Język inkluzywny | Anna Harężlak | Beata Rzepka | Hubert Sobecki #31

Albo mamy do czynienia z osobą, która używa zaimków innych niż my byśmy się spodziewali patrząc na to jak wygląda, to to naprawdę nie jest koniec świata. To znaczy powinniśmy to traktować dokładnie tak samo jak Aśka, która woli być Kaśką. Dla nas to jest minimalny wysiłek, a dla osób, w tym wypadku dla osób transpłodziowych, jest to często kwestia zupełnie fundamentalna. Bo imię to jest jedna z najbardziej intymnych rzeczy, jakie my mamy. To, jak my chcemy, żeby nas nazywano, to jest jedno z naszych najbardziej podstawowych praw, takich społecznych między sobą. Więc uszanujmy te zaimki, naprawdę. Nawet jak będziemy się mylić, albo nam się wyda, że to jest niepotrzebne, to nie jest dla nas. A dla nas to naprawdę nic nie kosztuje. Dokładnie i nawet jeżeli będziemy się mylić, jak pomylimy się, prawda, no to po prostu wystarczy powiedzieć przepraszam, pomyliłam się i zacząć mówić, tak jak sobie ta osoba tego życzy i chyba świat się nie zawali.