MKwadrat #253 – Jeden dzbanek online

Musicie mieć bardzo dużo szczęścia, więc ja czułem, że ten ramię po prostu te sobie przygody po program do timestampów robi w chu... I mi się to bardzo nie podobało i zrychkuitowałem dwa razy i być może jeszcze raz sobie podejdę. Ale nie wiem, jakoś nie jest mi spieszne do tego, więc... To ja ci powiem, że ja tę grę przeszedłem na hardzie. O Jezu. No. I bywały takie arenki, w których po prostu... Masochistą jesteś z czasu, to jakby... Po prostu trzeba było nauczyć się na pamięć wszystkiego i trzeba było próbować, jeżeli... Szukać po prostu jakiejś ścieżki, że może zrobić to najpierw, a dopiero potem to.

Jest taka winda pod koniec gry, gdzie po prostu wjeżdżamy i nagle po prostu najpierw wychodzą z... I to jest taka okrągła arena. Po każdej stronie tej areny są drzwi i po prostu musisz się nauczyć, z których drzwi wychodzą, w którym momencie te behemoty, żeby wiedzieć, gdzie się schować. Mam wrażenie, że kurcze, jak twórcy w takich grach, co po prostu dopis graczom, to po prostu właśnie tworzą windę, która jedzie w nieskończoność i po prostu walał ci fale wrogów, najpierw jeszcze takich, których zabicie trwa, nie wiem, powiedzmy, tutaj w Olbrzymian 5 minut, tak, strzelasz w jednego przeciwnika, tak, żeby on padł. Kurde, to jest taka stara szkoła robienia gier, kiedy to było akceptowalne, że o Jezu, aż mnie skręca teraz.

Starali się dopracować, ale to nie jest takie, wie, takie miśiste strzelanie, gdzie ty czujesz w ogóle, jak te pociski wchodzą we wrogu, ci się japa, cieszy i tak dalej. Dla mnie, jeżeli chodzi o historię, to jedną z największych, znaczy historię, tą grę otoczku fabularną, jedną z największych minusów to jest postać żeńska. Tak. O Jezu. Jest ona tak irytująca, jest ona tak beznadziejnie zaprojektowana, jakby... Jezu, ona mnie doprowadzała do szału momentalnie. Mam też wrażenie, że jest bardzo źle zagrana w polskiej wersji językowej. A to ja nie grałem w polskiej wersji. A ja grałem w polskiej wersji. A to nie zrozumiesz, wiesz, że ona mówi wielokrotnie coś tam, coś tam, dziadziusia, dziadziuś.

O Jezu. Ona mówi dziadziuś, po prostu... Jak grałem w to na streamie, to ludzie się śmiali, że po prostu jakby Wieczorynkę oglądali. Jest ten dubbing taki trochę wieczorynkowy. To były te czasy, gdzie PlayStation niby już ogarniało ten dubbing, ale dalej te dubbingi są różnej jakości, bym powiedział. Na przykład moim zdaniem ten do Days Gone był tak paskudny. No właśnie do tego kurczę nie gram z polskim Dominiem, bo poza Wiedźminą oczywiście, ale to wiadomo. No bo... No wolę tego nie słyszeć, tak, wolę tego nie słyszeć. Aczkolwiek uważam, że akurat Jarosław Boberek, jeżeli chodzi o Natana Drake'a, to... I tu mówię ogólnie...

I w końcu zobaczyłem w poradniku i patrzyłem, o Jezu, w życiu bym tego nie... Ja sam w końcu do tego doszedłem. Nie tego. Nie doszedł, nie? Wiesz, jaka żenada była tutaj, ludzie siedzą na streamie, a ja ciągle kręcę się w kółko. Ty datgamerze. Ale nie, uważam, że tutaj akurat ta zagadka głównie przez mapę, jak to zostało na mapie jakby zakreślone, bo jakby dalej chociaż, nie wiem, Taką typowo narysowaną mapowo, jakby jak ktoś robi notatki, taką strzałkę gdzieś w ruinach, że jakieś półkole czy coś, to byłaby taka wskazówka, że okej, czyli może tutaj gdzieś coś tego, nie? Więc tutaj uważam, że to słabo zaprojektowali.

Dokładnie. Jest jedna cutscenka, gdzie możesz znajdźki zdobyć podczas cutscenek, ale potem też jakby jesteś w tym samym pomieszczeniu i możesz jakby je nadrobić. Ale są dwie, gdzie jak nie zdobędziesz w cutscence, no to w gameplayu ich nie ma. Jest też taki motyw, że ześlizgujesz, nie ześlizgujesz, tylko płyniesz z prądem rzeki i tam też musisz zbierać znajdźki, te kamienie niebieskie. Jezusie, ja bym się tak, mnie tak wkurzała ta, bo oczywiście właśnie jak robiłem, zbierałem znajdźki, no trzeba było naprawdę wytajmingować to, a niestety

Z tego co pamiętam, to było sterowanie ruchowe. Tak, żelazkowe. Tak. I było tak niewygodne i tak nieprecyzyjne, że o Jezu, tym kajakiem. Wiesz co mi się podobało, jeśli chodzi o te takie funkcje witowe? Czasami korzystałem, przyznaję. O, widzisz? Akurat to jest ta scena, w której możesz się wrócić do tego stołu i one sobie tam leżą cały czas. Tak, ale wracając, wiesz z jakiej funkcji korzystałem czasami? Z tego automatycznego wspinania się, bo ogólnie tutaj jest tak, że jeżeli wspinamy się, to możemy tak jakby palcem smyrnąć ścieżkę i wtedy nam natan zaczyna się automatycznie wspinać. Chodzi ci po tych, po ściankach. No, każde wspinaczkowe jakieś takie segmenty można po prostu palcem smyrnąć i on sam będzie przeskakiwał.

No to jak w Heroes 2, ucieczka z bunkra. O Jezu, a ja ci pisałem o tym ucieczce, pamiętam, że jestem ciekaw jak tam końcówka, nie? O matko, ja pamiętam, że ja chyba spać poszedłem jakoś mega późno przez to, bo ja po prostu nie potrafiłem przestać, tak bardzo się zawziałem, że ja to chcę skończyć już teraz. Ja tak samo, tylko że ja grałem w wersji na... PSP. A ja grałem na... A ty na Wii, nie? No na PSP kurde bez Wii analoga to było ciężko z rzucaniem granatu gdzieś w górę przed siebie i modląc się, żeby akurat dobrze się wycelowało, nie? Jak przy wyjściu z tego tunelu. Dobra, to tyle.