Hercules Poirot - ostateczny ranking powieści 🔎

W kanonie literatury europejskiej postać detektywa w książce kryminalnej jest zdefiniowana przez dwie kreacje literackie, przez dwie postaci. Oczywiście przez Sherlocka Holmesa, którego stworzył Arthur Conan Doyle, Ale także przez Herculesa Poirot, którego stworzyła Agatha Christie. Co więcej, gdybyśmy mieli ten kanon powiększyć, zakładam, że w oczach wielu czytelników jest to w ogóle wielka trójka detektywów, gdzie trzecie miejsce zajmuje detektyw-amator, detektywka-amatorka, to znaczy pani Marple, również notabene autorstwa Agathy Christie. Od zawsze byłam fanką książek kryminalnych, wcześniej książek kryminalnych dla dzieci, ale bardzo wcześnie zaczęłam czytać książki o Sherlocku Holmesie, ale też przede wszystkim o Herculesie Poirot, którą to postać preferuję, chociaż muszę powiedzieć, że mam sentyment do większej ilości adaptacji Sherlocka Holmesa, ponieważ lubię zarówno serial BBC, Granada Holmes, ale także lubię filmy z Robertem Downeyem Jr.,

Agatha Christie. I ponieważ jestem fanką bardziej książek o Herculesie Poirot i ponieważ większość z nich miałam przyjemność przeczytać w trakcie życia, to podjęłam się projektu zrobienia ostatecznego, subiektywnego rankingu wszystkich książek z Herculesem Poirot.

O Herculesie Poirot, nawet jeżeli to jest reinterpretacja czegoś, co tak bardzo lubię, jak na przykład mit o dwunastu pracach Herkulesa na Herkulesa Poirot, tak czy inaczej nie jestem fanką, więc ponieważ chciałam zapoznać się ze wszystkimi działami, gdzie pojawia się Hercules Poirot, przeczytałam również te zbiory opowiadań i to mnie mocno spowalniało, ponieważ takie zbiory opowiadań mnie dużo kosztują i muszę sobie zrobić po nich przerwę. Teraz wszystko skończyłam. I tutaj Wam ten ranking przedstawię. Ten odcinek, jak każdy inny, będzie podzielony na rozdziały. Najpierw Wam wprowadzę postać Herculesa Poirot oraz także inne ważne postaci, które pojawiają się w kilku książkach z tego uniwersum, a później zrobię ranking podzielony na cztery segmenty.

Też od najniższego progu możecie w ogóle głosować na tematy odcinków, które przygotowuję. Zachęcam Was więc do odwiedzenia mojego Patronite'a patronite.pl//matylda.hej patronite.pl//matylda.hej albo do wsparcia podcastu jednorazowo kwotą 50 lub 15 zł na platformie subpi subpi.pl//matylda.hej subpi.pl//matylda.hej A teraz zapraszam do poznania postaci Herkulesa Poirot. Zanim przejdę do przedstawienia Wam postaci Poirot, myślę, że muszę poświęcić chwilę czasu autorce, jednak ponieważ moim następnym dużym, czytelniczym, detektywistycznym projektem jest czytanie książek o pani Marple, to w związku z tym myślę, że po przeczytaniu

Czy zbrodnia Została dokonana. Jakiego rodzaju jest to zbrodnia? Bo poza morderstwami możliwe są też kradzieże, porwania i inne takie. Jakie było narzędzie zbrodni? Czy ofiarą był mężczyzna czy też kobieta? Kto był sprawcą? Mężczyzna czy kobieta? Jaki był motyw dla tego przestępstwa? I chcę porównać to, jak te rzeczy pojawiały się w książkach o Poirocie.

