DRZWI BYŁY ZAMKNIĘTE OD ŚRODKA | ZAGADKOWA ŚMIERĆ ELLEN GREENBERG #194

Sama miała kiedyś przypadkowo zatrzasnąć ją w ten sposób, stojąc na zewnątrz mieszkania. Jeśli rzeczywiście było to możliwe, zapadka nie stanowiła niepodważalnego dowodu na to, że Ellen osobiście założyła zabezpieczenie. Mogła zatrzasnąć się przypadkowo, kiedy ktoś opuszczał lokal. Tego wieczoru policjanci nie wiedzieli jednak o takiej możliwości i nie sprawdzili, czy opisany przez tę kobietę sposób zamknięcia drzwi dało się odtworzyć. O 20.27, niemal dwie godziny po stwierdzeniu zgonu Ellen, do mieszkania przyjechał Steven Olszewski z biura lekarza sądowego. Jego zadaniem było udokumentowanie miejsca śmierci, stanu ciała oraz wszystkich szczegółów, które mogły pomóc w ustaleniu przebiegu wydarzeń.

Olszewski odnotował uszkodzoną zapadkę, a następnie przyjrzał się całemu mieszkaniu. W środku panował porządek. Meble i pozostałe przedmioty znajdowały się na swoich miejscach, a w lokalu pozostawiono pieniądze, klucze oraz trzy laptopy. Nic nie wskazywało na to, aby ktoś przeszukiwał pomieszczenia albo coś ukradł. Wersja o napadzie rabunkowym od początku więc wydawała się mało prawdopodobna. Należało jeszcze sprawdzić, czy ktoś mógł wejść lub wydostać się z mieszkania inną drogą. Poza głównymi drzwiami jedyną możliwością był balkon znajdujący się na szóstym piętrze. Na zalegającym tam śniegu nie zauważono śladów butów ani innych oznak, że ktoś poruszał się tą drogą.

Śnieg przez cały czas intensywnie padał, więc teoretycznie mógł przykryć wcześniejsze ślady. Sam balkon znajdował się jednak tak wysoko, że trudno byłoby wyobrazić sobie, aby ktoś wszedł lub wydostał się z mieszkania właśnie w ten sposób. Olszewski szybko odrzucił więc tę możliwość. Następnie skupił się na ciele Ellen. Zanotował, że o 20.27 pozostawało ono w większości wiotkie, chociaż dłonie zaczynały już lekko sztywnieć. Kończyny były chłodne, natomiast tułów nadal pozostawał ciepły. Kiedy Olszewski ponownie zbadał ciało o 21.55, nie zauważył wyraźnych zmian, a plamy opadowe wciąż były słabo widoczne.

Dokładniej opisał również rozmieszczenie krwi. Znajdowała się ona na głowie, włosach i szyi Ellen, a także na jej prawej dłoni, ubraniu i butach. Większość śladów była skupiona wokół ciała, na podłodze oraz szafkach, o które się opierała. Olszewski zauważył jednak także niewielki rozprysk na płytkach obok Ellen, dwie oddzielne krople na granitowym blacie oraz krew na podeszwie jej prawego buta. Znaczenie tych śladów miało zostać dostrzeżone dopiero kilka lat później. Podczas oględzin Olszewski zauważył około siedmiu ran w obrębie klatki piersiowej. Część z nich była płytka i znajdowała się w pobliżu miejsca, w którym nadal tkwił nóż.

Kolejne dostrzegł w okolice lewego obojczyka, na środku klatki piersiowej oraz poniżej piersi. Nie widział jeszcze obrażeń ukrytych pod włosami i ubraniem Ellen. Dopiero sekcja zwłok miała ujawnić, że było ich znacznie więcej. Po udokumentowaniu kuchni Olszewski sprawdził pozostałe pomieszczenia. W sypialni na szafce nocnej znalazł opakowanie Xanaxu, Klonopinu i Ambienu, czyli leków stosowanych między innymi przy zaburzeniach lękowych oraz problemach ze snem. W torebce Ellen znajdowały się także jej notatki dotyczące przyjmowanych preparatów i tego, jak się po nich czuła. Sam wyjaśnił, że narzeczona zaczęła korzystać z pomocy psychiatry i przyjmować leki z powodu stresu związanego z pracą.

Przeczytał raport Stevena Olszewskiego, który dostrzegł około 7 ran, z których część wyglądała na powierzchowne. Jak się za chwilę miało okazać, dopiero dokładne zbadanie ciała ujawniło rzeczywistą skalę obrażeń. Doktor Osborne naliczył łącznie 20 obrażeń zadanych ostrym narzędziem. Osiem znajdowało się na klatce piersiowej, w jednej z dran nadal tkwił nóż o całkowitej długości około 25 cm. Samo ostrze miało około 13 cm i zostało wbite w ciało na głębokość mniej więcej 10 cm, uszkadzając serce. Jedna z pozostałych ran przecięła aortę, czyli największą tętnicę w organizmie. Na brzuchu Ellen znajdowała się kolejna rana, głęboka na ponad 5 cm, która uszkodziła wątropę.

Phil nie był jednak świadkiem tych wydarzeń. Twierdził, że przecież nie mógł opuścić stanowiska w lobby, dlatego nie pojechał z samem na szóste piętro i nie widział momentu otwarcia drzwi. W raporcie Stevena Olszewskiego zapisano natomiast, że informacja o obecności ochroniarza pochodziła z relacji samego sama. Mimo to podczas rozmowy z doktorem Osbornem policjanci przedstawili ją jako potwierdzony fakt. Mogło to mieć istotne znaczenie, ponieważ zamkniętość środka drzwi należały do najważniejszych argumentów wspierających wersję o odebraniu sobie życia. Spór dotyczył również głębokiej rany szyi. Aby ustalić, czy mogła ona obezwładnić Ellen, zabezpieczony fragment kręgosłupa przekazano do oceny neuropatolożce, dr Lucy Roque Adams.