie naradzają się, jak powinni zareagować na ultimatum. Wszyscy zgadzają się, że opuszczenie miasta i marsz przez tereny opanowane przez powstańców będzie samobójstwem. Zapada decyzja o podjęciu prób rozmów, co pozwoliłoby im zyskać na czasie. Rankiem następnego dnia niemiecki minister von Ketteler w towarzystwie tłumacza i asystentów Udaje się do Chińskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych, gdzie w imieniu wszystkich ma rozpocząć negocjacje. Von Ketteler zostaje jednak zastrzelony przez chińskich żołnierzy, gdy zbliża się do budynku ministerstwa.

Pod koniec lipca do Chin zostaje wysłany korpus, którego dowódcą zostaje Feldmarszałek Alfred von Waldersee. Wojska potrzebują jednak czasu na dotarcie do Azji, dlatego tymczasowym dowódcą wojsk koalicyjnych zostaje brytyjski generał Alfred Gaisley. Stacjonuje on w Indiach i wraz z oddziałem wojsk kolonialnych rusza do Chin. Dołączają do niego francuskie wojska przebywające w azjatyckich koloniach oraz znaczne siły rosyjskie i japońskie. W sumie Geisli dysponuje armią liczącą 55 tysięcy żołnierzy. Wojska mobilizują się w zdobytym przez koalicję mieście Tianjin. 4 sierpnia 1900 roku brytyjski generał uznaje, że należy ruszyć na Pekin. Jednak marsz na stolicę Chin odbywa się w bardzo niesprzyjających warunkach. Letni skwar powoduje, że żołnierze szybko opadają z sił i wielu z nich mdleje ze zmęczenia.