Kozetka odc. 68 Młodzi

Tytułem wstępu, często w tych spotkaniach zastanawiamy się nad tym, jak rozmawiać z młodzieżą w okresie dojrzewania, czego oni nie lubią, czego oczekują, no i tutaj te rozważania przeprowadzają różni fachowcy. Natomiast postanowiliśmy zapytać u źródeł, czyli na Kozetce Radio Katowice pojawiło się całe grono młodzieży, razem z opiekunką. Zacznijmy od pani Elżbieta Więcław, trener Porozumienia Bez Przemocy i dyrektor programowa Gliwickiego Filomaty. Dzień dobry. Dzień dobry. Dzień dobry, Wiktor Figler. Zanna Żmuda, dzień dobry. Oliwia Osmulska, dzień dobry. Dzień dobry, nazywam się Jan Rożek. I wy z której klasy jesteście? Z drugiej klasy liceum. Ja jestem z trzeciej klasy liceum. Trzecia klasa, Wiktor? Druga. Druga klasa. No i postanowiliśmy zapytać samych zainteresowanych, czyli was, jak to jest w tych kontaktach z dorosłymi, czyli z rodzicami, z opiekunami, z nauczycielami,

Ale z góry zakładają, że i tak nie wezmą pod uwagę tego, co ty masz do powiedzenia. Tak, tak, no też są osoby, to nie jest reguła, ale są często osoby starsze, które po prostu wydaje im się, że już mają pewien pogląd na świat i zupełnie go nie zmieniają. Czyli w ogóle nie biorą pod uwagę tego, że wasze zdanie może wpłynąć na zmianę ich stanowiska. Tak. Nie ma takiej możliwości. Oliwia, a ciebie jakie zdania zamykają? Mnie bardzo denerwują zdania typu, że co ty wiesz, jesteś tylko dzieckiem. To jest... nie. To od razu Oliwia jest cała wzburzona. A Wiktor? Czego nie lubi jakichś zdań, które są takie denerwujące dla młodego dorosłego?

Na Kozetce Radio Katowice dziś dużo gości. Elżbieta Więcław, trener Porozumienia Bez Przemocy i dyrektor programowa Gliwickiego Filomaty i uczniowie liceum. Zuzanna, Oliwia, Janek i Wiktor rozmawiamy o tym, jak właśnie dorośli powinni rozmawiać z nastolatkami, żeby w ogóle mieli szansę na porozumienie, ale nie tak, że tylko dorośli osiągną swój cel, tylko żebyście wy też mieli szansę na to, aby przedstawić swoje zdanie. I mnie się przez cały czas, jak mówicie o tym, czego nie lubicie, nasuwa takie pytanie, czy wy z kolei macie świadomość tego, Jaki to może być dla dorosłego ogromny wysiłek, kiedy się okaże, że na przykład po wielu latach nagle powinien przyznać rację temu nastolatkowi. Albo na przykład zamiast powiedzieć koniec dyskusji powinien się wysilić, bo to jest wysiłek, żeby porozmawiać i spróbować was usłyszeć i zrozumieć wasze stanowisko.

I czasami to jest po prostu przypomnienie, ale aczkolwiek zdarzają się rzeczywiście sytuacje i tak to jest kojarzone to zdanie, że ktoś chce pokazać jakby swoją władzę powiedzmy. No tak, bo przecież jest rodzicem i sobie was urodził, czy wychowuje, no to mam, prawda? Mam własność. Dobrze, za chwilę zastanowimy się, co wtedy, kiedy rodzice radzą, nie radząc. Na Kozetce Radio Katowice rozmawiamy z najbardziej zainteresowanymi, czyli z nastolatkami o tym, jak dorośli dobrze by było, żeby z nimi rozmawiali. Razem ze mną są Elżbieta Więcław, trener Porozumienia Bez Przemocy i dyrektor programowa Gliwickiego Filomaty i licealiści Zuzanna, Oliwia, Janek i Wiktor.

Ja tak zastanowiłam się, że może by trochę odwrócić sytuację. Idziecie opowiedzieć o czymś rodzicom, szukacie rady i wsparcia. Rodzic was wysłucha i mówi, No słuchaj, jest takie wyjście, moim zdaniem takie, twoja propozycja jest taka, ale to ty musisz wybrać, bo to jest twoja decyzja. Czy nie czujecie się wtedy trochę tacy porzuceni? Czy lubicie, kiedy to wy macie dokonać wyboru? Czy wolelibyście w takiej sytuacji, żeby to rodzic za was zdecydował? Wiktor. Wybór jest bardzo nieprzyjemny na ogół, bo po prostu trzeba zawsze coś poświęcić na rzecz innej rzeczy, ale wydaje mi się, że Jeśli rodzice zostawiają nas z wyborem, to chcą, żebyśmy się nauczyli mądrze wybierać, żebyśmy wykształcili w sobie jakąś wewnętrzną mądrość, żebyśmy się przekonali, co jest jak wybierzemy to, innym razem, co jeżeli wybierzemy coś zupełnie innego i żebyśmy sobie jakąś, jak mówię, mądrość ustanowili.

Ale jeśli dziecko... Przekracza granicę. Jeśli przekracza granice, jeśli mówi o swoim zdaniu, to wtedy powiedzenie nie pyskuj, to ktoś, kto tak mówi, nie wie, co to znaczy pyskowanie, po prostu nie zna definicji tego słowa. Więc warto się też zastanowić, jakie są definicje tego słowa, słów, które mówimy. Wiktor to zapisuje na swojej magicznej kartce. Jeśli byłbym rodzicem za 20 lat, to na pewno bym podchodził do dziecka po prostu w taki sposób, w jaki sam chciałbym, żeby ktoś ze mną rozmawiał, więc nie starałbym się tego dziecka jakoś A jakie zdania sobie dziś myślicie, że tak chcielibyście powiedzieć do swoich dzieci kiedyś?

No to wtedy powiem krótko i wydaje mi się, że znając moją mamę, gdyby dalej mnie dopytywała i a co tutaj się robi, to zauważyłbym, że to już jest aktorstwo. Że i tak nie wie o co chodzi, no rozumiem. Myślę, że z czystym sumieniem mogę powiedzieć, że większość osób w naszym wieku, naprawdę jak się dłużej z nimi porozmawia, to mają jakąś część siebie, Która zainteresuje tą starszą osobę i jak zacznie się rozmawiać, to może się zdarzyć, czy nasze hobby, czy jakieś nasze sytuacje. Czyli znajdzie się taka platforma porozumienia, która jest jasna dla obu stron. Żeby rozmawiać, na pewno są jakieś wspólne zainteresowania ze swoim dzieckiem i na pewno w przyszłości chciałbym mieć taki kontakt jako rodzic. Zapisujecie, a Wiktor? Podobnie jak reszta, Oliwia, Zuzia i Janek, to nie wiem, co bym mógł dziecku powiedzieć, ale jakby coś robiło, to bym dołączył do tego dziecka i z zainteresowaniem po prostu uczestniczył w tym, co robi.

A ja mam nadzieję, że dzisiejszy punkt widzenia jaki przedstawili tutaj licealiści będzie pomocny dla wielu rodziców i nauczycieli. Bardzo dziękuję. Razem ze mną na Kozetce byli dzisiaj Elżbieta Więcław, trener Porozumienia Bez Przemocy i dyrektor programowa Gliwickiego Filomaty i... Wiktor Fingler. Zanna Żmuda. Oliwia Osmulska. I Jan Rożek. Bardzo dziękuję i mam nadzieję do zobaczenia. Dziękujemy bardzo. Kozetka Radio Katowice.