19: Jak nie dać się ograć w tę grę | Michal Kosel

Ja bym chciał poznać ciebie Skąd też wszystko się wzięło u Ciebie? Kim Ty tak naprawdę jesteś, zanim zaczniemy tę rozmowę już na ten dzisiejszy temat? I takie pytanie na start jest, czy masz jakieś motto życiowe? Czy jest coś, czym się w życiu kierujesz? To jest takie pytanie na start, które ja zadaję wszystkim gościom mojego odcinku podcast. Nie wiem czy motto, ale bardzo często gdzieś przy okazji jakiejś dedykacji w książce albo jakiegoś takiego powiedzenia na lekcjach przedsiębiorczości jak prowadzimy dla dzieciaków, często używam takiego stwierdzenia rób to w co wierzysz i rób to dobrze. Więc jak zapytałeś gdzieś tam w pytaniach o motto, to chyba to jest pierwsza rzecz, która gdzieś mi tam przychodzi do głowy i chyba nie ma co się silić na jakieś dodatkowe. Po prostu róbcie to w co wierzycie i róbcie to dobrze.

Ja się tym kieruję, przynajmniej staram się. Ja bym chciał się troszeczkę dowiedzieć o tobie, kim był Michał jako nastolatek, bo gdzieś tam spróbowałem wyszukać informacje o ciebie, ale nie mogłem nic znaleźć. Dlaczego ten taki wątek? Bo to, kim my dzisiaj jesteśmy, wiele razy jest ukształtowane Kim byliśmy jako nastolatkowie? Tam gdzieś się zaczęła nasza taka przygoda budowania naszych takich wartości, naszego charakteru. I moje pytanie jest, kim był Michał jako nastolatek? Też taki bojownik, rycerz walki dobra ze złem, jak dzisiaj tak sobie to nazwałem. Kto ukształtował twój taki charakter, twoje wartości, którymi się kierujesz w swojej codziennej pracy, w życiu zawodowym? Nie jest tak trudno to znaleźć tak naprawdę, co się u mnie działo, bo akurat udało mi się być gdzieś tam gościem, czy bohaterem kilku artykułów, a zresztą na lekcje przedsiębiorczości z dzieciakami często powtarzam te kilka historii właśnie z liceum, czy z gimnazjum, czy z podstawówki.

Jak się dobrze dokopiesz, to na YouTube znajdziesz taki skrót. Do czego zmierzam? Wiesz co, chyba nie kto, bo ja staram się nie mieć w życiu jakiegoś takiego... I też jak dzieciaki pytałem, z kim się kierujesz, jaki jest twój wzór, bardziej wolę, żeby ludzie brali od iluś ludzi pewiennego rodzaju cechy i robili sobie wzorzec niż wzór. I podobne było u mnie. Raczej, no nie wierzę w stawianie pomników. Nikt nie jest idealny, ale w jakiejś dziedzinie będzie dobry i tu fajnie jest go naśladować, w innej niekoniecznie. Jak nie dać się ograć w tę grę Michal Kosel.

Co więcej, grasz w grę, do której ci nie podali reguł, więc próbujesz ją rozgryźć. A jak ją rozgryziesz, to dalej nie kłócisz się z regułami. Próbujesz ją ograć. I będąc przedsiębiorcą, ty wchodzisz do właśnie tej laskini lwa. Musisz zrozumieć, jak działa ta gra, jeżeli chcesz grać. I tak samo tutaj. Moim zdaniem to nie jest tak, że tylko u nas, to się dzieje wszędzie, ale zastanawianie się nad tym, rozkminianie, stracisz tylko czas. Spróbujesz zrozumieć reguły gry i zastanowić się, czy możesz tutaj ugrać coś dla siebie, na ile elastyczny, czego potrzebuje rynek, czego nie ma, jak możesz to uzupełnić, to wtedy jesteś graczem. Inaczej jesteś tylko widzem, a widz to już kompletnie nic nie ma do powiedzenia. A czy zniechęcać do przedsiębiorczości? Super. Przez lata wydaje mi się, że jak ktoś obserwował mnie,

