Taylor Swift jako pretekst do analizy kilku spraw

Są to dwie różne rzeczy. Zacznijmy od tego, że queerowa analiza to jest... kompletnie akceptowalna i normalna analiza jakiejś twórczości. Tak samo jak możemy, co ja też notorycznie robię, by the way, pozdrawiam cię Aneta, jeśli słuchasz, analizuję prawie wszystkie teksty kultury przez perspektywę Freuda, co by Freud powiedział, co nie znaczy, że ludzie tworzący Te teksty kultury myślą o Freudzie i o tym, jak w filozofii Freuda ten tekst mógł być interpretowany. Najbardziej zajmuję się tym w kontekście Harry'ego Pottera. Zawsze czytam Harry'ego Pottera, to gdzieś z tyłu Papa Freud mi szepcze do ucha.

Lawendowe małżeństwo to jest małżeństwo między gejem i lesbijką, zawiązane tak dla bezpieczeństwa albo z wygody, żeby łatwiej funkcjonować w społeczeństwie. Obie osoby wtedy wchodzą w ten związek świadomie, ale ogólnie kolor lawendowy w takim kontekście mógłby się odnosić w jakiś sposób do miłości między kobietami w Piosence samej Taylor Swift śpiewa o tym, że ktoś od niej chce the 1950s shit, tego gówna z lat 50., a ona chce zostać tylko w tej lawendowej mgle. I że cały czas się jej pyta, czy będę twoją żoną, jedyny rodzaj dziewczyny, którą oni widzą, to one night stand albo żona właśnie. I...

W piosence Dress, gdzie ona śpiewa I don't want you like a best friend, to by mogło również pasować do... jej relacji z kobietami, z którymi ona jest. Jak wspominałam, często te bliskie przyjaźnie Taylor padają ofiarą takiej interpretacji. To wszystko zależy. W jakiejś piosence śpiewa Hide in the Closet. Dużo jest takich pojedynczych fraz, które mogłyby zmienić piosenkę. Zwróćcie uwagę na to, że w języku angielskim jeśli śpiewasz do kogoś w drugiej osobie, to nie wiadomo jakiej ta osoba jest płci, tak? You nie ma płci i dopóki się nie pojawi he albo she w piosence, do tej osoby to nie będzie wiadomo jakiej płci ona jest. No i to jest część tej Analizy opiera się właśnie na tym.

Mamy dostęp do jej przyjaźni i do momentów w tych przyjaźniach, które jakoś budują markę osobistą Taylor Swift i które Taylor może... jakoś wykorzystać w kontekście przede wszystkim jej relacji z fanami. Odnieśmy się jeszcze do Taylor Swift jako bizneswoman. W zeszłym roku po kilku miesiącach trasy The Era Store, która była ogromnym sukcesem finansowym, Taylor Swift została według niektórych czasopism miliarderką. Z tego co wiem, sama nie powiedziała tego o sobie. Myślę, że między innymi dlatego, że większość osób, które są miliarderami, nie są w żaden sposób postrzegane pozytywnie.

Ale oczywiście nie tylko Taylor Swift bierze udział w sprzedaży tego typu, to jest norma w Stanach Zjednoczonych. Była kontrowersja odnośnie Taylor Swift i Ticketmastera, ponieważ kiedy ruszyła sprzedaż na bilety na The Era Store, z tego co wiem, ponad 3 miliony osób były zapisane na przedsprzedaż. W ciągu godziny ta strona się zawiesiła i uniemożliwiła dalszą sprzedaż. Mnóstwo osób odsprzedawało potem bilety po jeszcze wyższych cenach i Ticketmaster był oskarżony o niepoprawne prowadzenie swojego modelu biznesowego i modelu sprzedażowego i był jakoś sądownie ukarany w 2023 albo 2024 roku.

