Stranger Things 5 i Bez przebaczenia

O Jezu, wspaniale. Świetnie się składa. Bardzo dużo słyszałam o tym serialu. Ja go jeszcze nie obejrzałam, żeby nie było. Oglądałam i bardzo lubiłam. Ale dużo dobrego słyszałam o tym serialu. Słyszałam, że jest z jednej strony bardzo taki schematyczny i bardzo stereotypowy, ale z drugiej strony bardzo celnie określa to, co dzieje się rzeczywiście w takich bańkach bogatych dzieciaków i ludzi mocno uprzywilejowanych. Nie wiem, czy się zgodzisz z tym, co wyczytałam ostatnio. Nie mam zielonego pojęcia, to ma być jakaś taka reinterpretacja Gossip Girl, w sensie jakieś nowe spojrzenie właśnie na tych bardzo bogatych, którzy mają trust fundy gdzieś tam i niczym w zasadzie w życiu się nie przejmują, poza takimi trudnymi wyborami, czy zostać influencerką modową, fitnessową, czy tą od podróży.

I to się bardzo przyjemnie ogląda, ale ten serial ma bardzo dużo dystansu do siebie i naprawdę świetnego poczucia humoru. Spotkanie z Laijiem Woodem, dwóch głównych bohaterek, jest czystym serialowym złotem. A powiedz mi proszę, czy obejrzałeś już go do końca, czy jeszcze wychodzą odcinki? Nie wiem, szczerze mówiąc. Obejrzałem trzy i na tym się zatrzymałem. Ja bym koniecznie pogadała o nim dłużej w przyszłym tygodniu. Tak, bardzo dobrze. Bo moglibyśmy nawet to zrobić w duecie, gdybyśmy już nie robili studia. Bo moim zdaniem on ma dużo do powiedzenia właśnie o tym LA, o Hollywoodzie, o tym jak robi się produkcje filmowe. Może nie produkcje filmowe, co cały show biznes, jacy to są ludzie, gdzie oni się spotykają, co ze sobą robią. To jest bardzo przyjemna rzecz. Myślałem, że to będzie, widzisz, taki Gossip Girl, w którym niczego dla siebie nie znalazłem, a tutaj jest dużo.

Trochę przypomina mi też to, co mówisz o filmie, który widziałam na American Film Festivalu miesiąc temu we Wrocławiu. Tam był taki film zatytułowany Kameleon i to był też film właśnie o tej takiej bańce bogatych osób z Los Angeles, czy z Kalifornii, czy z południowego wybrzeża Stanów Zjednoczonych. które bardzo dużo mają takich problemów typu, gdzie nagramy teledysk i kto nam nagra ten teledysk. I to jest w sumie wszystko, czym się przejmujemy, bo później gramy sobie video games do samego końca dnia. I był to równie przenikliwy, co zabawny film, ale jednocześnie straszny na końcu. Więc trochę jestem w tym klimacie cały czas i trochę chciałabym tego więcej. Więc I Love LA mam na watchliście na pierwszym miejscu do obejrzenia. I myślę, że wyrobię się w przyszłym tygodniu.

z jednego domu do drugiego i walenie w drzwi, żeby wyciągnąć znajomego właśnie na rower, żeby załatwić tam jakąś misję, żeby pójść do bazy, żeby ocalić świat, no to jest coś, co było najbardziej zachwycającą częścią amerykańskiej popkultury, którą chłonęło się w wieku młodzieńczym. I to też jest częścią tego sentymentu, o którym mówimy. Tam było też nawiązanie w tym sezonie, który już obejrzeliśmy w pierwszej części tego sezonu, do Kevina samego w domu, kiedy przygotowywali się do tego, żeby ktoś zaatakuje, ktoś przyjdzie, no nie mogę powiedzieć, do powrotu do przyszłości. I w pierwszej części przecież było nawiązanie do tego filmu z rekinami, co kropelka krwi wpada do wody i później już jest atak szczęki. A szczęki tego filmu z rekinami, nie do tego. W sensie odpowiedź była tak oczywista, że nie mogę ją skojarzyć. W tym roku jest 50-lecie filmu Szczęki, tak a propos.