Aaron Cel: Francuski junior, polski weteran (MW Podcast #05)

Cześć, z tej strony Michał. Być może niektórzy kojarzą mnie z wywiadu w formie tekstowej albo z latania po halach i stadionach. Tak się składa, że brakowało mi podcastu, więc postanowiłem stworzyć projekt, w którym będę gościł ludzi sportu i nie tylko. Każdy człowiek to osobna historia, która skrywa wiele tajemnic. W Michał Winiarczyk Podcast możecie posłuchać opowieści, w których sport nie zawsze znajduje się na pierwszym planie. Dziękuję za wybór i zapraszam na kolejny odcinek. Gościem tego odcinka jest koszykarz, który choć urodził się i dorastał we Francji, to przez wiele lat oddawał serce dla reprezentacji Polski. Aaron Cel współpracował z czołowymi trenerami Europy. Grał w najlepszych klubach polskiej i francuskiej ekstraklasy, a także był częścią biało-czerwonych zespołów, które z sukcesami rywalizowały na EuroBaskecie i Mistrzostwach Świata.

Poza tym tam miałem sporo kontuzji, więc utrudniło mnie to troszkę granie przez jeden czy dwa sezony z tych czterech. I było jak było, ale myślę, że to mnie też sporo nauczyło właśnie. Właśnie mnie ciekawi ten poziom drugiej ligi, bo rok, dwa lata temu było głośno o decyzji Jakuba Szenka, który najpierw poszedł do drugiej ligi, później gdy ten Tur spadło do trzeciej ligi, to też tam poszedł. No i tak się ludzie pukali w głowę, że no reprezentant Polski idzie do trzeciej ligi, to tak brzmiało trochę dziwnie. Tak, no ta druga liga, znaczy ten Pro B to jest naprawdę dobry poziom. To można śmiało porównać do polskiej Ekstraklasy. Oczywiście najlepsze drużyny z polskiej Ekstraklasy są lepsze niż ten Pro B, ale te gorsze to myślę, żeby miały bardzo, bardzo trudno w tym Pro B, więc to jest solidna liga. Więc kiedy Kuba podpisał w tym Tour, w tym Pro B, to uważałem to za bardzo dobry ruch dla niego, bo już

Poważne tam zamieszki lub wojna po prostu i postanowiliśmy odrzucić tą propozycję. No jak się Monaco zgłosił, no to spojrzałem się na żonę i poza planami koszykarskimi, no to jeden sezon w Monaco lub dwa, bo wstępnie podpisałem na dwa lata, no to nie było do odmówienia. Tym bardziej, że wszystko też finansowo się zgadzało. Więc znam się, poza tym, że gram w koszykówkę, to koszykówka jest moja pasja, więc widziałem kogo tam podpisują i czułem, że coś tam się dobrego kręci. Prezes i dyrektor klubu też ogłaszali wszędzie, że oni nie będą grali o utrzymanie, ani o play-offy, tylko mistrzostwo. Dziwnie to brzmiało dla Beniaminka, ale udało im się awansować z trzeciej do drugiej, z drugiej do ekstraklasy od razu, więc sobie pomyślałem, że to jest coś do zrobienia.