Odcinek 149: "Lalka" i inne "Lalki"

Tuż jest to pytanie, czy Łęcka jest dobra, czy zła? Czy nie da się tego powiedzieć? Wydaje mi się, że to, ja przeczytałem w posłowiu do Lalki, którą teraz przeczytałem, Henryk Markiewicz, autor posłowia, pisze, że Prus trochę tak jakby daje za wygraną w którymś momencie, że on przez długi czas buduje postać Łęckiej jako właśnie osoby ukształtowanej przez pewne środowisko, jakby będącej wyrazem tego środowiska, ale koniec końców tak jakby przechyla się na to, że ona jednak ma Że to jej charakter koniec końców decyduje, że ona nie potrafi po prostu bez tych romansów, bez tego swojego kuzyna, bez jakiegoś takiego szaleństwa. I że to jest bardziej na Łęcką, a nie na całą klasę, bo na przykład Markiewicz pisze, mówię, cytuję Markiewicza, Markiewicz pisze, że na przykład są takie postaci jak Wąsowska, dla których to by nie było problemem.

Bogaci byli zapraszani na salony, właśnie takiego żydowskiego pochodzenia, byli zapraszani na salony. No ale właśnie, małżeństwo byłoby niemożliwe, więc taki fun fact. Fun fact z XIX-wiecznej Warszawy. Bo to z kolei prowadzi do tematu, który też jest obecny w lalce i w różnych lalkach jest obecny w różnym stopniu. Mówię o tym wątku antysemityzmu, który, no jeśli dobrze pamiętam z posłowie Henryka Markiewicza, to Henryk Markiewicz ma tutaj również zarzuty do Prusa, że nawet Prus tak jakby nie do końca unosi ciężar tematu. Że z jednej strony pokazuje cały wachlarz postaw i jakby generalnie wydaje się, że sympatyzuje z częścią postaci, ale jednak nawet ustami doktora Schumana zdaje się, który wyraża szereg takich właśnie jakichś dużych podsumowań obecności Żydów w Polsce, ucieka w stronę takiego trochę felietonowego uproszczenia.