Podział ostateczny – Grzech, który udaje cnotę | C.S. Lewis

Wypełniłam wobec niego swój kobiecy obowiązek najlepiej jak można. I chwilę później... Ale jeżeli dadzą mi wolną rękę, zdaję się nim znowu. Raz jeszcze podźwignę mój ciężar. Nie, posłuchaj Hildo, proszę, proszę cię, jestem taka samotna, muszę mieć kogoś, kim mogłabym się zajmować. Nie mam nikogo, nikim nie mogę się zająć. I potem ona tak mówi, i mówi, i mówi, i cały czas rośnie, rośnie, rośnie, aż w końcu wybucha w powietrzu. I tu jest właśnie ten mistrzowski fragment, gdzie Lewis nam przedstawia tą ideę. Bo to jest taka trochę edypalna matka w stosunku do męża. Znowu, ja osobiście nie znam tego typu kobiet, jestem za młody, żeby, powiedzmy, się opracować w tylu kręgów ludzi żonatych, gdzie przez perspektywę czasu możemy zaobserwować takie negatywne działanie.

No ale jakby idea jest następująca, że mamy tego typu kobietę, która Na pozór robi coś dla kogoś, ale robi to dlatego, żeby uzależnić drugą osobę od siebie, tak? Jak to było z tym odcienionym przyjaciół, pozbył się przyjaciół, wszystko robił pod jej dyktando, straszna baba swoją drogą, no ale to znowu to jest symboliczne, jakby nikt nie robi dokładnie tego typu rzeczy, ale chodzi tutaj o to, że to przedstawia nam pewne idee. W alegoryczny sposób. Podźwignę znowu swój obowiązek obecniego i na sam koniec się reflektuje, czy nie reflektuje, ale mówi czego naprawdę chce. Chce się mieć kimś zająć, chce mieć coś do roboty. No jakby ten koncept edypalnej matki, o której mówiłem przed chwilą, no to Freud o niej mówił.

I teraz mamy tą różnicę między tą kobietą z niedorozwiniętą miłością, a tym mężczyzną, który odczuwał pragnienie. Pragnienie jest powiedzmy niżej od miłości, a to co mówi nauczyciel jest bardzo ciekawe. To nie był objaw nadmiaru miłości, ale nie do rozwoju. To jest bardzo ciekawy jeden fragment, że być może ona teraz chce, aby mogła zabrać synę do piekła. To jest tak ciekawe. Jak to rozumieć w takim codziennym życiu? No jakby nie patrzeć, każda patologia w związku i relacji międzyludzkiej, partner, partnerka, syn, matka, na pewno to ma w sobie takie typu zagrożenie. Myślę, że to musi być związane z edypalną matką, z taką toksyczną relacją zależności, która koniec końców psuje też tą drugą osobę i nas samych, ale właśnie możemy zawładnąć tą duszą.