Wilk w owczej skórze | Podcast kryminalny

Gdy Antoni dotarł na miejsce i zaparkował, Liam wsiadł do jego auta. Po wymianie grzeczności podejrzany stwierdził, że chciałby sprawdzić czy jego kolega nie ma na sobie podsłuchu, czym wprawił w osłupienie śledczych, którzy przysłuchiwali się tej rozmowie. Na szczęście wszystkie urządzenia zainstalowane przez policjantów znajdowały się jedynie wewnątrz samochodu. Liam usatysfakcjonowany kontynuował więc rozmowę. Oznajmił, że policja depcze mu po piętach. Ze szczegółami opowiedział Antoniemu, co wydarzyło się 3 grudnia w nocy i przyznał, że nie działał sam. Okazało się, że pomógł mu jego przyjaciel Preston Taylor.

Sarah, Liam, jego brat bliźniak oraz Preston tworzyli zgraną paczkę. Nazywali się nawet drużyną. Sarah była z Prestonem na balu maturalnym. Przyjaźnili się, a przynajmniej tak myślała Sarah. Liam i Preston natomiast znali się od kilku lat i byli współlokatorami. Liam studiował psychologię i nie miał kryminalnej przeszłości. Pracował w lokalnej restauracji jako kelner. Sarę znał od podstawówki. Latem spędzał z nią każdy dzień, bo razem zazwyczaj pracowali na plaży. On był ratownikiem, ona koordynatorem. Preston natomiast był raczej cichy i spokojny. Studiował ekonomię i politologię.

Również nie był wcześniej karany. Gdy policjanci poinformowali ojca Sary o nowych ustaleniach, mężczyzna nie wiedział co powiedzieć. Widywał tych chłopaków regularnie od kilku lat. Uważał, że byli normalnymi, zwyczajnymi nastolatkami. Czasami nawet podwoził ich do szkoły czy w inne miejsca. Mężczyzna był w szoku. Liam i Preston zostali aresztowani. Obaj nie przyznali się do winy. Gdy policjanci po raz kolejny przyjrzeli się zeznaniom Liam'a z początku śledztwa, zobaczyli je już w zupełnie innym świetle. Chłopak tam ostrożnie dobierał słowa. I starał się przekonać śledczych, że Sara po prostu uciekła.

W styczniu 2019 roku rozpoczął się proces Liyama. Jego obrońca skupił się na przekonaniu ławy przysięgłych, że w związku z tym, że nie znaleziono ciała Sary, równie dobrze mogła ona targnąć się na swoje życie albo opuścić swoje rodzinne miasto z własnej woli. Starał się udowodnić, że ciągłe kłótnie z ojcem miały negatywny wpływ na dziewczynę. Podkreślał, że 19-latka spakowała część swoich rzeczy podczas nieobecności swojego taty i prawdopodobnie chciała wyprowadzić się bez jego wiedzy. Liam w sądzie nie zabrał głosu, ale jego kolega Preston wręcz przeciwnie. Mężczyzna przyjął ugodę i w zamian za łagodniejszy wymiar kary zdecydował się wyznać całą prawdę i zeznawać przeciwko swojemu koledze.

Okazało się, że wszystko zaczęło się pół roku wcześniej. Sarah wyznała wówczas Liamowi, że w swoim starym domu znalazła pudełko po butach pełne pieniędzy. Rzekomo było to około 100 tysięcy dolarów. To właśnie wtedy Liam z Prestonem zaczęli snuć wspólne plany. Początkowo chcieli jedynie ukraść Sarze te pieniądze. Planowali ją upić i po prostu je zabrać, ale wyszło najaw, że dziewczyna trzyma je w skrytce depozytowej w banku. W tamtym momencie ich plany uległy zmianie i mężczyźni postanowili zabić swoją koleżankę. Kupili nawet walkie-talkie, aby nie używać telefonów komórkowych. Pewnego dnia Liamowi udało się przekonać Sarę, że powinna wypłacić pieniądze z banku, aby móc jak najszybciej przeprowadzić się do Kanady.

W końcu 19-latka uległa tym namowom i to dlatego 2 grudnia pojawiła się w banku. Gdy Liam czekał na nią w samochodzie, wysłał Prestonowi SMSa, że nareszcie nadszedł ten dzień i że przechodzą do działania. Sara została zabita późnym popołudniem w swoim własnym domu. Liam zaatakował ją od tyłu, ją udusił. Następnie wsadził skradzioną gotówkę w plecak i wyszedł. Na nagraniu z przeddomu dziewczyny widać jak sprawca opuszcza mieszkanie około 16.45. Później Liam pojechał do pracy, gdzie również zarejestrowała go kamera. Po chwili jednak wyszedł, aby spotkać się ze swoim wspólnikiem. Oznajmił wtedy Prestonowi, że zgubił swój telefon w domu Sary i poprosił, aby ten go odszukał.

oraz przeniósł ciało młodej kobiety w miejsce, z którego z łatwością będą mogli je zabrać tej nocy. Sam natomiast wrócił do pracy. Preston zrobił to, co poprosił go kolega. Dostał się do domu Sary przez tylne drzwi, wyniósł jej ciało z mieszkania, położył je w krzakach przy płocie i przykrył liśćmi. Mimo wszystko nie udało mu się znaleźć telefonu swojego współlokatora. Pod osłoną nocy dwaj spiskowcy wrócili na miejsce zdarzenia. Liam doskonale wiedział, że na tamtej ulicy znajdują się kamery, dlatego postanowił przeczołgać się do samochodu Sary. Potem ulokował dziewczynę na siedzeniu pasażera, a sam usiadł za kierownicą i zaczął cofać.