Możecie mi dać znać, co o tym myślicie w komentarzach. To znaczy o tym, o Ticketmasterze i dynamicznych cenach oraz ogólnie kosmicznych dosyć cenach biletów na Taylor Swift. Moje na Warszawę kosztowały mniej więcej chyba 350, za te górne trybuny... Dajcie mi znać, co myślicie o tych kosmicznych biletach, co myślicie o tym, że, mówię to mając na sobie koszulkę Taylor Swift, koszulka nie ma na sobie metki czy logo manufaktury. Są takie firmy, które produkują koszulki, na których później może być drukowany merch, jak na przykład Fruit of the Loom, który pewnie kojarzycie. I wtedy ta firma, na koszulkach której może być czyjś inny design, jest jakąś gwarancją jakości i można dosyć łatwo wtedy zbadać,

skąd ta koszulka pochodzi i się dowiedzieć, czy firma słynie z tego, albo czy mówi się o niej, że ma dobre lub złe traktowanie swoich pracowników. Inną taką firmą jest Merch Label. Miałam kiedyś sporo takich koszulek bez żadnych nadruków z tej firmy, bo są bardzo, bardzo dobrej jakości. Fruit of the Loom raczej nie za świetnej, ale ja nie mogę się dowiedzieć w ogóle skąd, jaka manufaktura, jaka fabryka zrobiła moją koszulkę Taylor Swift, nawet gdybym chciała to sprawdzić, zanim zakupiłam tę koszulkę. I kolejna rzecz, kontrowersja, o której nie mogę nie wspomnieć, tak myślę, to są oczywiście emisje gazów cieplarnianych przez prywatne samoloty Taylor Swift. Taylor Swift ma dwa prywatne samoloty i Yard to jest taka...

czy kobiety w ogóle w tej pozycji. Ostatnia rzecz, o której miałam wspomnieć, to jest Taylor Swift i kpop. Pierwsza rzecz, która mi przypomina o kpopie, to jest jej bliska relacja z fanami, ale ona sama potrafiła ją kultywować od bardzo dawna, więc nie powiedziałabym, że jest to w jakikolwiek sposób zainspirowane kpopem, tylko powiedziałabym, że jest to coś, co mi to przypomina I też Swifties jako fandom są dosyć podobne do fandomów kpopowych. Jest duży overlap między fanami jakichś grup kpopowych, a fanami Taylor Swift. Dużo osób lubi obie te rzeczy. Taylor Swift sama też bardzo lubi Blackpink jako grupę, by the way, gdybyście nie byli... tego świadomi, bardzo lubi tą grupę kpopową Blackpink i zna teksty piosenek, kiedy występowały i ona była nakręcona w publiczności, gdzie ona była na VMAs czy jakichś innych nagrodach, to znała tekst piosenki

Na przykład dajmy na to, że jakiś artysta ma wariant albumu z albumem zdjęciowym, I wariant też bez tego albumu. Zazwyczaj będą dwa albumy i dwa, co najmniej załóżmy dwa bez albumu, czyli cztery wersje albumu. W grupie są cztery osoby, a w każdym z tych albumów jest tylko jedno zdjęcie. Czyli ogólnie jest pula 16 zdjęć. Ale kupując cztery albumy mamy tylko, wiecie, no jedną czwartą szansę, że trafimy na przykład na swoją ulubioną osobę. To jest cały biznes, który napędza gigantyczną konsumpcję w kontekście kupowania ogromnej ilości albumów. Taylor Swift wprowadziła fotokarty ze swoim ostatnim albumem The Tortured Poets Department. I z tego co wiem, to każda z wersji miała jedną kartę, więc żeby mieć wszystkie karty, wystarczy kupić wszystkie wersje albumu, a nie tylko.

Nie wiem, nie wiem jeszcze, nie wiem za bardzo. Zobaczymy, jak to będzie wyglądało w następstwie kolejnych albumów Taylor Swift, czy dalej będzie te fotokarty do albumów dodawała. I rzecz, którą Taylor Swift zrobiła na ostatnim koncercie, na tym, na którym ja byłam w Warszawie i ogólnie w trakcie Era Store, która jest jak dla mnie inspirowana k-popem, to są takie bransoletki, które świecą. Do biletu dostawało się jednorazową bransoletkę, która stawała się elementem większej instalacji świetlnej w trakcie koncertu. Kiedy się patrzyło na tłum, można było zobaczyć, jak światła te skoordynowane ze sobą zmieniają kolor oraz natężenie światła, tak żeby czasami pokazać wręcz wzory, takie jak jakieś, nie wiem, czy to były kwiatki, serduszka, gwiazdki, cokolwiek, albo po prostu fale różnego zmieniającego się koloru.