Hercules Poirot - ostateczny ranking powieści 🔎

W kanonie literatury europejskiej postać detektywa w książce kryminalnej jest zdefiniowana przez dwie kreacje literackie, przez dwie postaci. Oczywiście przez Sherlocka Holmesa, którego stworzył Arthur Conan Doyle, Ale także przez Herculesa Poirot, którego stworzyła Agatha Christie. Co więcej, gdybyśmy mieli ten kanon powiększyć, zakładam, że w oczach wielu czytelników jest to w ogóle wielka trójka detektywów, gdzie trzecie miejsce zajmuje detektyw-amator, detektywka-amatorka, to znaczy pani Marple, również notabene autorstwa Agathy Christie. Od zawsze byłam fanką książek kryminalnych, wcześniej książek kryminalnych dla dzieci, ale bardzo wcześnie zaczęłam czytać książki o Sherlocku Holmesie, ale też przede wszystkim o Herculesie Poirot, którą to postać preferuję, chociaż muszę powiedzieć, że mam sentyment do większej ilości adaptacji Sherlocka Holmesa, ponieważ lubię zarówno serial BBC, Granada Holmes, ale także lubię filmy z Robertem Downeyem Jr.,

Agatha Christie. I ponieważ jestem fanką bardziej książek o Herculesie Poirot i ponieważ większość z nich miałam przyjemność przeczytać w trakcie życia, to podjęłam się projektu zrobienia ostatecznego, subiektywnego rankingu wszystkich książek z Herculesem Poirot.

Postać ta pojawia się w 39 książkach. Co prawda 33 z nich to powieści, jedna z nich, Czarna kawa, powstała najpierw jako przedstawienie, ale jest też wydana w formie również powieści i w takiej formie przeczytałam ją do tego projektu, a Oprócz tego pojawia się w 51 opowiadaniach, które są wydawane w różnych zbiorach opowiadań, jednak z kolejnością publikacji możemy zapoznać się z całym zbiorem tych wszystkich opowiadań czytając 39 książek. I początkowo miałam ambitnie plan przeczytać je Names mentioned – Agatha Christie

Z tym, jak wyglądało to u pani Marple, bo Agatha Christie zdecydowanie przedstawiła Poirota jako osobę z konkretnymi poglądami i chociaż kryminały jako takie rządzą się swoimi prawami, to jednak pani Marple i Poirot inaczej rozwiązują te sprawy. Poza tym są też książki, które w ogóle nie zawierają żadnego z tych dwóch detektywów i je też przeczytam w swoim czasie. Agatha Christie, a właściwie Dame Agatha Mary Clarissa Christie, Lady Mallowen, urodzona Miller, urodziła się 15 września w 1890 roku, żyła 85 lat, odeszła 12 stycznia 76 roku i pisała aż do roku 73, to znaczy ocenia się, że

Wtedy została napisana jej najpóźniej napisana powieść. Natomiast jeżeli chodzi o Poirota, najpóźniej napisany Poirot pochodzi z roku 1972 i Agatha Christie nie zakładała, kiedy tworzyła postać tego detektywa, że będzie pisała o nim tak długo. Pierwsza książka o Poirocie, tzn. tajemnicza historia w Stiles, powstała w trakcie I wojny światowej, kiedy Agatha Christie miała 26 lat. I została wydana zaraz po niej w roku 1920. I akcja rozgrywa się dalej w trakcie I wojny światowej, kiedy to Hercules Poirot jako uchodźca trafia do Anglii i spotyka się ze swoim przyjacielem, kapitanem Arturem Hastingsem.

