Nietulisko Małe w gminie Kunów

Wskazania, że bardzo dużo można by tutaj o tym okresie od początku XVI wieku mówić. Każdy ten życiorys właściciela jest niezwykle interesujący, a w wielu przypadkach te ich sprawy, bo przecież Nietulisko było jedną z wiosek do nich należących, ocierały się jednak o naszą miejscowość albo wprost dotyczyły naszej miejscowości. Tym bardziej jest to intrygujące, że wielu właścicieli musiało myśleć Niekiedy po nocach o naszym Nietulisku, że tu jest coś ważnego i w związku z tym ta moja majątność odgrywa jakąś znaczącą rolę. Jeśli chodzi o taki poczet właścicieli, to w kolejności były to rodziny. Po Szydłowieckim już wkrótce Tarnowscy. Potarnowskich Ostrogscy, następnie Zasławscy, potem Lubomirscy, Sanguszkowie, Czartoryscy, znowu Lubomirscy, Dobrzańscy, to są w bezpośredniej linii przodkowie majora Henryka Dobrzańskiego, Hubala.

Z kolei potem rodziny takich przedsiębiorców i bankierów, część to są bankierzy żydowscy, potem łubieńscy, franklowie, no i rodzina laskich, a potem rodzina wielopolskich. Pod koniec XIX wieku, w 1889 roku wielopolscy rozparcelowali dobra ostrowieckie i wtedy pojawili się mniej może znani, ale też dysponujący większymi majątkami właściciele naszego Nietuliska, którymi od roku 1909 Byli Stefan Jabłkowski, rodzina Rakowskich, następnie Henryk Cichowski, wspomniana już przez nas rodzina Grobickich i na końcu rodzina Mikułowskich-Pomorskich.

I się nie upijał, to też ważne, tyle garncy wchłonąć. No po prostu tak to wyglądało w dawnych czasach. Możemy brać rzeczywiście przykład z naszych poprzedników, chociaż nie wiadomo no właśnie jak to zdrowiego wyglądało, ale to jest jedna opowieść. Tymczasem jest jeszcze kolejna, która dotyczy tego wspomnianego przez nas przodka, majora Henryka Dobrzańskiego, czyli Jerzego Dobrzańskiego, który też był właścicielem Nietuliska Małego. No to przejdźmy w takim razie teraz z kolei do rodziny Dobrzańskich. Czy przodek majora Henryka Dobrzańskiego również miał taki apetyt jak Bogdan na dworze Ostrogskiego? O apetycie Jerzego Dobrzańskiego trudno coś powiedzieć, bo źródła nie przekazały informacji, ale za to wspaniałą miał kartę wojskową i patriotyczną, ponieważ walczył w czasie wojny 1792 roku i wtedy otrzymał krzyż Virtuti Militari.