To chyba będzie najtrudniejsza lekcja, bo ja ciągle ją odrabiam, coraz lepiej, ale myślę, że jeszcze długo będę odrabiał, więc nie oczekuję, że inni od razu to zrobią, ale niech gdzieś z tyłu głowy o tym. Jest taki na YouTubie bardzo fajny wykład, właśnie na uczelni wykładałem dla pierwszego roku i tam jest chyba 25 czy 6 rzeczy, które bym sobie powiedział 10 lat temu czy coś takiego. Polecam, bo to są takie lekcje, które bym sam sobie powiedział, które dotarły do mnie bardzo późno, a z drugiej strony jakbym tego nie przeszedł, to by nie dotarły. Ale do Was mogą dotrzeć nieco szybciej. U mnie na kanale znajdziecie, jak piszecie w YouTube to na pewno znajdziecie kilka filmów. Teraz zobacz, no powiedzieliśmy dużo o tych wyzwaniach, co się dzieje, no to teraz dobra, no to co ja mam robić takim przedsiębiorcą?

To jest między innymi dzielenie się wiedzą, uczenie przedsiębiorczości, dzielenie się fuck-upami, organizowanie webinarów, warsztatów, różnego rodzaju live'ów. Mamy grupę, społeczność. To bardziej do grupy warto Po to, żeby zobaczyć jak inni sobie radzą, bo akurat stworzyliśmy taką społeczność, gdzie często dzielą się tym. Ostatnio był głośny temat cen prądu, to też się wymieniali zdaniami kto, jak, gdzie, w jakim rejonie, jak sobie z tym poradzić. Padł pomysł wtedy, żeby poszukać jakichś dodatkowych optymalizacji, żebyśmy wygrzebali. Chwilę później pojawiła się interpretacja właśnie z klubami sportowymi połączonymi z fundacją czy ze spółką. Dzięki temu fitnessy czy szkoły tańca mogą w ogóle mieć zwolnienie z VAT-u czy tam z podatku dochodowego i nie płacić ZUS-u, co byłoby dużym odciążeniem.

Także tego była masa. Więc bardziej dostarczamy wiedzy jako fundacja i rozwiązań. Jak można sobie radzić w tej dziwnej rzeczywistości? Kiedyś było tak, że prawo podatkowe zmieniało się w najgorszym wypadku wyprzedzeniem rocznym i to i tak było mało czasu. Teraz dowiedzieliśmy się w zasadzie pod koniec listopada, że od 1 stycznia mamy mieć całkowicie inną strukturę. To było istne szaleństwo, a i tak udało nam się przebudować kilkanaście już wtedy, do teraz myślę, że kilkadziesiąt Takich podmiotów, które po prostu zeszły z ZUS-u, mają minimalny podatek dochodowy, w ogóle nie płacą VAT-u, bo są zwolnieni. Więc to bardziej dostarczamy wiedzy, niż chcemy, żeby ktoś dołączał. Raczej tu nie ma takiego dołączania. Tak bardziej myślałem, że dołączenie takiej społeczności To bardziej do widzów, bo my też nie chcemy, żeby ktoś się utożsamiał, nosił koszulki nasze czy jakieś takie typu rzeczy.

O Jezus, dwa dni nie zapłaciłem ZUSu. Nie zapłać w ogóle. Trzymaj sobie te pieniądze na koncie i zobacz, kiedy ci zabiorą. My robiliśmy takie eksperymenty na początku fundacji. Zostawiliśmy kasę na koncie jednoosobowej działalności i sprawdzaliśmy, kiedy zabiorą. Wiesz, co było? Siedem i pół miesiąca, nim się w ogóle zorientowali o pierwszym miesiącu. Jeszcze sześć nam zostało. Od razu zrobiliśmy warsztat. Słuchajcie, jak macie, a często tak jest, że nie mają kapitału. Jak macie do wyboru nie zapłacić tego, tego i tego, nie płacicie ZUS-u, zapłacicie za trzy tygodnie. Nikt nawet się nie zorientuje, ale zapłacicie ludziom, zapłacicie dostawcom, zapłacicie czynsz. I to była wiedza. Jakieś, nie wiem, przychodzą po... W ogóle zobaczcie, że system jest dziurawy. Nie bójcie się tego. Ludzie myślą, że jak przyjdzie kontrola, to jest wielka kara i tak dalej.