MKwadrat #253 – Jeden dzbanek online

Pomyłka i to, że oni mają, mieli naprawdę bardzo dużo pracowników i te Halo, no co prawda wydali te Combat Evolved, tak, remake, ale Halo Infinite, tak, to był 2021 bodajże, czyli 5 lat temu. I od tamtej pory w zasadzie nic nie było słychać takiego sensownego o nowej części Halo. Więc marka generalnie idzie do Activision. I z racji, że Activision jednak ma doświadczenie ze swoimi studiami odnośnie Call of Duty, no to jest szansa, że Halo wróci na dobre tory.

Wiesz co, ja ci przerwę na chwilę, bo chciałbym wrócić jeszcze do tego tematu Halo w rękach Activision. Myślisz, że możemy spodziewać się jakichś takich po prostu krótkich kampanii w stylu Call of Duty, tylko że w uniwersum Halo w przyszłości? Halo od jakiegoś czasu stoi głównie multiplayerem i ten multiplayer też był bardzo znaczącą częścią już od czasu dwójki, a w trójce to w ogóle wybuchł. Więc czy jest na to szansa? Myślę, że Activision przekazało to jako jeden z planów, żeby zrobić z tego Call of Duty, albo żeby na przykład robić to na zmianę.

W jednym roku Call of Duty, w drugim Halo. Natomiast no trzeba jednak do tego mieć ludzi, Activision jednak ma cztery chyba główne studia, tak, bo Infinite World, Treyarch, Sledgehammer Games i jeszcze chyba coś, które... Raven. Raven właśnie jest, tylko no Raven to jest takie pół na pół, pół poncicze, pół takie główne, ale z takich znaczących to jest faktycznie w tej czwórce. I oni zajmują się Call of Duty jakby na zmianę. W większości przypadków, bo na przykład Trajak ostatnio robił szóstkę i siodemkę i wiem jak to się skończyło. Także...

Myślę, że ludzie by ich zjedli, jeżeli chodzi o Halo. Jeżeli by doszło do czegoś takiego. Call of Duty jednak... Przyzwyczaiło ludzi do czegoś takiego, ale też na samym początku... Kolejny odcinek Z drugiej strony Halo, te kampanie to też nie są jakieś mega długie, to nie są gry na 15 godzin, tylko raczej tak 7-8.

Także nie wiem, wydaje mi się, że fani nie chcieliby, żeby z Halo powstała ta siemię z Call of Duty, także tutaj raczej muszą podejść sensownie. No i złożyć dobrego singla oraz bardzo dobre emocje, żeby przyciągnąć jednak tych ludzi na dłuższy czas. Także to taka jest moja opinia. Okej, dzięki. To właśnie chciałem ten temat poruszyć. Dobrze. Z bardziej znaczących zmian to Obsidian idzie pod jakby Bethesda Game Studios i będzie oddelogowane głównie do Fallouta. I to są dobre nowiny i złe nowiny. Dobre nowiny są takie, że w końcu Fallout zostaje wyjęty z jakby bunkra, który był zamknięty przez Toda.

No i oczywiście ostatnio też Xbox wielki uratował Kojima, ale to już jakby wszyscy mówili, wszyscy wiedzą. W poprzednim odcinku też o tym mówiliśmy. Tak, był blisko, gdzie właśnie Blizzard też dowalił do pieca swoimi zapowiedziami, tak jak Diablo V, który wyjdzie za trzy lata, ale mają za coś zapowiedzianego i fajnie, że przynajmniej na razie widać, że albo mają faktycznie plan, I tam ktoś faktycznie usiadł z twardą ręką i rozpisał. Albo po prostu porzucali sobie taką frzesę i wyjdzie jak zawsze. Bo akurat w przypadku Blizzard'a ja niedawno skończyłem książkę Schreiera o Blizzardzie.

