Lwowska Fala. Odc. 303

Te Mieszkowice są dosyć istotne dla pani, można powiedzieć, jako pisarki, autorki Książek. Teraz promuje Pani najnowszą swoją książkę, czyli Zielona Wioska. Chnilcze na Tarnopolszczyźnie. Od zarania do wygnania. 1374-1944. Chnilcze na Tarnopolszczyźnie. Dlaczego akurat wybrała Pani tę miejscowość? Wybór był bardzo oczywisty, dlatego że powody są dwa. Moi dziadkowie, ukochani dziadkowie, z którymi spędziłam dzieciństwo, młodość i kawał dojrzałości, właśnie pochodzili z Chnilcza. Ale jest jeszcze szerszy kontekst, ponieważ do Mieszkowic przyjechała najliczniejsza grupa chnilczan.

Był to materiał kanalu Rymanowski Live. Z archiwum dźwiękowego rozgłośni polski Radia Wolna Europa. Wielka polityka nie obeszła się bez udziału w niej profesorów wyższych uczelni lwowskich. Tak na przykład powołano profesora Politechniki Lwowskiej Kazimierza Bartla na stanowisku premiera, a profesor Ignacy Mościcki wybrany został prezydentem państwa. Ale Lwów wsłał się w całym kraju przede wszystkim swoim przysłowiowym humorem, a ambasadorami tego humoru byli Szczepcio i Tońcio, Afrikozenkranz i Untenbaum, ciocia Bandziuchowa, radca Strąć, Wlada Majewska, Wieszczek, Ewa Stojowska i chór Wesolej Piątki, którzy pod kierownictwem Wiktora Budzyńskiego stanowili czon niezwykle popularnej audycji Lwowskiego Radia Wesolej Lwowskiej Fali.

Ojra! Co się dzieje? Ojra! Lwowska śmieje. Ojra! Gra w sileje, a muzyczka gra. Antyk, co miał teń i łapy, złapał Mańkę za szwarc klapy. Ona jego z tej uciechy, utargała za orzechy. Hoera! Świąt zabawa! Hoera! Krać i skała! Hoera! Byli plaki i pirogi pysz! I ośkocio krajska, pażeno, grali skręgli pod piżeno, grali skręgli, grali w kartę i wygrali dwa węgarte.