Ukryty feminizm Kopciuszka ✨

To samo tyczy się przejrzystego, szklanego bucika z wersji Pero. Dodatkowo też odpowiednio złoto oraz szkło to były dosyć drogie materiały, szczególnie jeżeli weźmy pod uwagę też kunszt wykonania tychże butów, które te dziewczyny nosiły i były w stanie w nich przetańczyć cały wieczór, co też świadczy o tym, że one obie pochodzą z jakiejś... w wyższych warstwach społecznych, wiemy o tym, że ojciec Aszenputel był bogaty, wiemy o tym, że ojciec Kopciuszka Francuskiego również był raczej bogaczem. Brak takiej moralizacji materiału w Cenerentoli Basilego, którą wprowadzę Wam zaraz, gdzie but ten...

Jest chyba złoty w kolorze, jednak w ogóle wylatuje z ręki i wylatuje na stopę kopciuszka. Jest to natomiast wersja bajki, gdzie mamy najwięcej magicznych przedmiotów i ten bucik też ma rangę czegoś takiego osobnego obiektu wprowadzonego do narracji, który ma jakieś własne właściwości, jak tutaj ten magnetyzm do stopy kopciuszka. Mamy też inne przedmioty, o których Wam opowiem. W tejże wersji kopciuszka. Zapraszam na Cenerentole Giambattisti Basilego. W Morzu Zła zazdrość często wychodzi z własnej głębokości i kiedy spodziewa się spotkać kolejnego tonącego, sama tonie lub też jest rozbijana o skałę, jak to było w przypadku zazdrosnych dziewczyn, o których Wam teraz opowiem.

Przestał się w ogóle nią przejmować i pozwolił na traktowanie jej źle, na odarcie jej z jej drogich ubrań i na przezywanie jej cenerentola, czyli kopciuszek, ponieważ w popiele w kuchni spała. Któregoś razu, kiedy Zezolla siedziała przy oknie, wylądował na parapecie gołąbek wróżek z Sardynii i powiedział jej, że gdyby tylko kiedykolwiek czegoś potrzebowała, wystarczy, że się do niego zwróci. I kiedy jej ojciec miał wypłynąć na Sardynię, zapytał się każdej z córek, co ma im przywieźć, chciały... drogocennych materiałów, sukni oraz klejnotów. Zezolla natomiast powiedziała, że nic nie chce, chce tylko, aby ojciec polecił ją gołąbkowi wróżek z Sardynii.

Sługa oczywiście skusił się, żeby te monety zebrać, a jej udało się uciec. Drzewko zabrało cały jej ekwipunek, a ona była spożyta w swoich łachmanach, czekając na Rodzina wróciła, przechwalali się, jak wspaniale było na balu i królewicz zrugał swojego sługa, któremu nie udało się namierzyć tajemniczej, pięknej nieznajomej i postanowili zorganizować kolejny bal z nadzieją, że tajemnicza nieznajoma znowu na nim się pojawi. Zapomniano bal, siostry oraz macocha tam pojechały, Cenerentola Zezolla poprosiła drzewko o nowy strój, był on jeszcze piękniejszy, wyruszyła na bal i wiedziała, że kiedy będzie teraz uciekać, to sługa nie skusi się na złote monety, ponieważ już jest...

Kim dla Kopciuszka jest Cenerentola? Czy to już jest Kopciuszek? Czy jeszcze jego przodkini? Ja myślę, że rodopis dla Kopciuszków jest jak homo... Heidelbergensis, ten gatunek przed homo sapiens, natomiast w obrębie homo sapiens mamy prababkę kopciuszków, Cenerentole, która chociaż zawiera znaną z nam strukturę powieści, ma też mnóstwo motywów pobocznych, może nie prababkę, ale babkę, mamę, no chociaż mamę, Kopciuszka, tak bym powiedziała. I to, co ją wyróżnia, to skomplikowanie i ilość elementów.