I to wyszło przez przypadek. No to mam nadzieję, że Blizzard troszeczkę wyciągną lekcje i jednak tam będzie bardziej stabilnie. Przede wszystkim lepiej dla ludzi. Ale to tyle o Xboksie. Ja śledzę tę sytuację, bardzo interesują mnie takie rzeczy. Bo oczywiście nie lubię jak ludzi się zwalnia, ale to też daje mi informacje o potencjalnych projektach i czego mogę się spodziewać od Xboksa w przeciągu kolejnych lat. Jeżeli chodzi o gry, no i między innymi też w takich sytuacjach też wychodzą jakieś tam przecieki, jakieś tam tajne wiadomości od tego i tamtego, także to są rzeczy, które mnie jarają i lubię sobie je śledzić.

To jest... To jest symulacja chodzenia i ja tą grę śledziłem od jakiegoś czasu przed premierą, grałem w playtest i to była generalnie o gościu, przynajmniej tak była reklamowana, o facecie w łódce troszeczkę, o gościu, który zajmuje się jakby konserwacją latarni i pomaga statkom w docieraniu do celu. I niestety to nie jest tego typu gra. Ona ma świetny początek, niezwykle klimatyczny, bo znajdujemy się na małej wyspie, gdzie nadciąga sztorm i my musimy sprawdzić różne wskaźniki, naprawić rzeczy i to jest po prostu...

Ale koniec końców gra mi się naprawdę podobała, bo to takie błędy to były tylko dosłownie w ostatniej misji, więc po roztarcie już wszystko poszło jak miało iść. Ta gra niestety się rozkłada mocno na końcówce przez ten recykling poziomów. Też, ale tam troszeczkę właśnie wygląda tak, jakby oni musieli już wydawać to. No, jakby szybko musimy dokończyć. Co mamy gotowe? O, mamy etapy gotowe, to użyjmy ich. Tak, mimo że ja grałem naprawdę długo po premierze i po patchach, także tam dalej jeszcze nie jest idealnie. Skończyłem ostatnią część Call of Duty, którą miałem do skończenia w ogóle, czyli Call of Duty Black Ops Declassified z PlayStation Vita i to jest bardzo zła gra.

Poskillować. To nie jest cover-based shooter? Jest. Natomiast tam są różne, że tak powiem... Chyba z tego co pamiętam są cztery typy misji. Jedna jest, że nie możesz w ogóle włączyć alarmu. Inaczej to jest, wiesz, od nowa. Dwa, że jest na czas. I tam jest stopień trudności. Od najłatwiejszych do eksperta. Na ekspercie po prostu już musisz naprawdę ogarnąć na czas. To nie ma tak, że chowasz się za mórkiem, tylko po prostu w biegu walisz headshoty. I wiesz, idziesz, musisz znaleźć drogę konkretnie do celu, nie? Bo inaczej nie starze ci się czasu, po prostu. Inna jest jeszcze misja trzecia, że to jest typowe zabicie wszystkich, czy tam celu.

Jeszcze coś takiego było w Lord of Raidach jak Chronicles of Creation. Znajdź kostatuły, coś takiego, nie? Ja mam się okej, ale już troszeczkę czułem zmęczenie materiału, jeżeli chodzi o Diablo. I tutaj dam ciekawostkę, mianowicie we wszystkich normalnych, normalnie zaprojektowanych tytułach jest coś takiego jak dziennik, gdzie możesz sobie podejrzeć wykonane misje. W Diablo 4 geniusze z Blizzard czegoś takiego nie zaprojektowali, więc jeżeli ja zrobiłem kiedyś w Diablo 4 jakąś misję, to ja nie wiedziałem czy ja ją zrobiłem czy nie, bo nie było to nigdzie oznaczone.

Tak, da się zginąć, nawet na normalu. Czy da się nawet na normalu skończyć to bez dotykania pada? Tak, da się. A niestety słyszałem, że... Zresztą słuchałem recenzji mówiących... Znaczy od youtuberów, którzy chcieli obalić to stwierdzenie mówiąc, że to jest możliwe tylko na łatwym poziomie trudności. Otóż nie. Tylko. Uważam, że to jest kwestia też kilku zmiennych. Przede wszystkim poziomu trudności, to z tym się zgodzę, ale też poziomu zdrowia. Gdyż, jak ja powiedziałam, miałem 120% zdrowia i uważam, że jakbym miał 140% w momencie czołówki, to mógłbym ją przeżyć.