Z tym, jak wyglądało to u pani Marple, bo Agatha Christie zdecydowanie przedstawiła Poirota jako osobę z konkretnymi poglądami i chociaż kryminały jako takie rządzą się swoimi prawami, to jednak pani Marple i Poirot inaczej rozwiązują te sprawy. Poza tym są też książki, które w ogóle nie zawierają żadnego z tych dwóch detektywów i je też przeczytam w swoim czasie. Agatha Christie, a właściwie Dame Agatha Mary Clarissa Christie, Lady Mallowen, urodzona Miller, urodziła się 15 września w 1890 roku, żyła 85 lat, odeszła 12 stycznia 76 roku i pisała aż do roku 73, to znaczy ocenia się, że

Wtedy została napisana jej najpóźniej napisana powieść. Natomiast jeżeli chodzi o Poirota, najpóźniej napisany Poirot pochodzi z roku 1972 i Agatha Christie nie zakładała, kiedy tworzyła postać tego detektywa, że będzie pisała o nim tak długo. Pierwsza książka o Poirocie, tzn. tajemnicza historia w Stiles, powstała w trakcie I wojny światowej, kiedy Agatha Christie miała 26 lat. I została wydana zaraz po niej w roku 1920. I akcja rozgrywa się dalej w trakcie I wojny światowej, kiedy to Hercules Poirot jako uchodźca trafia do Anglii i spotyka się ze swoim przyjacielem, kapitanem Arturem Hastingsem.

O nim powiem pod koniec tego rozdziału, omawiając istotne dla Poirota postaci, które pojawiają się w wielu powieściach. Poirot urodził się w Belgii i niewiele wiemy o jego dzieciństwie czy wczesnych latach. Nawet nie wiemy do końca z jakiej miejscowości pochodzi. Prawdopodobnie z okolic Spa, ale są też inne możliwości. To znaczy miejscowość Elzel. W Belgii również się do niego przyznaje, nie tylko okolice Spa. Ciekawostka o Spa, jest to miejscowość uzdrowiskowa słynąca z dobrych wód, w których można było zażywać kąpieli. I od tej miejscowości Spa, mamy Spa jako termin w usługach wellness, czyli nie ważne czy jesteśmy w Spa w Nowym Jorku, w Ciechocinku, czy może w ogóle jeszcze na jednym kontynencie.

Nazwa Spa w nomenklaturze odnosi się do Spa w Belgii właśnie. I wiemy, że miał sporą rodzinę, która nie była jednak bardzo dobrze sytuowana. Nie był arystokratą, jednak cenił sobie arystokrację. I był policjantem już jako dorosły. I kiedy zawędrował do Anglii, tam trafił, był to czas emerytury. Agatha Christie, tworząc tę postać, nie sądziła, że będzie pisała o nim przez następnych ponad 50 lat. W związku z tym myślała o nim jako o starszym człowieku. Więc narracyjnie wygląda to tak, że uchodźca Poirot w Anglii jest na takiej mniej więcej emeryturze, ponieważ Zakończył pracę w belgijskiej policji, jednak oczywiście do swojej starości i tak czasami z domowych pieleszy, ale jednak rozwiązuje różnego rodzaju zagadki kryminalne.

A jeżeli chodzi o wygląd oraz charakter Poirot, był niskim mężczyzną z głową w kształcie jajka, I bardzo charakterystycznymi wąsami, które bardzo zwracały na siebie uwagę. I chociaż w wielu adaptacjach jest pokazywany jako łysy, to w książkach aż do jego ostatniej książki, tzn. kurtyny, opisuje się go jako osobę z włosami. Nie będę jednak zdradzać sekretów jego czupryny, która była do końca kruczoczarna, abyście mogli sami odkryć jego tajemnice. Zawsze ubierał się niezwykle Elegancko, miał skórzane buty, garnitur, był fanem symetrii, a także dobrego smaku, nie tylko jeżeli chodzi o gust, ale również jeżeli chodzi o jedzenie. Był smakoszem, nie powiem, że obżartuchem, ale cenił sobie również słodycze, takie jak pierzanka gorącej czekolady do śniadania.

