Język inkluzywny | Anna Harężlak | Beata Rzepka | Hubert Sobecki #31

Cześć! Dzisiaj porozmawiamy o języku inkluzywnym. A to dlatego, że za nami maj, który był miesiącem różnorodności, a czerwiec jest miesiącem dumy. Ale chyba każdy pretekst jest dobry, żeby o tym mówić głośno i wyraźnie. Beata Rzepka i Anna Hare z lak. Nie będziemy o tym rozważać same, ponieważ postanowiłyśmy zaprosić eksperta, Huberta Sobeckiego ze Stowarzyszenia Miłość Nie Wyklucza. Cześć Hubert. Cześć, dzień dobry. Według słownika języka polskiego inkluzywny oznacza łączący lub obejmujący jakąś całość przeznaczony dla wszystkich.

Mój dziadek był spod Lwowa. Więc myślę, że te więzi na pewno ułatwiają nam coś, co powinno być standardowe. Empatia powinna być ogólnie dla wszystkich ludzi, wszystko jedno jaki mają kolor skóry, albo czy ich język brzmi podobnie, czy nie. Ale jednak oczywiście okazuje się, że łatwiej do podobnego niż do tego bardziej innego. Ja sobie tak myślę, że jeśli nie wiemy, jak się do kogoś zwrócić, to może najlepiej jeszcze zapytać też, jak ta osoba sobie życzy, żeby do niego mówić. I to już nie konkretnie, nie mam nawet na myśli chociażby imię, tak? Jak chcesz, żeby się do ciebie zwracać, czy ty lubisz być Beatą czy Beatką na przykład, nie? Lubię taki tak, jakby co. Jakbym to pytał, ja nie lubię Anka.