Hercules Poirot - ostateczny ranking powieści 🔎

W kanonie literatury europejskiej postać detektywa w książce kryminalnej jest zdefiniowana przez dwie kreacje literackie, przez dwie postaci. Oczywiście przez Sherlocka Holmesa, którego stworzył Arthur Conan Doyle, Ale także przez Herculesa Poirot, którego stworzyła Agatha Christie. Co więcej, gdybyśmy mieli ten kanon powiększyć, zakładam, że w oczach wielu czytelników jest to w ogóle wielka trójka detektywów, gdzie trzecie miejsce zajmuje detektyw-amator, detektywka-amatorka, to znaczy pani Marple, również notabene autorstwa Agathy Christie. Od zawsze byłam fanką książek kryminalnych, wcześniej książek kryminalnych dla dzieci, ale bardzo wcześnie zaczęłam czytać książki o Sherlocku Holmesie, ale też przede wszystkim o Herculesie Poirot, którą to postać preferuję, chociaż muszę powiedzieć, że mam sentyment do większej ilości adaptacji Sherlocka Holmesa, ponieważ lubię zarówno serial BBC, Granada Holmes, ale także lubię filmy z Robertem Downeyem Jr.,

Wtedy została napisana jej najpóźniej napisana powieść. Natomiast jeżeli chodzi o Poirota, najpóźniej napisany Poirot pochodzi z roku 1972 i Agatha Christie nie zakładała, kiedy tworzyła postać tego detektywa, że będzie pisała o nim tak długo. Pierwsza książka o Poirocie, tzn. tajemnicza historia w Stiles, powstała w trakcie I wojny światowej, kiedy Agatha Christie miała 26 lat. I została wydana zaraz po niej w roku 1920. I akcja rozgrywa się dalej w trakcie I wojny światowej, kiedy to Hercules Poirot jako uchodźca trafia do Anglii i spotyka się ze swoim przyjacielem, kapitanem Arturem Hastingsem.

Tutaj poznacie mój ranking. I dowiecie się mniej więcej, o czym są dane książki, ale nie będę Wam mówiła bezpośrednio, co się dzieje w każdej z nich. I też nie podzielę się w tym odcinku moimi obserwacjami i statystykami, jeżeli chodzi o samego Poirota, tzn. jeśli chodzi o ofiary, narzędzia zbrodni itd., ponieważ spodziewam się, że omówienie 39 książek, nawet jeżeli poświęcę im tylko po minucie, zajmie mi trochę czasu. W książkach o Poirot jest kilka postaci, która pojawia się w więcej niż jednej książce, z których bez wątpienia najważniejszą jest kapitan Arthur Hastings, który kiedy spotyka się z Poirotem w pierwszej części, już wiemy, że zna go od lat, chociaż też przez lata się nie widzieli.

I w książkach oraz opowiadaniach, gdzie występuje, jest pierwszoosobowym narratorem, co jest ciekawe, ponieważ widzimy Herculesa Poirot Z jego perspektywy, chociaż on zawsze darzy tego detektywa ogromną sympatią, to jest może nieco odrobinkę zazdrosny o wielki intelekt przyjaciela i śmie powątpiewać czasami w jego zdolności. Ma nadzieję, że kiedyś go przegoni i szybciej rozwiąże jakieś śledztwo. To nie pada tak wprost, ale... Poirot zawsze zachęca Hastingsa do rozumowania samodzielnie, towarzyszenia mu w rozwiązywaniu zagadki i samodzielnej próby rozwiązania każdej tajemnicy, przy której współpracują.

Też jest asystentem dla Poirot, który, jak wspominałam, od samego początku jest starszym mężczyzną i Traktuje Hastingsa jako swojego takiego asystenta, niekiedy Hastings się czuje chłopca na posyłki, jednak są naprawdę bliskimi sobie przyjaciółmi i bardzo często zdarza się, że takie niepogłębione, wstępne oceny, uprzedzenia czy opinie Hastingsa stanowią podkład czy coś, co zainspiruje Herculesa Poirot do dalszego myślenia i niejako Powie mu, którą ścieżką stąpać, chociaż sam Hastings często nie zauważa geniuszu swoich własnych obserwacji i Hastings jest obecny w dziewięciu powieściach, w tym, co najważniejsze, w pierwszej oraz w ostatniej powieści, gdzie ostatnią powieścią, w której występuje Poirot, jest powieść Kurtyna, jest to jego...