Jeśli chodzi o jego metody śledcze, to był fanem stosowania zarówno metod policyjnych, ale także dedukcji i Odnosił się do Sherlocka Holmesa i raczej sam siebie widział w opozycji do niego. Sherlock Holmes jednak też się głównie trzyma logiki i książki z tą postacią zazwyczaj są do zgadnięcia, to znaczy wielu czytelników może w jakimś stopniu w części z nich rozwiązać zagadkę samodzielnie. Podobnie jest też z książkami o Herculesie Poirot i sam Hercules Poirot uważa siebie za wielce logiczną, Osoba, która prowadzi dedukcję i każdy kto, jak on, używałby swoich małych, szarych komórek, mógłby rozwiązać każdą zagadkę.

Tutaj poznacie mój ranking. I dowiecie się mniej więcej, o czym są dane książki, ale nie będę Wam mówiła bezpośrednio, co się dzieje w każdej z nich. I też nie podzielę się w tym odcinku moimi obserwacjami i statystykami, jeżeli chodzi o samego Poirota, tzn. jeśli chodzi o ofiary, narzędzia zbrodni itd., ponieważ spodziewam się, że omówienie 39 książek, nawet jeżeli poświęcę im tylko po minucie, zajmie mi trochę czasu. W książkach o Poirot jest kilka postaci, która pojawia się w więcej niż jednej książce, z których bez wątpienia najważniejszą jest kapitan Arthur Hastings, który kiedy spotyka się z Poirotem w pierwszej części, już wiemy, że zna go od lat, chociaż też przez lata się nie widzieli.

I w książkach oraz opowiadaniach, gdzie występuje, jest pierwszoosobowym narratorem, co jest ciekawe, ponieważ widzimy Herculesa Poirot Z jego perspektywy, chociaż on zawsze darzy tego detektywa ogromną sympatią, to jest może nieco odrobinkę zazdrosny o wielki intelekt przyjaciela i śmie powątpiewać czasami w jego zdolności. Ma nadzieję, że kiedyś go przegoni i szybciej rozwiąże jakieś śledztwo. To nie pada tak wprost, ale... Poirot zawsze zachęca Hastingsa do rozumowania samodzielnie, towarzyszenia mu w rozwiązywaniu zagadki i samodzielnej próby rozwiązania każdej tajemnicy, przy której współpracują.

Też jest asystentem dla Poirot, który, jak wspominałam, od samego początku jest starszym mężczyzną i Traktuje Hastingsa jako swojego takiego asystenta, niekiedy Hastings się czuje chłopca na posyłki, jednak są naprawdę bliskimi sobie przyjaciółmi i bardzo często zdarza się, że takie niepogłębione, wstępne oceny, uprzedzenia czy opinie Hastingsa stanowią podkład czy coś, co zainspiruje Herculesa Poirot do dalszego myślenia i niejako Powie mu, którą ścieżką stąpać, chociaż sam Hastings często nie zauważa geniuszu swoich własnych obserwacji i Hastings jest obecny w dziewięciu powieściach, w tym, co najważniejsze, w pierwszej oraz w ostatniej powieści, gdzie ostatnią powieścią, w której występuje Poirot, jest powieść Kurtyna, jest to jego...

Pożegnanie z byciem bohaterem literackim Napisała dla niego zaplanowany koniec. Jest też obecny w 11 opowiadaniach o Herculesie Poirot. Przede wszystkim w Poirot prowadzi śledztwo. Poza tym też mamy jeszcze trzy postaci, powiedziałabym z takiego drugiego progu. Najważniejszy jest Artur Hastings, bez wątpienia. Później mamy drugi próg postaci. Mamy inspektora Jappa, który pojawia się w 7 powieściach, 13 opowiadaniach

