RP485: Yellowstone

W ogóle stan Montana jest dosyć duży, jest większy niż cała Polska i leży w północno-zachodniej części Stanów Zjednoczonych, przy samej granicy z Kanadą. Oczywiście ten serial opowiada ciekawą historię, ale również zdjęcia, natura pokazana w tym serialu naprawdę jest zachwycająca. Montana to naprawdę wspaniałe miejsce, bardzo, bardzo piękne. Ale kochani, nie o tym serialu chcę dzisiaj opowiedzieć, tylko o parku narodowym Yellowstone. Rancho Kevina Costnera dosi tę samą nazwę, co ten wspaniały park narodowy, który znajduje się na samym południu stanu Montana, w takim miejscu, gdzie spotykają się trzy stany ze sobą.

Montana, Wyoming i Idaho. Park znajduje się więc na terytorium trzech stanów i łączy ze sobą trzy różne krainy geograficzne. Znajduje się na styku trzech niezwykłych obszarów. Wielkich równin, Wielkiej Kotliny i Płaskowyżu Kolumbii. Pewnie dlatego jest tak ciekawy, jest tak niezwykły. Teren ten od wieków był domem dla rdzennych Amerykanów oczywiście. Przez ponad 10 tysięcy lat żyli oni w harmonii z przyrodą, korzystając z darów ziemi w sposób, który dzisiaj jest już praktycznie zapomniany.

Pamiętam, że w przedszkolu na balach karnawałowych przebieraliśmy się za kowboi i Indian, no ale wtedy oczywiście nie wiedziałem, jakie znaczenie ma pióropusz z orlich piór. W okolicach dzisiejszego parku Yellowstone mieszkało wiele różnych plemion. Przeczytałem, że dziś 27 różnych plemion przyznaje się do związków z tym terenem. Między innymi są to Szoszoni, Czarne Stopy, Blackfeet, plemię Crow, czyli Kruki, Comanche, Sioux i wiele innych.

Te plemiona dzieliły się też na mniejsze podgrupy, na przykład grupa Shoshoni, która przez tysiące lat zamieszkiwała teren parku. To byli Tukudika, czyli zjadacze, owiec. Oni po prostu żywili się głównie owcami górskimi. Pewnie dlatego nie używali koni, ponieważ w górskim terenie konie nie były im tak przydatne. Ale inni szoszoni nazywani zjadacze jeleni czy kolejni zjadacze bizodów, oni owszem jeździli konno i to doskonale.

Oni żyli trochę gdzie indziej, ale czasami odwiedzali dzisiejszy park Yellowstone, ponieważ tam znajdowały się I wciąż znajdują się niezwykle dziwne rzeczy. Tam są gorące źródła, gotujące się błota, gejzery, mnóstwo miejsc, które miały związek z religijnością Indian. Według nich tam łączył się świat podziemny z naszym naziemnym. I takie życie toczyło się przez setki czy nawet tysiące lat, aż do początków XIX wieku, gdy spotkały się kultura europejska z kulturą Indian z tych terenów.

To było coś wyjątkowego. Amerykanie chyba sami wiedzieli, czuli to, że niszczą większość z tego, co spotykają na swojej drodze. Pewnie dlatego Kongres postanowił wtedy pomóc naturze. Amerykańscy politycy uznali, że ten krajobraz zasługuje na ochronę. Początkowo wydawało się, że wystarczy zakaz osiedlania się w tym regionie, ale Szybko okazało się, że kłusownicy, wandale, osadnicy bezkarnie zagrażali temu wspaniałemu terenowi. 18. prezydent Stanów Zjednoczonych Ulysses Grant 1 marca 1872 r. utworzył pierwszy na świecie park narodowy, który nazwano Yellowstone.

Kongres przeznaczył fundusze na ochronę parku, ale to wciąż było za mało. Wciąż pojawiali się kłusownicy, wandale, którzy swobodnie dewastowali teren. Dopiero w 1886 roku, kiedy kontrolę nad parkiem przejęła amerykańska armia, sytuacja zaczęła się poprawiać. Żołnierze zostali odpowiedzialni za patrolowanie parku, zapobieganie nielegalnym działaniom i dbanie o porządek. Żołnierze pilnowali parku. W 1916 roku zdecydowano, że konieczne jest powołanie ochrony specjalnej służby zajmującej się ochroną parku i powstało National Park Service, właśnie służba, która była odpowiedzialna za

Pilnowanie porządku w parku. Zarząd Yellowstone przeszedł na stałe pod jej opiekę. Od tego momentu park zyskał odpowiednią administrację, która miała za zadanie Nie tylko chronić przyrodę, ale dbać również o rozwój turystyki, o edukację ekologiczną. Dzięki temu Yellowstone stał się pierwszym parkiem narodowym, który miał profesjonalnie zarządzaną strukturę zdolną do skutecznej ochrony jego zasobów naturalnych. Powstał park, a plemię Tukudika, plemię zjadaczy owiec kontynuowało życie w rejonie Yellowstone jeszcze przez kilka lat po ustanowieniu parku narodowego.

Na zawsze pod warunkiem, że będzie obecna tam zwierzyna i zostanie utrzymany pokój z białymi ludźmi. Dziś nikt nie może polować. Nikt nie może łowić ryb. Nie można też zbierać roślin ani w Yellowstone, ani w innych parkach narodowych w Stanach Zjednoczonych. Potomkowie Tukudika uważają, że rząd federalny nie dotrzymał swojej części umowy. Starają się na pozwolenie do polowania. W ich języku polowanie to nie tylko strzelanie do zwierząt. Nie. Według nich polowanie to również łowienie ryb i zbieranie roślin. Przeczytałem, że doszło do jakiegoś porozumienia i Służba Parków Narodowych zezwoliła niektórym plemionom na zbieranie roślin lub ich części w celach tradycyjnych.

To był bardzo silny wybuch, który spowodował powstanie wielkiego, pustego miejsca w Ziemi, Kolejny wielki wybuch. Ostatni wybuch. Lava Creek zamknął ten cykl wielkich erupcji, zostawił po sobie wyjątkowe formacje, które możemy teraz oglądać w parku Yellowstone. Oglądałem taki film dokumentalny z Kevinem Costnerem, który opowiadał o tych wszystkich cudach, które można zobaczyć w Yellowstone.

Nie wiadomo zbyt wiele o Gustawusie Bechle. Narysował wiele map, bo był kartografem podczas wyprawy Haydna. W tym pierwszą mapę basenu gejzerowego Szoszoni. Beshla pozostał z Hydenem do 1878 roku, towarzysząc mu w późniejszych badaniach Colorado i innych części Zachodu. Mówi się, że rzeka Behler dziś płynie przez jedne z najpiękniejszych i najbardziej dziewicze krajobrazy parku narodowego Yellowstone.

Pamiętajcie jednak, że wędrówka jest długa. Cała trasa ma około 50 kilometrów. Jest jeszcze jedna ważna rzecz. Nie zapomnijcie spraju na niedźwiedzie. Zawsze warto być ostrożnym, a niedźwiedzi w parku Yellowstone jest naprawdę sporo. Kochani, to chyba tyle co chciałem opowiedzieć wam o Yellowstone i trochę o tak zwanym dzikim zachodzie. Jeśli ktoś z was widział te miejsca i chciałby opowiedzieć, opowiedzieć jak tam wygląda, dodać coś od siebie, to będzie mi niezwykle miło. Czekam na nagrania od was.