RP485: Yellowstone

Te plemiona dzieliły się też na mniejsze podgrupy, na przykład grupa Shoshoni, która przez tysiące lat zamieszkiwała teren parku. To byli Tukudika, czyli zjadacze, owiec. Oni po prostu żywili się głównie owcami górskimi. Pewnie dlatego nie używali koni, ponieważ w górskim terenie konie nie były im tak przydatne. Ale inni szoszoni nazywani zjadacze jeleni czy kolejni zjadacze bizodów, oni owszem jeździli konno i to doskonale.

Niestety. Nie znalazłem informacji o tym. Kolejna relacja z wyprawy w Góry Skaliste pochodzi już z XIX wieku. Przez dwa lata kręcili się tutaj odkrywcy z korpusu Louisa i Clarka. To było w latach 1804-1806 i wtedy doszło prawdopodobnie do pierwszego spotkania Indian z Europejczykami. 30 lat później młody trapper Osborne Russell opisał pierwsze wrażenia ze spotkania z Tukudika, czyli ze zjadaczami owiec właśnie w Yellowstone.

W 1835 roku spotkał małą grupę Tukudika, opisał ich w sposób przychylny, a jego relacja odbiegała. Od powszechnych, wówczas negatywnych, opisów rdzennych Amerykanów Russell zauważył, że Tukudika byli bardzo sprytni, dobrze przygotowani, przystosowani do życia w tym trudnym terenie. Równocześnie byli pełni szacunku dla otaczającej ich przyrody. Opisał ich jako lud, który znał i wykorzystywał zasoby ziemi w sposób bardzo praktyczny Widział w nich coś pierwotnego, coś nieskażonego i z pewnością go to fascynowało.

Pilnowanie porządku w parku. Zarząd Yellowstone przeszedł na stałe pod jej opiekę. Od tego momentu park zyskał odpowiednią administrację, która miała za zadanie Nie tylko chronić przyrodę, ale dbać również o rozwój turystyki, o edukację ekologiczną. Dzięki temu Yellowstone stał się pierwszym parkiem narodowym, który miał profesjonalnie zarządzaną strukturę zdolną do skutecznej ochrony jego zasobów naturalnych. Powstał park, a plemię Tukudika, plemię zjadaczy owiec kontynuowało życie w rejonie Yellowstone jeszcze przez kilka lat po ustanowieniu parku narodowego.

Potem Tukudika zostali włączeni do wschodniego odłamu plemienia Shoshone w rezerwacie Wind River w Wyoming, a także do innych plemion i rezerwatów w Idaho. W rezerwatach Tukudika musieli zmienić swoje przyzwyczajenia, musieli zmienić swój sposób życia. Tam już nie było górskich owiec. Zaczęli dostosowywać się do sposobu życia innych plemion, które już wcześniej były przeniesione do tych rezerwatów. Dla tych ludzi Yellowstone było nie tylko miejscem, w którym żyli, było sercem ich kultury, duchowym centrum, które dawało im siłę, poczucie przynależności.

Na zawsze pod warunkiem, że będzie obecna tam zwierzyna i zostanie utrzymany pokój z białymi ludźmi. Dziś nikt nie może polować. Nikt nie może łowić ryb. Nie można też zbierać roślin ani w Yellowstone, ani w innych parkach narodowych w Stanach Zjednoczonych. Potomkowie Tukudika uważają, że rząd federalny nie dotrzymał swojej części umowy. Starają się na pozwolenie do polowania. W ich języku polowanie to nie tylko strzelanie do zwierząt. Nie. Według nich polowanie to również łowienie ryb i zbieranie roślin. Przeczytałem, że doszło do jakiegoś porozumienia i Służba Parków Narodowych zezwoliła niektórym plemionom na zbieranie roślin lub ich części w celach tradycyjnych.