I jest sześć razy wspomniany na kartach powieści. Mamy panią Lemon, to znaczy sekretarkę Poirot, która pojawia się w czterech powieściach i sześciu opowiadaniach. Oraz Ariadnie Oliver, to znaczy pisarkę, która pojawia się w sześciu powieściach. I teraz, inspektor Japp... Jest inspektorem Scotland Yardu i kiedy pojawia się, to prowadzi śledztwo w tej samej sprawie, którą stara się rozwiązać Hercules Poirot. Czasami zaprasza go do współpracy i darzą się szacunkiem. Oczywiście inspektor Japp nie jest tak błyskotliwy jak Hercules Poirot. Co więcej, powiedziałabym, że często Artur Hastings jest lekko zazdrosny

O inspektora Jappa, czy darzy go czasami lekką antypatią, dlatego że Japp chociaż darzy Poirot szacunkiem, to jest przekonany, że zawsze każdą sprawę jest w stanie rozwiązać sam i nie darzy tym samym szacunkiem intelektu Hastingsa, co intelektu Poirot. I Hastings tak bierze to do siebie. Tutaj generalnie między tymi dwoma mężczyznami i względem Poirota i względem siebie nawzajem Są takie jakieś momenty, gdzie chociaż są po jednej stronie i zawsze będą grać do jednej bramki, to są jakieś takie napięcia i duma. Duma bywa urażana, jeżeli chodzi o inspektora Jappa, Hastingsa, obupólnie, od strony Poirota i tak dalej.

Są to George, to znaczy lokaj i służba Poirota. Butler to też jest lokaj. Nie wiem, jakiś taki odzwierny... Jest to jedna osoba w służbie Poirota, która zajmuje się też podawaniem mu śniadania i innymi takimi rzeczami. I Poirot bardzo ceni sobie Obserwacje George'a na temat ludzi. Ale ponieważ George jest bardzo dyskretny, to ich dialogi są bardzo ciekawe, ponieważ Poirot wie o tym, że George nie powie mu wielu rzeczy wprost i ich rozmowy są dla mnie bardzo, bardzo ciekawe. Mamy hrabinę Rosachow, w której Arystokratyczne pochodzenie Poirot bardzo wierzy. Niewiele Wam mogę o niej powiedzieć, żeby nie zdradzić ważnych rzeczy, jednak powiem, że jej relacja z Poirotem również jest bardzo istotna.

Mamy pułkownika Johnny'ego Reysa, który pojawia się w dwóch powieściach. Z Poirotem i w dwóch innych, niezależnych powieściach Agathy Christie. Mamy pana Sutterthwaite'a, który pojawia się w więcej niż jednej powieści. Superintendent Battle, to też jest policjant, który się pojawia oraz pan Gobby. Pan Gobby jest to osoba, która robi... research? Taki agent, który pozyskuje różnego rodzaju informacje. Dla Poirota, które byłoby mu ciężko zdobyć. I to tyle, jeżeli chodzi o najważniejsze postaci, chociaż tak naprawdę ważne tylko, żebyście wiedzieli kim jest Poirot, a nawet to nie jest istotne, szczególnie jeżeli byście zaczęli od książki, która wyszła jako pierwsza. Ja czytałam te książki zgodnie z publikacją, czyli mimo, że kurtyna była napisana w roku 1940, przeczytałam ją jako ostatnią, ponieważ to ona została wydana jako ostatnia i zamyka te wszystkie

I dzięki temu okazuje się, że jeden zbiór opowiadań Warto nawet przeczytać. Nawet mogę go zarekomendować i myślę, że zawarte w nim opowiadania są naprawdę ciekawe. Ale to wszystko w swoim czasie. Zapraszam. Zaczniemy od dolnej prawie dziesiątki. Na miejscu 39. jedyna książka Agathy Christie, której naprawdę nie lubię, mianowicie Morderstwo na polu golfowym. Jest to druga wydana książka o Herculesie Poirot z roku 1923 i opowiada historię Zarówno Hastingsa, jak i Poirota, którzy zostają wezwani, aby rozwiązać sprawę dla pewnego bogacza, który, kiedy o nie pojawiał się na miejscu, zostaje znaleziony martwy w świeżo wykopanym, płytkim grobie.