Pożegnanie z byciem bohaterem literackim Napisała dla niego zaplanowany koniec. Jest też obecny w 11 opowiadaniach o Herculesie Poirot. Przede wszystkim w Poirot prowadzi śledztwo. Poza tym też mamy jeszcze trzy postaci, powiedziałabym z takiego drugiego progu. Najważniejszy jest Artur Hastings, bez wątpienia. Później mamy drugi próg postaci. Mamy inspektora Jappa, który pojawia się w 7 powieściach, 13 opowiadaniach

I jest sześć razy wspomniany na kartach powieści. Mamy panią Lemon, to znaczy sekretarkę Poirot, która pojawia się w czterech powieściach i sześciu opowiadaniach. Oraz Ariadnie Oliver, to znaczy pisarkę, która pojawia się w sześciu powieściach. I teraz, inspektor Japp... Jest inspektorem Scotland Yardu i kiedy pojawia się, to prowadzi śledztwo w tej samej sprawie, którą stara się rozwiązać Hercules Poirot. Czasami zaprasza go do współpracy i darzą się szacunkiem. Oczywiście inspektor Japp nie jest tak błyskotliwy jak Hercules Poirot. Co więcej, powiedziałabym, że często Artur Hastings jest lekko zazdrosny

O inspektora Jappa, czy darzy go czasami lekką antypatią, dlatego że Japp chociaż darzy Poirot szacunkiem, to jest przekonany, że zawsze każdą sprawę jest w stanie rozwiązać sam i nie darzy tym samym szacunkiem intelektu Hastingsa, co intelektu Poirot. I Hastings tak bierze to do siebie. Tutaj generalnie między tymi dwoma mężczyznami i względem Poirota i względem siebie nawzajem Są takie jakieś momenty, gdzie chociaż są po jednej stronie i zawsze będą grać do jednej bramki, to są jakieś takie napięcia i duma. Duma bywa urażana, jeżeli chodzi o inspektora Jappa, Hastingsa, obupólnie, od strony Poirota i tak dalej.

I dzięki temu okazuje się, że jeden zbiór opowiadań Warto nawet przeczytać. Nawet mogę go zarekomendować i myślę, że zawarte w nim opowiadania są naprawdę ciekawe. Ale to wszystko w swoim czasie. Zapraszam. Zaczniemy od dolnej prawie dziesiątki. Na miejscu 39. jedyna książka Agathy Christie, której naprawdę nie lubię, mianowicie Morderstwo na polu golfowym. Jest to druga wydana książka o Herculesie Poirot z roku 1923 i opowiada historię Zarówno Hastingsa, jak i Poirota, którzy zostają wezwani, aby rozwiązać sprawę dla pewnego bogacza, który, kiedy o nie pojawiał się na miejscu, zostaje znaleziony martwy w świeżo wykopanym, płytkim grobie.

Dlaczego tak bardzo nie lubię tej książki? Ciężko powiedzieć precyzyjnie, oprócz tego, że sama intryga nie jest ciekawa. Postaci, to znaczy ani Poirot, ani Hastings, nie szczególnie się popisują Poirot rozwiązuje swoją sprawę, ale jedną z kategorii czy z parametrów ocenianych przeze mnie, wprowadzonych właśnie przez te okropne morderstwo na polu golfowym, jest kategoria wskaźnik napalenia Hastingsa i ilość kraszy. Matylda, Agatha Christie.

Naprawdę super, bo i tak średnia książka Agathy Christie będzie to klasyka kryminału i coś, co chociaż kiedy czytamy możemy myśleć, że zawiera dużo motywów, które kojarzymy z kryminału, to dlatego, że twórczość Agathy Christie była tak bardzo formatywna dla brytyjskiego kryminału, ale także dla klasycznych kryminałów z XX wieku w ogóle. Więc dla książek z tej dziesiątki mam szacunek i w odpowiednich sytuacjach bym je wszystkim poleciła. Jest to kwestia też jak przypadnie nam do gustu fabuła konkretnych książek, o których teraz Wam będę mówić. Na miejscu 30 mam Samotny dom z roku 30. W książce Poirot oraz Hastings spędzają czas w kurorcie w Kornwalii.

Poirot ma mieć za zadanie pilnować sprawę i, mamy nadzieję, morderstwu zapobiec. Nasz detektyw wraz ze swoją przyjaciółką mają rozwiązać tę sprawę. Na miejscu szesnastym mamy tajemniczą historię w Stiles. Jest to pierwsza książka, w której pojawia się postać Poirota, wydana w roku 1920, napisana w roku 1916, gdzie Artur Hastings jest zaproszony na posiadłość swojego przyjaciela z dzieciństwa. I na miejscu spotyka się z Herculesem Poirot, którego poznał lata wcześniej. Poza przyjacielem w tamtym domu mamy też żonę przyjaciela, brata przyjaciela, mamy także macochę tego przyjaciela, bogatą kobietę, od której domownicy zależą finansowo, która ma bardzo ekscentrycznego nowego męża, którego z kolei żaden z jej powinowatych, no bo to nie są krewni skoro jest macochą,

Ostateczny ranking powieści. Cichaczem prowadzić śledztwo, na którego skalę może by mu nie pozwolono, gdyby ludzie go doceniali i szanowali. Bardzo ładnie zarysowuje nam postać Hastingsa. Wspominałam, że musiałam wprowadzić współczynnik jego napalenia i w tej historii Hastings jest zainteresowany więcej niż jedną kobietą.

