Storytelling w świątecznych reklamach | Adrian Prędkiewicz #43

Więc tak, to jak najbardziej się z tobą zgodzę. Mnie się też podoba to, że w większości tych reklam świątecznych i tych takich fajnych, które ja znam, jest ta historia przedstawiona w taki sposób, że to nie jest kup, kup, kup, kup, kup, tylko to przeważnie jest właśnie albo nawoływanie do tego, żeby być razem, no bo dziadek na przykład z Allegro miał tam tą swoją historię, ale generalnie chodziło o to, żeby być razem. Ikea i niemarnowanie jedzenia. Niemarnowanie jedzenia, podobnie jak z tymi choinkami, no nie? Jestem kobietą, jesa, no to już w ogóle. Tutaj jest zupełnie inny przekaz, a nie kup nasze pierścionki, bransoletki i tak dalej. Także to też jest takie fajne. Tak, są ludzie, którzy mówią o tym, że sama ekspozycja Marki jest zła, ale moim zdaniem, tak jak w przypadku sponsorowania boisk szkolnych przez komercyjne Marki, że oni tam wystawią swoje logo w zamian za to, żeby dać coś dobrego dzieciakom, tak samo na święta właśnie, jeżeli jest jakaś reklama, ona leci.

Często to jest takie właśnie też ocieplenie wizerunku i tylko dlatego, że tam nie ma takiego przekazu właśnie, żeby kupować od razu, to tak idzie, no bo ludzie to też nie czują się wtedy podając to dalej, bo o to w tym często chodzi w viral marketingu. I storytellingu, gdzie nas coś wzrusza, skłania do działania, podają to dalej i łączą po prostu pozytywne emocje, kotwiczą je po prostu z marką. To, że właśnie, żeby później kupili to spokojnie, te marki zadbają o to cztery tygodnie później, jak nam puszczą remarketing już na ich produkty, ale póki co to służy właśnie zupełnie czemuś innemu. Tak, no i też działa tak zwany efekt czystej ekspozycji. Kiedy ja widzę w telewizji ciągle reklamy na przykład, nie wiem, Yesa czy dwa lata temu piękna i długa reklama Apartu, no to gdzieś to w tej mojej głowie, wiesz, gdybym miała iść pewnie po jakieś pierścionki komuś na prezent kupić, no to pewnie wybrałabym to, co widzę najczęściej, nie?