Dlaczego tak bardzo nie lubię tej książki? Ciężko powiedzieć precyzyjnie, oprócz tego, że sama intryga nie jest ciekawa. Postaci, to znaczy ani Poirot, ani Hastings, nie szczególnie się popisują Poirot rozwiązuje swoją sprawę, ale jedną z kategorii czy z parametrów ocenianych przeze mnie, wprowadzonych właśnie przez te okropne morderstwo na polu golfowym, jest kategoria wskaźnik napalenia Hastingsa i ilość kraszy. Matylda, Agatha Christie.

To powiedziawszy, kiedy rozmawiam z innymi miłośnikami, żeby być fair, ta książka, chociaż nie jest niczyją ulubioną, zazwyczaj po prostu jest Słaba w stronę średniej, jeżeli chodzi o ranking książek Agathy Christie, ale i tak jest w dole rankingu w większości osób. Na miejscu 38 mamy zbiór opowiadań Tajemnica gwiazdkowego pudingu z roku 1960 i zawiera 6 opowiadań, w tym 5 opowiadań o Herculesie Poirot i jedno opowiadanie o pani Marple. I teraz, z tych opowiadań tylko jedno według mnie jest warte jakoś uwagi i jest to dokładnie tajemnica gwiazdkowego pudingu. Jest to świąteczne, Hercules Poirot, świąteczne opowiadanie, gdzie jest on zaproszony, aby spędzić tradycyjne brytyjskie święta, więc ten klimat takiego brytyjskiego Bożego Narodzenia naprawdę jest tam pokazany.

I jest to zabawne patrzeć na to, jak poziom uprzedzenia np. Brytyjczyków do Włochów jest taki sam, jak teraz jest poziom rasizmu wobec osób O innym kolorze skóry. Osoby z krajów nieeuropejskich też się pojawiają i spotykają z dyskryminacją, ale obrywa się też Europejczykom od siebie nawzajem. I tutaj po prostu siedzimy z niezbyt przyjemnymi osobami i nie za bardzo interesowała mnie też ta intryga polityczna w związku z tym, dlatego ta książka jest tak nisko. Zakładam, że jeżeli te motywy i postaci Wam się spodobają, to będzie ona wyżej w Waszym rankingu. Na miejscu 36 mam zbiór opowiadań Poirot prowadzi śledztwo. Jest to trzecia wydana książka z roku 24. Jest to zbiór opowiadań, których jest aż 11.

W porównaniu do innych zbiorów opowiadań. Konkretnie mamy tutaj morderstwa, kradzieże, szantaż, mamy oszustwa testamentowe, defraudacja, porwania i nawet mamy sprawy, w których nie ma tak naprawdę żadnego przestępstwa, bo kilkukrotnie zdarza się, że Poirot jest wzywany do rozwiązania zagadki. Która nie ma kryminalnego podłoża i tak też jest w przypadku jednego z tych opowiadań. Na miejscu 35 mam książkę Entliczek-Pętliczek, czyli Hickory Dickory Dog z roku 1955. Pomysł na tę książkę jest naprawdę ciekawy. Mówi o hostelu, w którym wydaje się, że ktoś ma atak kleptomanii, ponieważ kradnie bardzo dziwne przedmioty, takie jak kompakt na puder, bransoletka, ale też stetoskop, książkę kucharską,

Jakieś stare spodnie, pudełko czekoladek. Ktoś kradnie bardzo dziwne, różne rzeczy i Poirot jest wezwany do rozwiązania tej zagadki. I to, co sprawia, że ona jest tak nisko, to to, że to rozwiązanie nie jest takie ciekawe czy satysfakcjonujące, na jakie bym liczyła przy tak Książka zaczyna się od wizyty Poirot u dentysty i tego samego dnia, kiedy Poirot opuszcza przybytek lekarza, lekarz ten zostaje znaleziony martwy. Książka ta jest Powiedziałabym taką, którą bym przeczytała, gdyby nic innego ciekawszego nie wpadło mi w ręce.