52. Spisek

W końcu potwierdzono tożsamość drugiej ofiary. Była nią 47-letnia Beatę F. Jak już wspomniałam, kobieta bardzo często widziana była w towarzystwie bezdomnych, chociaż sama bezdomną nie była. Ludzie na forach i w internecie opisali kobietę, no i krótki, można powiedzieć, taki jej życiorys. Beatę miała brata bliźniaka, z którym dorastała w domach dziecka i w wiosce dziecięcej SOS. Później mieszkała w domu dla dziewcząt niedaleko Sądu Okręgowego w Stuttgarcie. Wyuczyła się zawodów w kierunku handlowym, ale już kiedy miała 16 lat sprawiała swym opiekunom kłopoty, ponieważ nadużywała alkoholu.

Nie wiem dlaczego mu to groziło, czy dokonał jakiegoś przestępstwa i się ukrywał, czy były inne pobudki ku temu, że miał być deportowany. Takiej informacji nie znalazłam nigdzie w internecie. Gerard groził Polakowi, że go wyda policji i ten szybko znajdzie się w Polsce. Beata natomiast była równocześnie w związku z Gerardem i jeszcze jednym mężczyzną, którzy mieszkali z nią na zmianę. Jeśli temu drugiemu skończyła się kasa, ona go wyrzucała z domu i pustkę po nim zastępowała Czarnym Piotrusiem. Jeśli pokłóciła się na amen z Czarnym Piotrusiem, drugi partner wracał do łask. Oczywiście chodziło tutaj o kasę, bo żeby utrzymać 47-latkę przy sobie, mężczyzna, z którym była, musiał mieć pieniądze.

Chodziły również pogłoski, że tym drugim partnerem Beatę był właśnie jeden z Polaków, który był przez Czarnego Piotrusia szantażowany, no i jak już wspomniałam, groził mu, że go wyda i zostanie wydalony z Niemiec. W związku z tymi plotkami policja podejrzewała, że sprodnia mogła być aktem zazdrości. Gerard był prawdopodobnie bardzo zazdrosny, więc te groźby i szantaże mogły również dotyczyć tego, że Polak był drugim chłopakiem kobiety, a pięćdziesięciolatek chcąc się go pozbyć szantażował go i mu groził. W międzyczasie, podczas kiedy śledztwo trwało, w bardzo szybkim tempie wyemitowano odcinek w programie Sygnatura Akt XY Sprawa Nierozwiązana i czekano na jakieś wskazówki.

Podczas przesłuchania powiedział, że oczywiście Beatę i Gerard przebywali u niego w mieszkaniu, że jak najbardziej zostali również w jego mieszkaniu pozbawieni życia, ale on tego czynu nie dokonał. Hans zeznał, że w późnych godzinach wieczornych 29 maja 2014 roku spotkał się z późniejszymi ofiarami na Ostendplatz i zaprosił je do swojego mieszkania. Kiedy się zgodzili, udali się w kierunku Esban. Po wypiciu kilku głębszych Źle się poczuł, więc poszedł do pokoju obok z kocem, żeby się położyć. Po chwili ze snu wyrwały go odgłosy kłótni, a później jakiś taki donośny syk, którego prawdę mówiąc nie mógł zidentyfikować.

Więc postanowił sprawdzić, co się dzieje. Kiedy wszedł do pokoju, zobaczył, że 47-latka uderzała Gerarda w twarz gaśnicą, taką jak te, które wiszą w korytarzach kamienic. 50-latek według zeznań podejrzanego miał być już wtedy martwy. Hans nie mógł poradzić sobie z tą całą sytuacją, nie wiedział co robić, dlatego nie kontaktował się z policją, bo chciał również wspierać Beatę. Ponieważ kobieta chciała coś zjeść, po dokonaniu tej zbrodni poszli prawdopodobnie do restauracji, na którą właśnie wskazała 47-latka. Tam jedli i nadal pili różne alkohole.

Nagle Beatę zachciała klucz do swojego mieszkania, który prawdopodobnie znajdował się jeszcze w mieszkaniu Hansa. Po zjedzonym posiłku i wypyciu dość sporej ilości alkoholu, wrócili na miejsce zbrodni. Kiedy weszli do domu, Beatę chciała odciąć w czarnomu Piotrusiowi głowę, genitalia i ciągle znęcając się nad nim, pytała Hansa czy Gerard już nie żyje. Następnie 48-latek wyszedł ponownie do sąsiedniego pokoju z kocem, aby się położyć. Kiedy chciał ponownie wrócić do salonu, drzwi były zaplokowane przez ciało kobiety. Po odepchnięciu ich na bok zauważył, że 47-latka wisi na pasku i doskonale pamięta, że uprząż z zapięciem miała w okolicach właśnie szyi.