Nazwa Spa w nomenklaturze odnosi się do Spa w Belgii właśnie. I wiemy, że miał sporą rodzinę, która nie była jednak bardzo dobrze sytuowana. Nie był arystokratą, jednak cenił sobie arystokrację. I był policjantem już jako dorosły. I kiedy zawędrował do Anglii, tam trafił, był to czas emerytury. Agatha Christie, tworząc tę postać, nie sądziła, że będzie pisała o nim przez następnych ponad 50 lat. W związku z tym myślała o nim jako o starszym człowieku. Więc narracyjnie wygląda to tak, że uchodźca Poirot w Anglii jest na takiej mniej więcej emeryturze, ponieważ Zakończył pracę w belgijskiej policji, jednak oczywiście do swojej starości i tak czasami z domowych pieleszy, ale jednak rozwiązuje różnego rodzaju zagadki kryminalne.

Mamy pułkownika Johnny'ego Reysa, który pojawia się w dwóch powieściach. Z Poirotem i w dwóch innych, niezależnych powieściach Agathy Christie. Mamy pana Sutterthwaite'a, który pojawia się w więcej niż jednej powieści. Superintendent Battle, to też jest policjant, który się pojawia oraz pan Gobby. Pan Gobby jest to osoba, która robi... research? Taki agent, który pozyskuje różnego rodzaju informacje. Dla Poirota, które byłoby mu ciężko zdobyć. I to tyle, jeżeli chodzi o najważniejsze postaci, chociaż tak naprawdę ważne tylko, żebyście wiedzieli kim jest Poirot, a nawet to nie jest istotne, szczególnie jeżeli byście zaczęli od książki, która wyszła jako pierwsza. Ja czytałam te książki zgodnie z publikacją, czyli mimo, że kurtyna była napisana w roku 1940, przeczytałam ją jako ostatnią, ponieważ to ona została wydana jako ostatnia i zamyka te wszystkie

I dzięki temu okazuje się, że jeden zbiór opowiadań Warto nawet przeczytać. Nawet mogę go zarekomendować i myślę, że zawarte w nim opowiadania są naprawdę ciekawe. Ale to wszystko w swoim czasie. Zapraszam. Zaczniemy od dolnej prawie dziesiątki. Na miejscu 39. jedyna książka Agathy Christie, której naprawdę nie lubię, mianowicie Morderstwo na polu golfowym. Jest to druga wydana książka o Herculesie Poirot z roku 1923 i opowiada historię Zarówno Hastingsa, jak i Poirota, którzy zostają wezwani, aby rozwiązać sprawę dla pewnego bogacza, który, kiedy o nie pojawiał się na miejscu, zostaje znaleziony martwy w świeżo wykopanym, płytkim grobie.

Dlaczego tak bardzo nie lubię tej książki? Ciężko powiedzieć precyzyjnie, oprócz tego, że sama intryga nie jest ciekawa. Postaci, to znaczy ani Poirot, ani Hastings, nie szczególnie się popisują Poirot rozwiązuje swoją sprawę, ale jedną z kategorii czy z parametrów ocenianych przeze mnie, wprowadzonych właśnie przez te okropne morderstwo na polu golfowym, jest kategoria wskaźnik napalenia Hastingsa i ilość kraszy. Matylda, Agatha Christie.

To powiedziawszy, kiedy rozmawiam z innymi miłośnikami, żeby być fair, ta książka, chociaż nie jest niczyją ulubioną, zazwyczaj po prostu jest Słaba w stronę średniej, jeżeli chodzi o ranking książek Agathy Christie, ale i tak jest w dole rankingu w większości osób. Na miejscu 38 mamy zbiór opowiadań Tajemnica gwiazdkowego pudingu z roku 1960 i zawiera 6 opowiadań, w tym 5 opowiadań o Herculesie Poirot i jedno opowiadanie o pani Marple. I teraz, z tych opowiadań tylko jedno według mnie jest warte jakoś uwagi i jest to dokładnie tajemnica gwiazdkowego pudingu. Jest to świąteczne, Hercules Poirot, świąteczne opowiadanie, gdzie jest on zaproszony, aby spędzić tradycyjne brytyjskie święta, więc ten klimat takiego brytyjskiego Bożego Narodzenia naprawdę jest tam pokazany.