Wielokrotnie przyglądał się, w jaki sposób robiła to Sara i starał się to wówczas odtworzyć. Za nim innym autem jechał Preston. Gdy mężczyźni dotarli na most, Liam próbował przerzucić ciało Sary za barierkę, ale przecenił swoje siły. Nie był w stanie tego zrobić. Podczas gdy tak się szarpał, minęły go aż trzy samochody i mężczyzna zaczął panikować. Poprosił więc Prestona, żeby mu pomógł i dopiero wtedy udało im się zrealizować do końca ich plan. Mieli nadzieję, że ciało Sary trafi do oceanu i nigdy nie zostanie odnalezione. Po powrocie do domu zaczęli liczyć pieniądze. Nie było tam jednak 100 tysięcy dolarów, na które liczyli, a zaledwie 10 tysięcy dolarów.

Preston otrzymał z tej puli 3 tysiące, a resztę miał zatrzymać Liam. Z uwagi na to, że banknoty były stare i zniszczone, sprawcy zdecydowali się je ukryć. Obawiali się, że jeśli od razu będą próbowali wpłacić je do banku, to policja szybko połączy ich ze sprawą Sary. Postanowili kupić dwa mini-sejfy i do jednego schowali zrabowane pieniądze i zakopali go niecałe 30 kilometrów od Neptune City. Na terenie opuszczonej bazy wojskowej. Do drugiego włożyli ubrania Sary i tę kasetkę zakopali w lesie w pobliskim parku. Podczas składania zeznań w sądzie Preston nie okazał praktycznie żadnych emocji.

Obrońca Liyama stwierdził, że świadek kłamie, gdyż liczy na łagodniejszy wyrok i próbuje wrobić swojego przyjaciela. Prawnik próbował podważyć wiarygodność Prestona powołując się na sytuację, która miała miejsce przy jego aresztowaniu. Mężczyzna, licząc na wyrozumiałość policjantów, stwierdził wtedy, że jako dziecko był molestowany przez jednego ze swoich krewnych. Co później okazało się być nieprawdą. Kluczowym świadkiem oskarżenia nie był jednak Preston, lecz Anthony Curry, którego zeznania ostatecznie doprowadziły do rozwiązania tej sprawy. W jego przypadku obrońca Liyama również miał swoją teorię. Twierdził, że Anthony chciał jedynie zyskać rozgłos i zaistnieć jako początkujący producent filmowy.

Aczkolwiek gdy odtworzono nagranie zarejestrowane w samochodzie młodego filmowca, cała sala zaniemówiła. Liam sam przyznał się tam do wszystkiego, a jego słowa w pełni pokrywały się z zeznaniami Prestona Taylora. Dodatkowo Liam oznajmił także podczas tej rozmowy, że od samego początku planował współpracować z policją, tak blisko jak tylko się da, aby nie wzbudzać niepotrzebnych podejrzeń. Przyznał, że nie chodziło tylko o pieniądze. Chciał spróbować czegoś nowego i liczył na to, że dostarczy mu to nowych wrażeń. Był rozczarowany, że nic takiego się nie stało, że nie poczuł niczego specjalnego. Dodał, że pozbycie się Sary zajęło mu pół godziny, bo specjalnie włączył stoper, aby to zmierzyć, a do tego był zdziwiony, że pies dziewczyny w ogóle nie zareagował, gdy ją dusił.

Zapadła mu w pamięć, bo gdy ich spojrzenia się spotkały, nieznajoma odwróciła wzrok i spuściła głowę. Gdy mężczyzna wjechał już na most, zobaczył opuszczony samochód, który stał na poboczu. Był stary i poobijany. Kiedy kilka dni później w sklepie zobaczył plakat na temat zaginięcia Sary Stern był pewny, że to właśnie ją i jej auto zobaczył wówczas na moście. Mężczyzna więc zeznał w sądzie, że widział zaginioną już po tym jak w Edlessu w Prestona kobieta straciła życie. Mimo wszystko prokurator wykazał, że samochód Sary został odholowany o 3.46, więc niemożliwe było, aby stał na moście o 5, gdy Craig Kevin Hetzel tamtędy przejeżdżał.

Ostatecznie Liam McAteasney został uznany za winnego i skazany na dożywocie, bez możliwości ubiegania się o warunkowe przedterminowe zwolnienie. Preston Taylor natomiast został skazany na 18 lat pozbawienia wolności. Będzie mógł ubiegać się o zwolnienie warunkowe w maju 2032 roku. 15 lipca 2017 roku zorganizowano uroczystość ku pamięci Sary. Na której pojawiło się ponad 1000 osób. Wystawiono prace oraz zdjęcia dziewczyny, a jej bliscy dzielili się wspomnieniami na jej temat. Do tej pory niestety nie odnaleziono jej ciała. I to już wszystko co przygotowałam dla Was na dzisiaj. Mam nadzieję, że ten materiał był dla Was interesujący.