Płyty, które pokochaliśmy w 2025 | Marcelina Słomian i Mateusz Andruszkiewicz

No dobrze, to skoro Erika, to ja proponuję teraz inną wspaniałą damę, Oliwię. Oliwię Dean. Przenosimy się na scenę brytyjską. Oliwia Dean. Rok młodsza ode mnie. To jest po prostu skandal, żeby mieć taki talent i taką wspaniałą karierę w tym wieku. Nie żartuję, oczywiście ja zawsze bardzo kibicuję i bardzo trzymam kciuki. za wszystkie wokalistki młodej sceny i jest Olivia Dean i mamy Joy Crux i mamy Little Sims i mamy Dochi i mamy całą masę zdolnych, bardzo przezdolnych kobiet. Ja miałem na początku mały problem z Oliwią Dean, ale nie dlatego, że słuchałem jej muzyki i mi się nie podobała, tylko jakoś tak nie mogłem się zabrać za nią, bo wydawało mi się, że to jest po prostu kolejna brytyjska artystka.

Tak samo mamy De La Soul, czy właśnie te seriale Legends Hazard, czyli raperów po czterdziestce, pięćdziesiątce, którzy dowożą Świetne albumy, których świetnie się słucha wciąż, że to nie jest jakaś taka melodia przeszłości, która sobie jeszcze pobrzmiewa w tle, tylko to jest cały czas świeży materiał do sprawdzenia i zestawienia w rankingach, w których bardzo dobrze sobie radzą często te płyty. Czyli słuchamy starszych pokoleń, co mają nam do nawinięcia jeszcze, a mają dużo z tego co mówisz. No, chociaż ja też rozumiem, zawsze jesteśmy bardzo ciekawi, zwłaszcza jeżeli chodzi o hip-hop tych debiutujących twórców, twórczyń, no bo choćby te pierwsze płyty Little Sims czy Loyla, o którym będziemy też za chwilę mówić.

A powiedz mi, ile numerów ty odhaczyłaś z płyty Little Sims? Czy to była płyta, która do ciebie trafiła? Słuchałaś jej? No przecież na zapętleniu. I'm testing one, two, one, two. Ja do niej przejdę teraz, do pani Simbi, jeżeli pozwolisz. Ona nie testowała naszej cierpliwości. Nie, w żadnym razie. Chociaż jej cierpliwość była testowana. Jej tak. Bardzo. Niełatwo miała z tą płytą. No nie, ja już może nie będę przebywał całej batalii prawnej z Infla, a więc z producentem, partnerem Clio Salt, związanym z kolektywem Salt. W dużym skrócie chodziło o to, że on pożyczył od niej pieniądze, nie oddał, chodziło o dwa miliony Dwa miliony dolarów, o ile dobrze pamiętam. Tak, dwa miliony dolarów. No i się bardzo z tego powodu Little Sims zdenerwowała. Była batalia prawna, później była batalia muzyczna, bo jej najnowszy album Lotus paradoksalnie się od takiego spokoju nie otwiera.

Takim spokojem się nie otwiera, a takim właściwie dissem na inflotek to chyba można nazwać. I Simbi pokazuje, że ona jest groźna, ona ma pazur i ona potrafi wyprowadzić prawy prosty i lewy sierpowy. I to nie jest tak, że to jest jakieś takie wielkie zaskoczenie czy oblicze Little Sims, którego nie znałem wcześniej, bo ona oprócz tego, że była taką słodką Simbi zawsze, to często pokazywała, że jest też po prostu świetną raperką, która ma dużo do powiedzenia. Teraz jej się taka douche odpaliła, która przecież zarapowała, że I am no killer, but don't push me. Więc ewidentnie Little Sims się poczuła, pchnięta. Tak, Simbi w trybie douchey. Ale fajna też jest struktura tej płyty, bo potem jak ona na początku wyrzuca, w ogóle ten pierwszy kawałek zatytułowany jest Thief, czyli złodziej.

Świetnie, że powiedziałem tłumaczenie. Pewnie słuchający nie mają pojęcia, co to znaczy Thief. Ja ci bardzo za to dziękuję. To później jest jeszcze kawałek Blood, który też jest taki bardzo temperamentny. Nie, Flat, przepraszam, z Moonchild, Sonnelli i z Obong Jarem. W ogóle numery z Obong Jarem Little Sims są tak kultowe, że oni powinni nagrać jakąś płytę albo epkę przynajmniej, bo trochę ich było. Prosimy. Obok JR też wydał w tym roku świetną płytę i też Cymbi tam występuje gościnnie. No ale a propos albumu Lotus, potem jak na początku jest taki wyrzut tej energii, nie wiem czy negatywnej, agresji, takiej złości, to później jest dużo więcej spokoju i wraca taka Little Sims spokojna, Little Sims po terapii, o czym rapuje, ale też opowiadająca o tym, że wcale nie było łatwo dojść do siebie i że bardzo ta sytuacja

Z utworem Kendricka Lamarra z płyty Mr. Morale and the Big Steppers. Pewnie kojarzysz tę taką kłótnię partnerów, która się bardzo rozognia w tym numerze. Bardzo kultowe dzieło. W ogóle jakoś też bardzo mnie urzeka to, że to jest jedna z ciekawszych płyt tego roku jakie słyszałem i że to jest płyta oparta na wartościach. Jakoś tak bardzo podobnie przemawia, więc symbiatu. Myślę, że powinniśmy czuć ogromną wdzięczność, że ta płyta w ogóle się ukazała, bo tak jak powiedziałeś, mogła nie. I Little Sims też w wywiadach opowiadała o tym, że chciała w ogóle już zakończyć swoją karierę, bo to było dla niej tak mocne wydarzenie to wszystko, co się stało. Ale to była też dla niej podróż, ona tak to opisała, że podróż, w której właśnie się leczyła jakoś ze wszystkich różnych trudnych rzeczy.