Jest tutaj intryga polityczna dotycząca Małego fikcyjnego kraju. Takie fikcyjne kraje na potrzeby fabuły pojawiają się kilkukrotnie w książkach Agathy Christie. Mamy motyw kradzieży diamentów, ale również na samej pensji nagle zaczynają umierać osoby. Czy umiera ktoś ważny i nie na tej jednej osobie się kończy. To, co mnie się nie podoba, to to, że większość czasu spędzamy na pensji wśród osób, które tam są. I osoby, które pracują na tej pensji mają bardzo szczególne, charakterystyczne dla czasów, w których to się dzieje, poglądy na pochodzenie z różnych krajów. Generalnie specyfiką wielu postaci w obrębie twórczości Agathy Christie są uprzedzenia wobec osób z innych krajów.

Naprawdę super, bo i tak średnia książka Agathy Christie będzie to klasyka kryminału i coś, co chociaż kiedy czytamy możemy myśleć, że zawiera dużo motywów, które kojarzymy z kryminału, to dlatego, że twórczość Agathy Christie była tak bardzo formatywna dla brytyjskiego kryminału, ale także dla klasycznych kryminałów z XX wieku w ogóle. Więc dla książek z tej dziesiątki mam szacunek i w odpowiednich sytuacjach bym je wszystkim poleciła. Jest to kwestia też jak przypadnie nam do gustu fabuła konkretnych książek, o których teraz Wam będę mówić. Na miejscu 30 mam Samotny dom z roku 30. W książce Poirot oraz Hastings spędzają czas w kurorcie w Kornwalii.

Tutaj również mamy miejsce archeologiczne, ponieważ Agatha Christie była mężatką dwukrotnie. W roku 1914 wyszła za Archibalda Christie'ego, po którym miała nazwisko, ale rozwiedli się w roku 1928, a dwa lata później w roku 1930 wzięła ślub z Maxem Maloanem. Co to ma wspólnego z archeologią? Jej drugi mąż, z którym była aż do śmierci, był właśnie archeologiem i można zauważyć, że archeolodzy pojawiają się W jej książkach dużo częściej niż zakładam zwykli brytyjscy obywatele mieliby okazję z nimi obcować. Mamy tutaj właśnie morderstwo w Mezopotamii. Były już we wspomnianych przeze mnie zbiorach opowiadania, które działy się albo mówiły o archeologach.

I jest to profesja, co do której Agatha Christie ma jakąś sympatię. W samym Morderstwie w Mezopotamii postacią, na której skupiamy się najbardziej jest pielęgniarka Amy Leatheren, którą pewien archeolog, szwedzko-amerykański dr Eric Leidner zatrudnia do opieki nad swoją żoną. Neurotyczna Louise twierdzi, że dostaje groźby śmierci i dowiadujemy się, że 15 lat temu była żoną Niemca, który nazywał się Frederick Bosner i został oskarżony o szpiegostwo i został aresztowany w Stanach Zjednoczonych i skazany na śmierć. Jednak zbiegł, ale ostatecznie zginął w katastrofie pociągu. Louise, wdowa, po jakimś czasie wzięła ślub z Ericiem Leidnerem i po tym czasie zaczęła dostawać pierwsze listy i groźby.

I to, co jest siłą tej książki, to są postaci. Bo wśród osób, które czytały kilka książek Agathy Christie, w tym też tę książkę, notorycznie ludzie pamiętają imiona postaci. Ludzie pamiętają Poirota, ale pamiętają też Katarzynę Grey, kobietę o pięknych szarych oczach, która jest w wieku około staropanieńskim. Jeszcze nie ma tragedii, ale przepracowała w służbie starszych pań Całe dotychczasowe życie. Po jednej z tych pań dostaje jakieś pieniądze, sobie funduje nową garderobę i zostaje zaproszona przez jakichś dalekich, krewnych, powinowatych do spędzenia z nimi lata. I na te swoje pierwsze wakacje jedzie właśnie pociągiem, a na pokładzie pociągu spotyka Ruth Kettering,

