SZOKUJĄCE HISTORIE Z ŻYCIA PO WIĘZIENIU! JUSTYNA F. | KrymiKrąg | #112

Ten odcinek powstał m.in. dzięki wsparciu Ogni w Krymikręgu na Patronite. Dołącz do nich już teraz na patronite.pl ukośnik krymikrak i stań się częścią tego projektu. Zostań moim patronem. Bydgoskie Bartodzieje. Na pierwszy rzut oka zwyczajne osiedle. takie jak setki innych, ale za drzwiami mieszkań kryją się opowieści, których nikt nie odważy się wypowiedzieć na głos. Mieszkanie Justyny i Dariusza nie wyróżniało się niczym szczególnym. Od para po czterdziestce, która próbowała ułożyć sobie życie na nowo. Ale czy naprawdę była to próba wspólnego szczęścia, czy raczej desperackie szukanie oparcia?

O Justynie tak naprawdę wiadomo niewiele. Kobieta w wieku 48 lat, z bagażem doświadczeń, z opinii sąsiadów wynika, że nie była postacią nieskazitelną. Ale któż z nas mógłby tak o sobie powiedzieć? Oczekiwała od losu jednego, a bez strachu. Gdy spotkała Dariusza, wydawało się, że oto los podarował jej oparcie. Mężczyznę, który kochał ją, jak sam twierdził, z całego serca. Jednak, jak to bywa w dramatach, tam gdzie inni widzieli obietnicę, los tkał już nić tragedii. Sąsiedzi z Bartodziej wspominają, że za drzwi mieszkania nieraz dobiegały odgłosy awantur. Niejednokrotnie policja stawała u progu ich domowego ogniska, które zamiast ogrzewać, parzyło, paliło.

Bo ta historia nie zaczęła się w łazience na Bartodziejach. Ona dojrzewała dużo wcześniej, a jej początek można odnaleźć w więziennych murach. 11 czerwca 2016 roku, dwa dni przed śmiercią Justyny, Dariusz K. wyszedł na wolność. Odsiedział wyrok za znęcanie się nad własną żoną i córką. Fizyczne, psychiczne, codzienne. Taki właśnie obraz jego wcześniejszego życia rysowały akta. Miał spędzić w więzieniu półtora roku. Wyszedł miesiąc wcześniej na przedterminowe zwolnienie. Dla Justyny Dariusz mógł być kimś, kto potrzebuje szansy. Kimś, kogo można wesprzeć, otoczyć opieką. Prokurator mówił później, że ona naprawdę wierzyła, że stanie się dla niej oparciem.