Doszedł do wniosku, że Beatę się powiesiła. Nie mogąc w ogóle poradzić sobie z całą tą sytuacją, że co to się w ogóle wydarzyło w tym jego mieszkaniu, kupił marihuanę od znajomego mieszkającego za stacją kolejową, wrócił do domu, zapalił sobie tego jointa i zabrał się za ogarnianie tego całego bałaganu. Śledczy poinformowali podejrzanego, że jego zeznanie jest niewiarygodne, a ofiary odniosły inne obrażenia niż te, o których mówił w swojej wersji wydarzeń. Kobieta miała liczne rany kłute i obrażenia wynikające z reakcji obronnej. Przesłuchano 48-latka ponownie, a on potwierdził swoje oświadczenie i powiedział, że te nacięcia mogły być również spowodowane potłuczonym szkłem z rozbitych butelek po piwie lub po czymś takim.

Ten nadal nie przyznawał się do popełnionego czynu. Obszernie zeznał, w jaki sposób pozbył się ciał z domu. Rozebrał Beatę i Gerarda do naga i każdy z nich zapakował do walizek, które wziął z wysypiska. Wyprał swoje rzeczy, ponieważ nie chciał, żeby jakiekolwiek DNA pojawiło się na ciałach czy też w walizkach. Ubrania ofiar wyrzucił do dwóch różnych pojemników na śmieci, które znajdowały się w różnych miejscach w mieście. Wyłożył przyczepkę rowerową starym kokocem, ponieważ z walizek płynął płyn zabarwiony krwią. Musiał przewieźć walizki w dwóch turach. Kiedy zapytano go, czy próbował zakopać ciała, nieśmiało się do tego przyznał.

A on teraz afirmuje życie, tworzy muzykę, gra na gitarze i pracuje w więzieniu, więc nie podejmie takiego ryzyka. Według prokuratora przebieg wydarzeń w nocy z 29 maja na 30 był całkiem inny. Hans spotkał się z ofiarami na Ostendplatz. Podczas spotkania wypili alkohol, aż w końcu Hans zaproponował znajomym przeniesienie imprezy do jego mieszkania. W domu mężczyzny trójka imprezowiczów piła nadal. Czarny Piotruś pod wpływem ilości alkoholu, jaki spożył, zasnął. A Hans i Beatę kontynuowali imprezę i flirtowali. W końcu postanowili wyjść na miasto i coś zjeść.

W greckiej restauracji, według zeznań świadków, zachowywali się jak para zakochanych. Mówili do siebie perkochanie, całowali się, przytulali, no i karmili nawzajem. W restauracji wypili również dość sporą ilość alkoholu. Wrócili do domu i tam Hans chciał skonsumować świeży związek, jaki stworzył się przez te kilka godzin między nim a Beatę. Kobieta nie bardzo chciała przejść do konsumpcji, więc doszło do szarpaniny. Hans uznał, że przyczyną nagłego dystansu kobiety jest jej śpiący przyjaciel, więc całą agresję, złość i zazdrość wyładował na mężczyźnie. Cikał go, zmiażdżył mu prawą stronę głowy gaśnicą, wpuścił w gardło zawartość gaśnicy, przewiercał jego ciało wiertarką taką na akumulator,

Następnie odczytano rejestr karny Hansa. Kiedyś w ciągu jednego dnia ukradł 8 aut, innego razu wybił komuś zęby. No i oskarżony kiedy usłyszał, że miał komuś wybić zęby, od razu zaprotestował, ponieważ dobrze pamięta tą sytuację i z tego co mu wiadomo, nie mógł wybić zębów temu człowiekowi, bo on w ogóle ich nie miał. No i ogólnie Z tego rejestru wynikało, że Hans był wielokrotnie karany. Prokurator obstawał przy swoim wariancie. Domagał się 11 lat za zabójstwo Beatę i dożywotniego więzienia za zabójstwo Gerarda. Wystąpił również o przyjęcie oskarżonego na terapię odwykową przed rozpoczęciem kary więzienia.

Teoretycznie przecież może być jeszcze jeden podejrzany. Świadkowie, którzy twierdzą, że widzieli Beatę i Gerarda w piątek, również nie zostali przesłuchani. Ponadto nie należy zapomnieć, że uzależnienie od alkoholu jest chorobą i według prawnika Hansa, gdyby oskarżony był trzeźwy, z pewnością nie stanąłby przed sądem i nie dokonałby tego czynu. W związku z tym, co przedstawił, wszystko wskazuje na zabójstwo, a nie morderstwo i dlatego adwokat wystąpił o 7 lat pozbawienia wolności za zabójstwo kobiety oraz o poddanie się terapii odwykowej przed rozpoczęciem odbywania kary pozbawienia wolności. Jeśli chodzi o Gerarda, tego czynu mógł dokonać ktoś zupełnie inny, ten, którego odcisk buta znalazł się na materacu i nie został do nikogo przypisany.