Psary w gminie Secemin

Potem pomogła też Polonia z Wielkiej Brytanii, która zasiliła społeczność środkami finansowymi. No i dopiero w latach 80. XX wieku Utworzono parafię, chociaż ona wcześniej już funkcjonowała, no ale te elementy związane z tragediami dotyczącymi świątyni powodowały, że nie można było takiego normalnego życia parafialnego rozpocząć, a teraz już to tak wygląda, że rzeczywiście mieszkańcy mają swoją świątynię. No ale to są już czasy bardziej współczesne, bo jak wspominaliśmy, no to Ta przeszłość jest też o tyle ciekawa, że Jan Długosz pokazuje kolejnych właścicieli, tym razem z rodziny, która posługiwała się herbem Jastrzębiec, a więc też błękitne pole, ale podkowa hacelami skierowana do góry i w środku w podkowie krzyż kawalerski, wszystko to w kolorze złotym.

Natomiast jak popatrzymy na tych przedstawicieli Jastrzębców, czyli Andrzeja i Stanisława, bo oni wtedy byli przez Długosza w drugiej połowie XV wieku wymienieni, no to jednak też trochę tak z tyłu głowy musimy mieć tę świadomość, jakie były początki Psar, że właśnie były związane z tym grodem kasztelańskim. Czyli, jeśli tak było i tu były te osady służebne, no to nie ulega wątpliwości, że jednak pierwotnym właścicielem był tutaj władca, książę. I zapewne Psary, mimo że ta data 1376 jest dla nas obowiązująca, bo starszych zmianek nie mamy, ale wolno przypuszczać, że już w XII-XIII wieku na pewno istniały Psary, bo mniej więcej około 1250 roku

No więc świadczy to najlepiej o tym, że chciano tutaj no jednak już mieć swoją jakąś siedzibę i o tym też świadczy fakt, że w pewnym momencie na początku XVI wieku zaczęto używać i właśnie to ci Herbu Jastrzębiec zaczęli używać nazwiska psarski. Pojawiają się w źródłach jako właściciele nie tylko psar, ale i części czy fragmentów albo całych sąsiednich miejscowości. Ale zaczynają się pisać, że jest Psarski, Andrzej Psarski, Mikołaj Psarski, a więc ta siedziba była dla nich zapewne bardzo ważna, no bo to była taka ojcowizna. Tu miało być to gniazdo rodowe i jeśliby kariera tego odłamu Jastrzębców jakoś mocno się rozwinęła, no to zapewne mielibyśmy też trochę inną historię Psar, bardziej rozbudowaną i pełną jakichś innych jeszcze