"MAGDALENA ZAGINĘŁA!" | KrymiKrąg | #125

Maria Czaja wielokrotnie podkreślała, że jej zdaniem od początku postępowaniu nie nadawano odpowiedniego priorytetu. Wymieniła błędy i niedopatrzenia. Zwróciła uwagę m.in. na to, że nie zabezpieczono w porę potencjalnych śladów biologicznych u osób z najbliższego otoczenia córki. To przekonanie stało się jednym z powodów dalszych starań o wznowienie i pogłębienie śledztwa. Przełom w ocenie sprawy nastąpił w momencie, gdy do analizy wrócili policjanci z krakowskiego Archiwum X. Równolegle dziennikarze, reporterzy i podcasterzy regularnie wracali do tej historii, analizując dokumenty, przypominając fakty i utrzymując sprawę w przestrzeni publicznej.

W ocenie partnera miało to potwierdzać, że nieobecność kobiety jest chwilowa i nie wymaga natychmiastowej reakcji ze strony służb. Marcin utrzymywał, że spodziewał się jej powrotu i dlatego nie zgłosił zaginięcia od razu. Dla śledczych z Archiwum X tak długa zwłoka w zgłoszeniu zaginięcia była jednym z kluczowych elementów wymagających ponownej analizy. Szczególne znaczenie miał fakt, że Magdalena pozostawiła w domu czteroletniego syna, z którym była silnie związana. W połączeniu z brakiem kontaktu przez kolejne dni, później lata, okoliczność ta stała się jedną z podstaw do podważenia wersji o dobrowolnym odejściu kobiety. Z czasem w toku śledztwa zaczęły pojawiać się informacje dotyczące relacji Magdaleny z jej ostatnim partnerem.

Jednym z kluczowych elementów branych przez funkcjonariuszy Archiwum X pod uwagę była ocena upływu czasu. Specjaliści zauważyli, że w sprawach tego typu brak jakiegokolwiek snaku życia przez kolejne miesiące i lata samo w sobie staje się dowodem procesowym. Magdalena nie nawiązała kontaktu z dziećmi, które były centrum jej życia. Dowodzenie śledczych definitywnie wykluczało scenariusz dobrowolnego odejścia. Co istotne w nocy z 25 na 26 czerwca w przedziale czasowym między godziną 23 a północą Magdalena miała prowadzić korespondencję z byłym mężem Rafałem przez godzinę. Pisała mu, że przebywa w domu.

W 2025 roku wydarzyło się coś, co zmieniło wszystko. To, co przez blisko 10 lat funkcjonowało jako zaginięcie, zostało jednoznacznie potwierdzone jako zupełnie coś innego. Niewykluczone, że jedno z najcięższych przestępstw. W 2016 roku na terenie Słowacji, niedługo po zaginięciu Magdaleny, w jednym z grobów znaleziono ciało. Przez wiele lat nikt nie połączył tych dwóch spraw. Wówczas przy ciele nie znaleziono żadnych dokumentów, a dostępne metody identyfikacji nie pozwoliły na ustalenie, kim była kobieta. W efekcie została pochowana jako osoba o nieustalonej tożsamości. Przełom łączący te dwie sprawy nastąpił dopiero po latach, gdy krakowskie archiwum X decydowało się rozszerzyć zakres poszukiwań poza granice Polski.

Wiadomo, że był wielokrotnie przesłuchiwany oraz poddany badaniu wariografem. Organy ścigania nie ujawniły jednak wyników tego testu, a sam Marcin twierdził, że nie został poinformowany o jego rezultatach. Jednocześnie zarówno prokuratura, jak i śledczy z Krakowskiego Archiwum X nie ukrywają, że prowadzą postępowanie w oparciu o tezę, iż za to, co spotkało Magdalenę, odpowiada osoba z jej bliskiego otoczenia. To założenie determinuje kierunek dalszych działań. Aktualnie prokuratura analizuje zgromadzony materiał, w tym dane z wcześniejszych lat, wyniki ekspertyz oraz informacje pozyskane po identyfikacji szczątków. Ich celem jest pełne odtworzenie przebiegu zdarzeń i zebranie materiału, który pozwoli na jednoznaczne przypisanie odpowiedzialności.