#042 Cykl: perfekcjonizm. Perfekcjonizm przedsiębiorcy

Kolejna rzecz to temat prokrastynacji, czyli miałem duży problem, żeby zacząć zadania, co do których na starcie nie byłem pewny, że wykonam je perfekcyjnie. Je odczuwałem w czasie, no a w biznesie takich rzeczy jest mnóstwo, w sensie w większości się nie da perfekcyjnie wykonać. Było też coś, że zawsze chciałem mieć pełne poczucie kontroli nad sytuacją, że dużo rzeczy chciałem zrobić szybciej niż się dało i niższym kosztem niż w ogóle to było możliwe. Starałem się unikać konfliktów, czyli też miałem problem z asertywnością. Kiedy coś mi się udawało, Osiągałem sukces, że inni wskazywali mi, że hej stary, to jest fajne, to ja miałem takie poczucie, że to za mało, że mogłem więcej i tak dalej, ale to wszystko gdzieś tam w dzieciństwie się zaczynało, bo kiedy ja przenosiłem piątkę na przykład ze szkoły, no to dostawałem pytania, czy ktoś dostał szóstkę.

Więc nieadekwatne porównania to też jedna z, jest takich 11 podstawowych zachowań, cech, sposobów myślenia u perfekcjonisty i porównania społeczne, nieadekwatne porównania społeczne to jedno z nich. Chciałam ciebie też zapytać, jak ty sobie radzisz z przyjmowaniem krytycznego feedbacku? Wspomniałeś, że to było dla ciebie trudne, a jak to jest teraz? Teraz jestem mistrzem. Ostatnio miałem taką sytuację, gdzie po jednym z naszych eventów usiadł ze mną członek, który jest z nami przez rok i przez półtorej godziny wrzucał mi negatywny feedback. I była przy tym jeszcze jedna osoba, która też jest członkiem i ja potem ją odwoziłem do domu i ona nie dowierzała, że ja to wytrzymałem psychicznie.

Mam na przykład lęk przed byciem niewystarczająco dobrym. Situacja, w której ostatnio to wystąpiło, czyli nie wiem, klient skrytykował moją propozycję. Spisuję sobie przekonanie, jakie wyzwala lęk, czyli przekonanie, że nie jestem tak inteligentny, zdolny jak moja konkurencja, że mam poczucie, że wykonuję dużo gorszą pracę i zachowanie Jakie powoduje to przekonanie? Czyli, że tam zrzucam winę na klienta, tłumaczę sobie, że nie znosię na marketingu, dążę do tego, żeby pozbyć się tego klienta, żeby pozostać przy tych, którzy doceniają moją pracę. Teraz to na przykład ćwiczenie, jak tak sobie je spisuję krok po kroku, to mam takie z automatu, hej, to jest głupie, nie? I mam taką autokorektę, że kurde, bez sensu robię w sumie, nie? Albo spisuję sobie np. jakąś negatywną myśl, którą mam, że np. nie wiem, model biznesowy Social Swiftu jest zły, bo odeszło kilku klientów i ktoś tam mi dał negatywny feedback.

Tak, no 90 dni z rzędu, dzień w dzień to robiłem. No i mózg po prostu się nauczył trochę, nie? Już wbiłem mu nowy automat. Bardzo też mi jest takie bliskie podejście Olivera Burkemana. Nie wiem, czy tutaj dobrze wymieniam nazwisko, ale to jest w każdym razie autor książki 4 tysiące tygodni. A tak, znam, znam, no. Autor, który stworzył taką, cały system antyperfekcjonizmu. I on mówi o tym, że my do wielu sytuacji trudnych doprowadzamy się w momencie, w którym my nie możemy zaakceptować naszych ograniczeń. I to mogą być przeróżne ograniczenia. Fizyczne, takie intelektualne. Kiedy my walczymy z tymi ograniczeniami, a ich po prostu jakoś nie akceptujemy, że no dobra, to tak mam, więc danej rzeczy nie zrobię na 150%, zrobię ją na 80% i to jest też okej.