Czyli taki easy mode. Być może. No bo wiesz, to jakby same plusy wymieniłeś, co jest łatwiej. Tak mi się wydaje. No. No bo te apteczki, no to faktycznie w tym Resistance, Retribution to tak... No to jest gra, która? 2006? 9 chyba. 9. No co to jeszcze... No już Call of Duty próbowało walczyć, ale tam jeszcze było zakorzenione, że to są apteczki. No teraz jak się gra w to, to tak trochę kurde no... Ty zdajesz sobie sprawę, że to jest stara szkoła projektowania gier. No jest, jest. Bo już się rozdleniwiłeś i wiesz, że jak się schowasz, to kurde ci się życie zregeneruje, nie?

Za innym razem Miałem sytuację, że jechała szybko, ale w tej grze jest też taka mechanika, że jak nie będziemy uważać, to większe pojazdy, które mają słabe prowadzenie się, na zakręcie mogą się zwyczajnie wywrócić. I tak miałem. Ciężarówka dosłownie wywaliła mi się na bok. I misja była po prostu nieukończona. Wow, fizyka. Tak. I w grze na Game Boy Advance, tak? No nie. Dopiero za takim którymś razem udało mi się w końcu i tam mi zostało, nie wiem, chyba 10 sekund.

Więc tak, no, ja się zgadzam, że to było bardzo takie, może nie jakieś satysfakcjonujące mocno, ale dawało frajdę, tak, zdobywanie tych, znajdowanie tych dziur i tam akurat był ten kwiatuszek i wiesz, to było spoko. No i tutaj nie mamy baby Mariana w siodle. Całe szczęście. Całe szczęście, więc mamy po prostu taki pasek życia w postaci takiego kółka z serc. Jak otrzymujemy obrażenia, no to po prostu tracimy te serduszka, ale możemy chyba je odrobinę odzyskać, mi się wydaje, że one wypadają z nas i możemy je zebrać.

No to tutaj naprawdę musiałem się przestawić, w sensie, że kurde, to jest gra robiona w starym stylu, nie dojrzewam na to w Honor, to jeszcze na konsolę i jeszcze z życiem i jeszcze bez checkpointów, nie? Tam to było, no to nie było takie rushowanie do przodek w Call of Duty, tylko tam się szanowało, że tak powiem, czas. I ta gra wymaga od nas wykonywania po kolei zadań z listy misji. Czasami zdarza się tak, że możemy wykonać jakieś zadanie poza kolejnością, ale to jest w ogóle końcówka gry chyba sama. Możesz troszkę wcześniej, bo to jest walka z bossem finalnym.

I mamy te oldschoolowe bardzo przeklikiwanie się przez bronie. Nie ma żadnego, wiecie, koła wyboru czy coś w tym stylu. Jeżeli mamy karabin, pistolet, wyrzutnie rakiet i granat, To jeżeli chcemy z jednej broni do drugiej się przełączyć, to musimy przeklikiwać przez nie wszystkie i patrzeć, czy to jest już ta, którą chcieliśmy. Same przeładowania też tutaj potrafią trwać swoje. I jak już zaczniemy przeładowywać, no to kurczę, zazwyczaj bywa tak. Nie możemy przerwać tego przeładowania tym. Sprintem, bo tu nie ma sprintu. To też jest kolejna rzecz. Jak byłem w szoku, jak grałem też w Call of Duty 3, miałem takie, jak to nie ma sprintu? Jak to nie ma sprintu? Byłem po prostu już tak, tak siedzę w tym współczesnym świecie gier, że dla mnie szokiem jest, kiedy pierwszoosobowa strzelanka nie ma sprintu.