Też zobaczycie, że moja opowieść trwała najwięcej. Początek, od którego zaczęłam, o tym morzu zła i czyhającej w nim zazdrości pochodzi wprost z tłumaczenia, które znalazłam, znaczy tłumaczyłam to sobie trochę z włoskiego, to jest w ogóle neapolitański, ja jestem w tym dosyć cienka, ale czytałam też włoską wersję Wikipedii, bo włoski jest podobny do francuski. Taka jest moja wersja tych pierwszych wersów z Cenerentoli. Pochodzi ze zbioru baśni Pentameron, który został wydany w XVII wieku. Jego autorem był Giambattista Basile i jest napisany w barokowym stylu, to są barokowe opowieści. Jest to kojarzone też z Decameronem, innego autora zbiór dziesięciu opowieści i to, za czym ja nie przepadam w tych historiach, to często to, że akurat w Cenerentoli i Zezolli tego nie ma, ale bywa, że mamy wprowadzonych mnóstwo przedmiotów i tzw.

Kiedy wróżki dają jej sprzęt do wychowania własnego drzewka daktynowego, ona to robi i kiedy prosi o ciuchy od swojego drzewka, to też od razu prosi o monety, a później klejnoty, żeby odwrócić uwagę tego lokaja. Od razu przewiduje, co zrobić, żeby zapewnić sobie możliwie szybkie odejście. Jest bardzo, bardzo proaktywna, co jest... nietypowe dla baśni kopciuszek, jaką kojarzymy później, bo nasze rozumienie tej baśni bazuje raczej na, ja bym powiedziała, właśnie córkach Cenerentoli, to znaczy na Ashen Putel i Saint-Lyon i teraz Pero Take It Away.

Jednak nawet one mogą Cię zawieść bez wsparcia ojca lub matki chrzestnej. Czyli francuski kopciuszek najprawdopodobniej bazuje na Cenerentoli, chociaż z tego co wiem, Perrault w żadnym momencie nie powiedział wprost, że się odwoływał do Pentameronu, ale nie ma to znaczenia, bo widzimy echo tej historii i kopciuszek francuski powstał również w XVII wieku, bliżej jego końca. I jest to ta domyślna wersja bajki, na której wszyscy bazujemy. Sądzę, że nie tylko dlatego, że ta bajka jest wzorem dla Disneya, bo oczywiście w kopciuszku Disneyowskim również mamy karocę z dyni, mamy też... służbę z myszy.

Co więcej też myślę, że władca albo syn władcy w zależności od wersji bajki jest o tyle istotny, że automatycznie przez swoje miejsce w społeczeństwie przewyższa rolą ojca i my uderzamy tak wysoko, żeby... obejść autorytet ojca. Gdyby to był mężczyzna na równi z ojcem, albo poniżej niego, to przecież mógłby taki ktoś mu odmówić. Szczególnie w przypadku Cenerentoli, której ojciec był dosłownie księciem. Tylko król, albo syn króla jest ponad księciem. W tym przypadku był to król właśnie. My uderzamy do wyższego autorytetu i game'ujemy system po prostu. Wykorzystujemy go w ten sposób, żeby ominąć autorytet ojca i się mu wymknąć z rąk.

My się nie skupiamy na tym, jaki wspaniały jest ten książę. Skupiamy się na tym, jak wspaniałe są te szaty, które Kopciuszek dostaje w następstwie jakichś swoich działań, na jakie sobie zapracował i myślimy o tym, jak on gra i próbuje wygrać z macochą. Istotą bajki nie jest to, jak wspaniały jest książę, ale to, czy Kopciuszkowi uda się uciec, a metą Do przekroczenia jest właśnie małżeństwo z księciem. To nie książę jest najważniejszy, ale droga do niego i te działania, które Kopciuszek podejmuje. I teraz porównując nasze trzy laski, czyli Cenerentola, Cendrillon i Aschenputel, myślę, że Cenerentola jest najbardziej skomplikowana, dlatego że morduje własną macochę, ale też... jest najbardziej proaktywna, bo myśli o tym, że chce poprosić ojca, aby wstawił się za nią u tych wróżek i żeby przyniósł jej przedmioty.