Mentionsy Mentionsy
MiMcast
MiMcast

W LEMbiryncie przyszłości #002

28.04.2022 ·56 min 23 s · 14 rozdziałów

O generalizacji życia ludzkiego i o lemowskim spojrzeniu na świat rozmawiamy z Agatą Kołodziejczyk, Przemysławem Rudziem i Jerzym Woźniakiewiczem. Jak odczytujemy dziś twórczość Stanisława Lema? Tego i wiele więcej dowiecie się, słuchając naszego nowego cyklu podcastów „W LEMbiryncie przyszłości” dofinansowanego z programu „Społeczna odpowiedzialność nauki” Ministra Edukacji i Nauki. #Mimcast POBIERZ ODCINEK Linki: Społeczna Odpowiedzialność Nauki […] Artykuł W LEMbiryncie przyszłości #002 pochodzi z serwisu MiMcast.

22:28 · Filmowe adaptacje i iloraz inteligencji 1

W tym jest całe piękno notabene tych książek, że one są takie bardzo osobiste tak naprawdę, bardzo takie różnorodne. Natomiast to dlaczego się Lemowi nie podobało? No dlatego, że Lem pisząc tą książkę, on miał swoją wizję, a ktoś interpretując tą książkę miał inną wizję. I oczywiście degustibus non disputantum est. Film Andrzeja Wajdy z roku 1968, który powstał zresztą na bazie wcześniejszego scenariusza pod tytułem Czy Pan Istnieje Mr. Jones?

35:00 · Kosmos Lema i przewidywania 1

Całkowicie jest pod kontroli i nas po prostu nie zgładziła w pewnym momencie, jak zdecyduje, że tak naprawdę zużywamy im tutaj, brudzimy planetę i ogólnie nie jesteśmy najfajniejsi. Całkiem jak wirusy w Matrixie, do których zredukowano ludzkość. Przemysław, wróć kolejny raz do tablicy. Internet, rzeczywistość wirtualną, która przecież, no ona już nawet nie raczkuje, ona coraz bardziej się rozwija. Doskonale to widać po grach komputerowych. Niedawno byłem na Politechnice Gdańskiej w laboratorium rozszerzonej rzeczywistości wirtualnej. Oni mówią na to cave, takie miejsce, gdzie wchodzi się w sześcian 3x3x3 metry, gdzie podłogi, ściany i sufit wyłożone są takimi wyświetlaczami, które sprzężone są z okularami, ale nie takimi jak do rzeczywistości wirtualnej, virtual reality.

43:52 · Muzyka i eksperymenty 1

Mieliśmy później klasyków wiedeńskich, później mieliśmy romantyzm. Impresjonistów, neoromantyzm i tak dalej i tak dalej. Pojawił się później jazz, muzyka rockowa, muzyka bluesowa, muzyka rozrywkowa, szeroko pojęta. W końcu pojawiła się też muzyka elektroniczna, muzyka ciężka, jakieś właśnie ciężkie brzmienia i tak dalej. Naprawdę nawet w tej muzyce klasycznej pojawiły się takie nurty jak punktualizm, aleatoryzm. Dla człowieka zapytanego na ulicy, co o tym sądzi, to pewnie powiedziałby, że to jest jakiś hałas, trzaski, jakieś zbiory punktów pojawiających się w przestrzeni. Sztandarowym przykładem też eksperymentu muzycznego będzie Cage i jego 4 minuty 33 sekundy ciszy, gdzie pianista wychodzi na scenę, otwiera wieko fortepianu, podnosi rękę jakby chciał zagrać, a partytura wskazuje mu same pauzy.

Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.