Suskrajowice w gminie Chmielnik

Więc czy i tak, i tak, oni się pojawiają z herbem Amadei, ale też pojawiają się z innym herbem, a współcześnie nawet uważa się, że być może jeszcze trzeci herb był im przypisany. To jest o tyle skomplikowane, że jeśli popatrzymy na przykład na herbarz Adama Bonieckiego, czyli herbarz polski, to występują tam ci kuczkrajowscy. Ponieważ Boniecki wzorował się na Janie Długoszu. Ale sam zapisał, że w XVI wieku nazwisko brzmiało Suskrajowscy z Suskrajowic. I on odnosił się tylko do tego wątku, nie podając żadnego herbu. Ale z kolei w innych wykazach, czyli na przykład jest taki wykaz zatytułowany Rody Ziemiańskie XV i XVI wieku.

Tam nasi Suskrajowscy są wymieniani pod herbem Kownia. Z kolei w encyklopedii szlacheckiej znowu pojawia się herb Amadej, a we współczesnych jeszcze różnego rodzaju opracowaniach dotyczących heraldyki pojawia się trzeci herb Brodzic. Jakkolwiek było, to jednak najczęściej pojawia się ten Amadej. No i obojętnie czy to jest Amadej, Kownia czy Brodzis, to nie ulega wątpliwości, że są to bardzo rzadko występujące herby. My o żadnym z nich nigdy jeszcze nie powiedzieliśmy ani słowa, mimo że no raczej już trochę odcinków MOC HISTORII było, to najlepiej świadczy o tym, że rzeczywiście mówimy o tym rzadkim zjawisku.

W dodatku jeszcze musimy pamiętać, że no najprawdopodobniej nasi Suskrajowscy, bo jednak chyba tak ich trzeba nazywać, skoro w XVI wieku oni w źródłach już są pod tym nazwiskiem wymienieni. Oni się albo roztopili, bo przeszli na jakieś inne tereny, ale nie widzimy ich gdzieś w Polsce, albo też po prostu zubożeli, no i już o nich potem nie ma mowy. Ale herb sam jest niezwykle interesujący i warto zwrócić uwagę na te aspekty heraldyczne. To w takim razie pozostańmy chwilę przy heraldyce i przybliżmy ten herb Amadei, którym ostatecznie, tak jak stwierdziliśmy, posługiwali się Suskrajowscy. To jest herb, który najprawdopodobniej przybył do nas z Węgier, ale pierwotnie był herbem związanym z Włochami, tak się przypuszcza, z Italią.

Używa się różnych określeń w jego przypadku, bo Amadej, ale oczywiście bardzo często Hamadej, ale niekiedy też Orlek. Chmielnik albo orlek bez ogona, orzełek, używa się takich określeń, ponieważ na czerwonym tle znajduje się srebrny, czyli no biały jak na niego patrzymy, biały orzeł bez ogona. Heraldycznie on jest skierowany w lewo, czyli jak patrzymy na niego no to głowę ma skierowaną w prawo. Ma złotą koronę i w dziobie taką obrączkę, można by powiedzieć, albo pierścień, niektórzy mówią, ale w heraldyce to jest toczenica, czyli takie mobilium, bo tak się to nazywa, mobilium herbowe, właśnie w formie obrączki, w formie pierścienia, a ma się ta toczenica wywodzić, no oczywiście z dawnego średniowiecza, z głębokiego średniowiecza, kiedy to wykonywano taką skręconą i zwiniętą w okręg chustę,

No i dzięki temu natrafiamy na jakieś wzmianki, ale generalnie możemy powiedzieć tak, że on nie był opublikowany, on po prostu czekał na swój dobry czas, ale niestety ta tragedia II wojny światowej i celowe podpalenie Pałacu Krasińskich spowodowało, że wszystko to uległo zniszczeniu. Nie odnajdziemy więc zapewne, chyba że no jakimś przypadkiem jakieś drobne informacje na temat tego herbu Amadei i rodziny Suskrajowskich. Chyba raczej nie ma co na to liczyć. Dlatego też niekiedy jest ten problem dotyczący tego drugiego najczęściej pojawiającego się herbu, czyli Kownia. Czyli znowu w polu czerwonym są trzy miecze, albo niektórzy przypuszczają, że to są żeleśca od oszczepów. Czyli troszeczkę herb jest podobny do herbu jelita, tylko w herbie jelita to wszystko jest skrzyżowane ze sobą.