Dla wielu osób będzie niedopuszczalne, że ta książka nie jest w TOP 10, więc chciałam zaznaczyć, iż jest to jedna z Niezapraczalnie najważniejszych książek w bibliografii Agathy Christie w ogóle, nie tylko jeśli chodzi o Poiroty. Narratorem tej powieści jest dr James Shepard. W domu obok doktora i jego siostry osiedlił się i spędza czas Hercules Poirot. Kim jest tytułowy Roger Ackroyd? Jest to bogaty wdowiec, który mieszka w tej miejscowości i Poirot dostaje za zadanie rozwikłanie zagadki jego śmierci, Przy czym wydarzenia okalające śmierć Ackroyda oraz śledztwo widzimy z perspektywy doktora Jamesa Sheparda.

Absolutnie nie mogę powiedzieć, co jest tak wyjątkowego w tej książce, ale jest jedyną w swoim rodzaju w obrębie bibliografii Agathy Christie i jest to jedna z książek, które według mnie zdecydowanie warto przeczytać. Pod koniec tego odcinka dam Wam listę rzeczy, które według mnie trzeba przeczytać, żeby mieć takie Ogólne pojęcie i najważniejszy kanon, jeśli chodzi o twórczość o Poirocie Agathy Christie. Na miejscu 17 mamy Zbrodnie na Festynie. Została wydana w roku 1956 i jest to kolejna książka z panią Ariadną Oliver. Wspominałam, wprowadzając Wam tę postać na początku, że Jest ona autorką kryminałów i z tej przyczyny jest czasami angażowana do różnych rzeczy. Tutaj jest zaangażowana do wymyślenia gry w morderstwo w Nass House, posiadłości, w której dzieją się wydarzenia tej opowieści.

Wszystkie te osoby są istotne, ponieważ na pokładzie dochodzi do morderstwa i ponieważ ma to miejsce w trakcie śnieżycy, kiedy pociąg nie może się ruszyć, jedna z osób Obecna na pokładzie. Bierzemy też pod uwagę oczywiście obsługę. Musi być za tę śmierć odpowiedzialna. I na miejscu 11 książka, która zapewne za kilka lat mogłaby wkroczyć ponownie do mojej top 10. Po prostu czytałam ją tyle razy, że już mi się z tym razem nieco znudziła, co zapewne wpłynęło na mój odbiór, no ale nie spadła bardzo nisko. Będąc na miejscu jedenastym, jest to śmierć na Nilu, również jedna z niezaprzeczalnie najlepszych książek Agathy Christie. Jest to kolejna książka wakacyjna.

Akcja rozgrywa się na statku, poznajemy innych jego pasażerów, typowo dla wakacyjnych, poirotowych książek. Poznajemy ekipę, wszystkie osoby, które również płyną tą samą trasą. One mają swoje własne problemy, dynamiki, różnego rodzaju połączenia i kiedy na pokładzie dochodzi do morderstwa, Poirot ma za zadanie rozwikłanie tej sprawy i dojście do tego, kto jest odpowiedzialny za śmierć ofiary, ale nie powiem Wam kogo. Czas najwyższy już nadszedł. Werble. Oto top 10 moim skromnym zdaniem najlepszych książek o Poirocie Agathy Christie.

Również bardzo ciekawe postaci. Bardzo ciekawe postaci w tej książce. Interesująca jest dziewczyna, która jest inicjatorką całej sprawy. Jej rodzice byli bardzo ciekawymi postaciami. Dobra, i teraz top 5. 5 najlepszych książek Agathy Christie. Na miejscu 5 książka To jest takie głupie, bo ja nie jestem w stanie powiedzieć, jak ogromną rolę w tym, że tak lubię tę książkę, odgrywa to, że tytułowy niemy świadek jest jedną z moich ulubionych postaci w swojej kategorii. Jest to mój ulubiony literacki pies. Książka wyszła w roku 1937 i angielski tytuł brzmi Dumb Witness, bo dumb to znaczy nie tylko głupi,

