Co trzeba zrobić po śmierci? (06.07.2025)

Wówczas Jezus zwrócił się do nich. Wy wobec ludzi przedstawiacie się jako sprawiedliwi, lecz Bóg zna wasze serca, gdyż to, co ludzie poważają przed Bogiem jest obrzydliwością. I cały szesnasty rozdział nie jest ani o pieniądzach, ani o sprycie, tylko jest tak naprawdę o tym, co zawsze. Czyli o Twoim i moim sercu. I o tym, co w Bożym Królestwie, jeżeli mamy w nim żyć, nie może mieć miejsca w naszym sercu i musimy to sprawdzać, ponieważ jeżeli w naszym sercu będzie coś, co nie ma styku z rzeczywistością Bożego Królestwa, to będziemy po prostu poza nim. Więc Jezus kontynuuje, wyobraźcie sobie tę scenę, Jezus faktycznie tak jak teraz, jest jakaś sytuacja, że On mówi, są ludzie, którzy słuchają, niektórzy z was są dobrymi, ciekawymi słowa ludźmi, a niektórzy są chciwcami, którzy kpią ze mnie i się przysłuchują temu.

Więc Jezus wiedząc do kogo mówi... mając swój cel, aby nauczać o Bożym Królestwie, mając jednocześnie świadomość, że słuchają tego inni, konkurencja, ludzie, którzy mają autorytet i wpływ w tym czasie, to do nich się zwracając, znając ich serca i adresując tak naprawdę ten problem, który widzi, że rzeczywistość, którą stworzyli w Kościele... wiem, że to się nie nazywało Kościół, ale uznajmy, że w Kościele, była czymś zupełnie nieodzwierciedlającym Bożego Królestwa, ponieważ nagle są liderami, którzy dbają o siebie, lubią pieniądze, lubią swoją funkcję, z nią by się nie chcieli rozstać, a są niewrażliwi na innych. A do tych innych Jezus przyszedł, dlatego mówi, że nawet nie przyszedł do tych, co się dobrze mają, tylko do chorych.

Ponieważ Biblia wcale nie mówi, że jeżeli jesteś bogaty i umrzesz, to będziesz cierpiał katusze i nic z tym nie możesz zrobić. I ta historia też o tym nie mówi. Biblia nie mówi też, że masz być biedny, umartwiać się i wtedy, jeżeli umrzesz, to nagle będziesz po drugiej stronie, bo odebrałeś zło. Jezus mówi to... ponieważ chce złapać uwagę wszystkich, mówiąc o pewnej rzeczywistości, która w Bożym Królestwie jest kluczowa, aby się w niej znaleźć. I ma, tak jak mówiłem wcześniej, związek z sercem. Więc używa tego kontrastu, aby rozciągnąć w ludzi emocje i uwagę na rzeczy, które skonfrontują ich z zastanowieniem się, co oni w ogóle mają zrobić ze swoim życiem.

Po pierwsze, co ta przypowieść znaczyła dla współczesnych odbiorców? Konfrontowała ich z końcem memento mori. Mówiła o końcu pracy, funkcji, o końcu życia i dotychczasowego stanu i dobie dotykają wątku pieniędzy i zarządzania nimi. I Jezus mówi je... po to, aby konfrontować postawę, która nie ma miejsca w Bożym Królestwie. A jest to postawa tak naprawdę religii, która sprawia, że zaczynasz być niewrażliwy na innych i zaczynasz czuć się tak dobrze z tym, co masz, że w zasadzie nikt nie chce ci tego przerwać. Do faryzeuszy powiedział, wy wobec ludzi przedstawiacie się jako sprawiedliwi, lecz Bóg zna wasze serce, gdyż to, co ludzie poważają przed Bogiem, jest obrzydliwością.

Ja wierzę. Drugie pytanie jest, czy chcesz być Mu posłuszny do końca swoich dni? Chcę. Więc na podstawie Twojego wyznania chcę Cię w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. I my się modlimy również i nazywamy Jezusa również naszym Panem. I relacja z kimś, kto w Królestwie jest Panem, polega też na tym, że kiedy Pan coś mówi, to Ty to robisz. Jeżeli Jezus w Bożym Słowie o pewnych rzeczach mówi, to my to stosujemy. Jeżeli modlisz się i Duch Święty Tobie coś mówi, to to stosujemy, bo Pan ma takie prawo. Więc szedłem do domu i wylałem to, co miałem. I tak minął mi rok abstynencji. Nie wiem, że tak powiem, czy Bóg chciał mnie przed czymś uchronić, czy nie. Mam różne myśli na ten temat. Ale dzielę się tym z jednego powodu. Gdybyś zadał dzisiaj sobie taką modlitwę, gdybyś się pomodlił w ten sposób.

Ta przypowieść mówi o tym, że w Bożym Królestwie nie ma miejsca na zatwardziałe serce. Ale ostatnie pytanie było, co ja mogę z tym dziś zrobić. Mam dla was cztery pytania. Na podstawie tego, co Jezus też mówił do faryzeusz. Sam się nad tym zastanawiam. Pierwsza rzecz, jak kreuje się przed innymi? Jak kreuje się przed innymi? Jezus mówi, pokazujcie siebie jako sprawiedliwych, a Bóg zna wasze serca. I to jest jasne. Dzisiaj, nie wiem, media społecznościowe, rozmowy, opowieści o sobie, może chęć tego, co inni będą myśleli o mnie, mogą być pułapką, która sprawia, że wpadamy w pewne zachowania, decyzje, myśli. Nasz Instagram może nie wygląda tak, jak faktycznie nasze życie wygląda.