SPOTKALI SIĘ W SIECI. RAZEM OPRACOWALI PRZERAŻAJĄCY PLAN | SPRAWA RIE ISOGAI | NIEBEZPIECZNA SIEĆ #64

A teraz zapraszam do wysłuchania dzisiejszej, równie przerażającej historii, w której także współdziałanie trzech osób będzie miało znaczący wpływ na kolejne wydarzenia. Był piątkowy wieczór, 24 sierpnia 2007 roku. Rie i Sogai kończyła pracę jak co dzień. Była spokojna, uśmiechnięta, choć trochę zmęczona po całym dniu w biurze. Zanim wyszła, jak zawsze zadzwoniła do swojego chłopaka. To był ich codzienny rytuał.

Potem sprawdzali czy nikt za nią nie idzie, czy nie ma świadków, czy droga do stacji jest pusta. Obserwacja trwała kilka minut. Gdy uznali, że pasuje do ich kryteriów, zdecydowali, że będzie ich celem. To teraz chwila o tym, kim była ta kobieta. Miała 31 lat i nazywała się Rie Isogai. Urodziła się 21 lipca 1976 roku w prefekturze Aichi w Japonii. Była jednaczką. Kiedy miała zaledwie dwa lata, jej ojciec zmarł na białaczkę. Od tamtej pory wychowywała ją tylko matka, Fumiko Isogai. Wytworzyła się między nimi bardzo silna więź.

Fumiko często powtarzała, że jej córka musiała dorosnąć szybciej niż inne dzieci. Była mądra, spokojna i zawsze myślała o innych. Nie skończyła liceum, bo chciała jak najszybciej iść do pracy i pomagać matce. Z czasem zatrudniła się jako pracownica biurowa. Najpierw tymczasowo, potem na kontrakcie. Nie była wysoko postawiona w firmie, ale wszyscy mówili o niej jedno, że jest sumienna, odpowiedzialna i nigdy się nie spóźnia. Pracowała w biurze w Nagoi i codziennie dojeżdżała do pracy komunikacjum. Wysiadała na stacji Motoyama, a potem miała jeszcze krótki spacer do domu w dzielnicy Chikusa. Rie żyła skromnie, ale miała jasno postawiony cel.

Policjanci poprosili Yamashite, by wysłał do Tanaki taką wiadomość, jakby chciał się z nim spotkać. Mężczyzna dał się nabrać. Około godziny 22 wyszedł z mieszkania i wtedy funkcjonariusze natychmiast go zatrzymali. Kate aresztowano tej samej nocy. Chwili zatrzymania był spokojny, niemal obojętny. Nie próbował uciekać. Jeszcze tego samego wieczoru ciało Rie zostało formalnie zidentyfikowane przez jej matkę. Fumiko przyjechała na miejsce w milczeniu. Rie była jej jedynym dzieckiem. Teraz została sama. Kobieta opisała później moment identyfikacji jako doświadczenie, którego nie da się wyrazić słowami.

Jakby patrzyła na wszystko z boku, nie wierząc, że to się dzieje naprawdę. Pomimo stanu, w jakim znajdowało się ciało córki, przytuliła ją. Mówiła, że musiała to zrobić, choćby po raz ostatni. Wieść o zbrodni wstrząsnęła także bliskimi kobiety i jej współpracownikami. Rie była lubiana, uważana za osobę spokojną, serdeczną i zawsze gotową pomóc innym. Jej koledzy z pracy nie mogli zrozumieć, dlaczego to właśnie ona, przypadkowa kobieta, stała się celem tak brutalnego ataku. O północy jednostka specjalna z prefektury Aichi wydała oficjalny komunikat. Zamordowaną kobietą była 31-letnia Rie Isogai, a w związku z jej śmiercią zatrzymano trzech mężczyzn.

Ich plan rozsypał się równie szybko jak powstał. A mimo to, zanim zostali złapani, mieli już nowy pomysł. Chcieli spotkać się ponownie, tego samego wieczoru i znaleźć kolejną kobietę. Na szczęście nie zdążyli. Tymczasem Fumiko nie mogła pogodzić się z tym, co się stało. Że odebrano jej jedyne dziecko. Zaledwie 10 dni po morderstwie rozpoczęła kampanię, w której domagała się najwyższego wymiaru kary dla wszystkich trzech sprawców. W ciągu kilku dni zebrała 100 tysięcy podpisów. W październiku było ich już 150 tysięcy, a do końca grudnia 300 tysięcy. Ludzie w całym kraju podpisywali petycje, wysyłali listy i wyrażali swój gniew.

W grudniu już podczas 14 rozprawy emocje wybuchły. To wtedy oskarżeni zaczęli się nawzajem obwiniać. W pewnym momencie jeden z nich odwrócił się do drugiego i powiedział, że przez niego tutaj jest. Sędzia musiał przerwać rozprawę. Prokurator wtedy wstał i z gniewem zapytał, czy którykolwiek się kiedykolwiek zastanawiał, co musiała czuć ta kobieta. Po tych słowach na sali zapadło milczenie. Wtedy Tanaka nagle się rozpłakał. Trwało to chwilę. Przewodnicząca sądu zapytała wtedy, czy te łzy to płakiwanie ofiary, czy może siebie samego. Ale Tanaka nie odpowiedział. W międzyczasie matka ofiary Fumiko nie ustawała w swojej kampanii.