A często to jest problem w literaturze, gdzie są konie. Wiecie co, ja coś czuję, że po prostu zostanę zjechana za to hejterstwo, ale ja po prostu, ja nie, ja nie. Jak zobaczę psa na okładce romansu, czy w ogóle książki, jest jakaś japońska literatura i jest kot na okładce, Nie czytam tej książki. Plus jeszcze mam ten problem, że wiele z tych książek to są zbiory opowiadań, co mi się podwójnie cancellinguje, bo to nie jest tak, że minus i minus robi plus, tylko minus i minus sprawia, że w ogóle oczy mi się ześlizgują z tej książki. Wracając do rankingu książek Agathy Christie, Bob to doskonały pies. Bardzo się zastanawiałam, czy zostawić Wam Ten mój crashout na temat zwierząt w literaturze, ale stwierdziłam, że skoro moi znajomi na przykład uważają, że kiedy się złoszczę na takie głupie rzeczy, jestem bardzo zabawna, to może Wy też będziecie ubawieni, więc nie ma za co.

Jest to bardzo ciekawa intryga, nie będę Wam opowiadać o szczegółach tych pięciu morderstw i bohaterach, których tutaj poznajemy, ale w swojej ostatniej sprawie Poirot daje popis zdolności detektywistycznych, znajomości psychologii, a także swojego drugiego przyjaciela Hastingsa. Jest to także w pewien sposób wzruszające pożegnanie i moment do spędzenia z tym detektywem. I teraz Wielka Trójka. Na miejscu trzecim myślę, że najbardziej wyjątkowo napisana Książka Agathy Christie. Ciężko wręcz powiedzieć, na czym polega jej specyfika, co ją tak bardzo wyróżnia.

Mamy Weronikę Cray, jego byłą partnerkę. Mamy jego aktualną kochankę, to znaczy rzeźbiarkę Henriettę Saverney, bardzo ciekawa postać, jedna z ciekawszych moich ulubionych postaci, jeśli chodzi o książki Agathy Christie, ale także Herculesa Poirot. W niedzielę Poirot, wychodząc na dwór, przy basenie natyka się na dziwną scenę. Polecam. Wyjątkowa atmosfera w obrębie twórczości Agathy Christie. Na miejscu drugim książka, którą polecałam wielokrotnie przy różnych okazjach, zazwyczaj na lato, to znaczy Złoczaj się wszędzie, po angielsku Złopot w słońcem, Evil Under the Sun. Z roku 1941. Jest to kolejna książka wakacyjna. Tym razem Poirot spędza te wakacje w Devonie, w kameralnym hotelu, który nazywa się Jolly Roger.

A jaka książka została królową? Co jest na miejscu pierwszym? Myślę, że dla fanów Agathy Christie jest to oczywiste, bo jest to ziejący brak, kiedy słyszycie ten mój ranking. Chodzi oczywiście o ABC z roku 1936, jedną z najbardziej rozpoznawalnych powieści Agathy Christie. W książce po raz kolejny powraca Hastings, który po spędzeniu czasu w Ameryce Południowej, on w ogóle robi bardzo dużo rzeczy między tymi książkami, w których występuje. Bierze ślub, zwiedza inne kraje i kontynenty, ma naprawdę pełne życie poza byciem asystentem Poirota. Także nie martwcie się, że mu Poirot po prostu zajmuje cały czas i spędza sen z powiek.

W związku z tym, jeżeli pomysł na takiego seryjnego mordercę wydaje Wam się ciekawy, to sięgnijcie po ABC, bo dla mnie jest to taka kwintesencja warsztatu Agathy Christie, zdolności stworzenia charakterystycznych postaci w połączeniu z zajmującym śledztwem. które tutaj jest tak ładnie ustrukturyzowane i te przebitki z perspektywy człowieka, o którym nie wiemy tak dużo, są naprawdę urozmaiceniem przy czytaniu tej lektury. Dajcie znać, jakie są Wasze ulubione książki Agathy Christie, a ja Wam powiem, jaki według mnie jest taki kanon i jeszcze zrecenzuję Wam przedstawienia jej autorstwa, na których byłam.