I nie podsumowałam w końcu, dlaczego tak bardzo lubię Boba jako literackiego psa, ponieważ jest to po prostu według mnie kompetentnie napisany pies, terrier. Bardzo chętnie bym go poznała. Gdybym przeczytała opis takiego psa Wracając do rankingu, na miejscu czwartym Kurtyna z roku 1975 czyli napisana w roku 1940. Książka zamykająca historię Herculesa Poirot. Ostatnia wydana książka o tym detektywie. Akcja rozgrywa się ponownie w Stiles Court z pierwszej powieści i w ramach klamry narracyjnej powraca tam także Hastings.

W miejscu spędzają czas różne osoby. Poirot rzekomo ze względów zdrowotnych, kiedy Hastings po latach rozłąki Widzi go, to zauważa jak Poirot się zmienił, zmizerniał i jak doskwierają mu różne dolegliwości. Poirot informuje Hastingsa o pięciu morderstwach, na które zwrócił uwagę. W każdej sytuacji był ktoś, kto zdecydowanie wydawał się podejrzanym numer jeden, ale Poirot sądzi, że mordercą w tych wszystkich pięciu sprawach była kompletnie inna osoba. Ktoś, To z jakiejś przyczyny wydaje się być obecny na miejscu niepowiązanych pozornie ze sobą morderstw.

Jest to bardzo ciekawa intryga, nie będę Wam opowiadać o szczegółach tych pięciu morderstw i bohaterach, których tutaj poznajemy, ale w swojej ostatniej sprawie Poirot daje popis zdolności detektywistycznych, znajomości psychologii, a także swojego drugiego przyjaciela Hastingsa. Jest to także w pewien sposób wzruszające pożegnanie i moment do spędzenia z tym detektywem. I teraz Wielka Trójka. Na miejscu trzecim myślę, że najbardziej wyjątkowo napisana Książka Agathy Christie. Ciężko wręcz powiedzieć, na czym polega jej specyfika, co ją tak bardzo wyróżnia.

A jaka książka została królową? Co jest na miejscu pierwszym? Myślę, że dla fanów Agathy Christie jest to oczywiste, bo jest to ziejący brak, kiedy słyszycie ten mój ranking. Chodzi oczywiście o ABC z roku 1936, jedną z najbardziej rozpoznawalnych powieści Agathy Christie. W książce po raz kolejny powraca Hastings, który po spędzeniu czasu w Ameryce Południowej, on w ogóle robi bardzo dużo rzeczy między tymi książkami, w których występuje. Bierze ślub, zwiedza inne kraje i kontynenty, ma naprawdę pełne życie poza byciem asystentem Poirota. Także nie martwcie się, że mu Poirot po prostu zajmuje cały czas i spędza sen z powiek.

On ma dużo różnych doświadczeń. Natomiast kiedy odwiedza Poirot, ten mówi, że dostaje listy podpisane ABC, z których każdy zwiastował jakieś morderstwo. Morderstwa te następują z kolejnością alfabetyczną i świadczą o tym, że stoi za nimi jakiś maniak, Poirot i Hastings biorą na siebie rozwiązanie tej sprawy. Książka jest też o tyle nietypowa, że towarzyszą jej rozdziały, gdzie towarzyszymy pewnemu mężczyźnie, który musi być jakoś powiązany z całą tą sprawą, ale czy on jest mordercą, czy jest potencjalną ofiarą, Tego tak naprawdę nie wiemy i mamy migawki z jego życia między migawkami ze śledztwa w tej sprawie i ponieważ jest to seryjny morderca, rzecz

Jeżeli miałabym dać Wam do przeczytania pięć książek Agathy Christie, pięć książek o Poirocie, które najlepiej pokazują go jako postać i są też w jakiś sposób najważniejsze, to słuchaliście mnie na pewno z otwartymi uszami, w związku z tym to Was nie zdziwi, ale mam pięć książek i jedno opowiadanie. I powiem Wam w kolejności, w jakiej trzeba by było je przeczytać. Zaczynamy od tajemniczej historii w Stiles. Zaczyna się od początku, nie ma potrzeby, żeby kombinować. To jest nasze intro. Też to, jak Hastings spotyka Poirota po latach. Poznaje go od nowa, czy przypomina sobie tę postać. Sprawia, że my poznajemy go wraz z nim.

I też tworzy się w nas ten sentyment, który Hastings ma do Poirota jako postaci. Jako drugie morderstwo Rogera Ackroyda, które z kolei opowiada o Poirocie z perspektywy osoby, która jest mu obca. I też niekoniecznie może przychylna, sceptyczna przez jego śmieszny wygląd. I jak mówiłam, jest to jedna z książek z takiego kanonu kryminału europejskiego, morderstw Rogera Ackroyda. Na miejscu trzecim, tak w nagrodę i dla przyjemności, ABC, bo to i jest klasyka, i ciekawa struktura, i przyjemnie się czyta. I jest to też książka wyjątkowa i ma się tutaj i Hastingsa, i morderstwa, i dużo bardzo przekonań Poirota się realizuje na temat ludzi, na temat ich psychologii i dynamiki.