Świadomość, która daje siłę | Roman Horodycki

My możemy być chrześcijanami. dziećmi Boga, ale dalej możemy postępować, jak postępują poganie. Słyszysz to? I to nie o to chodzi, że będziesz wpadał w grzechy, jak poganie. Chodzi o to, że będziesz korzystał z tych samych zasad, z których korzystają poganie, z zasad tego świata królestwa, schematu tego świata. A schematy tego świata, one cały czas pracują na to, żeby zaspokoić twoje ego, nie rozumiejąc tego, że przez to, że zaspokajasz swoje ego, coraz bardziej siebie, no, grobisz, jak to powiedzieć, dociskasz, strzelasz sobie w kolano, niszczysz siebie, czujesz się nieszczęśliwy.

Wymyślają różne schematy. Jak ja mogę zadowolić siebie? Jak ja mogę zmyć tą skazę? Jak ja mogę poczuć się zaakceptowanym? Jak ja mogę odnaleźć tą miłość? Jak ja mogę zrobić tak, żeby w tożsamości poczuć się wreszcie dobrze? Okej, to zapiszę się na Tindera, okej, to pójdę gdzieś tam, okej, pójdę, zrobię imprezę, zaproszę znajomych i tak dalej, i tak dalej. Kombinujemy, kombinujemy pokrętnie w swych pomysłach, dalece od życia Bożego, dalece, kompletnie. Bo jego życie, pamiętacie, my rozmawialiśmy o tym, jego królestwo, ono jest przystawione z głowy, z nogami do góry. Ono jest zupełnie inne. On mówi, jeśli chcesz być szczęśliwy, musisz umrzeć. Jego królestwo jest zupełnie inne.

Czy jak to było? Czy jest szybko sobie przypomnę? Nie, Bóg już objawił swoją wolę w twoim życiu już na krzyżu. Teraz to, co się dzieje, to Ty masz odkryć sam w sobie według swoich chęci i marzeń, jakie są w Twoim sercu, jakie jest Twoje powołanie. I kiedy nabierasz tej świadomości, że Król mnie powołuje, Król, Jezus, który poświęcił swoje życie i kocha, jeśli ja nie pójdę za Nim. On się nie obrazi, bo Jego Królestwo takie jest. Jeśli On mnie powołuje, ale ja powiem, no jeszcze nie teraz, On będzie czekał. Bo nasz Król taki jest.

To jest taki Król i takie Królestwo. I Ono jest najpotężniejsze na świecie. Dlaczego? Bo w Nim rządzi miłość. Prawdziwa, nieobłudna. I kiedy Król mnie powołuje i do mnie dociera ta świadomość, to Król mnie powołuje. I wtedy okej, oto jestem, Panie. I teraz nawet jeśli to jest trudne i się nie chce rozkładać te krzesełka, to co z tego? To król mnie powołał. To jest zaszczyt. Zaszczyt móc rozkładać krzesełka dla Niego. Wow. Mnie to fascynuje. Fascynuje mnie to, że

Wiecie, że to nie jest jakby wolontariat, gdzie świadomość świadczy, no mogę na przykład nie przyjść. Tak, załóżmy. No bo takim jestem wolontariuszem. To i tak fajnie, że trzy razy pomogłem. Powinni być wdzięczni. A kiedy król powołuje i ty nabierasz świadomości, że to nie jest wolontariat, tylko to jest król i przychodzi świadomość tu do łba, to wtedy przychodzi zrozumienie, okej, ja będę wiernie, oddanie, służył mojemu królowi, nawet jeśli to jest głupie, może te krzesełka to takie rozstawianie, ale ja będę mu służył.