Obsesja, Gwiezdne wojny: Maul - Mistrz Cienia

Kinotok. Mateusz Łapot. Krzysztof Majewski. I to jest audycja Kinotok, audycja podcast, gdzie będziemy Cię mogli usłyszeć przez dwie godziny o filmach i serialach, chociaż te w tym tygodniu jakoś nie dopisywały nam najlepiej, więc musieliśmy się zniżyć już naprawdę do czasami trudnych poziomów. Krzysztof, widziałeś Punishera? Tak, to prawda. Punisher, to jest dosyć ciekawe zjawisko, ponieważ Marvel Cinematic Universe jest dosyć męczące aktualnie i mam wrażenie, że dużo osób przeżywa ten trudny okres z Marvelem. Gdybym dostawał grosze za każdym razem, gdybym słyszał to, że Marvel jest w złym momencie, naprawdę już bym był bogaty.

z różnymi przeciwnikami ze wszystkich wcześniejszych Spider-Manów, no to było też świeże, ciekawe, odważne, takie jak Marvel potrafi i przyzwyczaił nas, że to robi. No ale było też bardzo dużo błędów w międzyczasie. W każdym razie, Defendersi to są ci mniejsi Avengersi. To są Defendersi, którzy bronią ulic, a nie całej planety, czy całej galaktyki, czy całego wszechświata. Wszystkich wszechświatów. We wszystkich uniwersach i we wszystkich czasach, tak, dokładnie. No ale Defendersi też mają trochę ten tryb, że nie tyle byli wyrobieni przez MCU, no bo przecież Netflix miał przez moment Defendersów, zrobił wszystkie Jessica Jones, Luke Cage'a, Daredevil'a, Punisher'a, a teraz jakby robi na nowo, ale już pod tym brandem MCU i pokazuje się na Disney'u.

No te prawa własnościowe są oczywiście skomplikowane, nawet nie będę zaczynał historię ze Spider-Man'em, przecież w oczywisty sposób i X-Menami to wszystko jest skomplikowane, możemy zrobić kiedyś o tym osobną audycję. W każdym razie Punisher ma powrócić po raz kolejny, bo Punisherów to też mieliśmy czterech, w sensie granych przez różnych aktorów w różnych czasach. Przypomniałem sobie zresztą tego Punishera z 2012 roku. To jest bardzo dobry film moim zdaniem. Przypomniałem go sobie w częściach, oczywiście nie obejrzałem całego filmu. A to dlatego, że tam jest taka jedna, naprawdę świetnie zrealizowana scena i obejrzałem ją wczoraj raz jeszcze, żeby zobaczyć czy dalej działa i uważam, że dalej działa. I to jest scena, w której Punisher jest ścigany przez złych Rosjan, jeżeli dobrze pamiętam i oni przychodzą do takiego faceta, do dwóch facetów, którzy mogą coś wiedzieć o Punisherze i jeden z nich ma kulczyki.

I ten kolczyk ma tutaj w brwi, w uszach zdaje się, w nosie. Krzysztof teraz zrobi takie tańczenie z pokazywaniem. I jeszcze ma cztery na dolnej warstwie ust. No i w ramach tortury Ta osoba, która go torturuje, łapie kombinarkami za kolejne te kółeczka, nie pierścionków, tylko kolczyków i wyrywa z niego. No i to, jak nabudowana jest tam przemoc i napięcie, no sprawia, że odwracasz wzrok. I to faktycznie było coś, z czym ja kojarzyłem Punishera, czyli taka zwierzęca wręcz brutalność. Trochę to, jak próbowano Hugh Jackmana pokazać jako Wolverina, tego rosomaka, który jest w zasadzie półzwierzęciem, półczłowiekiem, no to podobnie jest właśnie z postacią Punishera.

I wtedy mamy 30 minut. bardzo brutalnej, wybitnie wręcz brutalnej, bardzo nie PG, czyli seans dla wszystkich, tylko 18+, wielokrotnego mordu, którego dokonuje Punisher. Naprawdę, no ten poziom brutalności jest trochę absurdalny. Bardziej to wygląda... niż produkcja filmowa jak showreel taki kaskaderski, że oto co możemy zrobić. Możemy go zabić tak, możemy go zabić tak, tak, tak, tak i nasi przeciwnicy mogą mieć gazrurkę, łom, siekierę, taki pistolet, taki, taki, taki i owaki, a on z nimi zrobi to, to, to, to, to i ową. Koniec. No takie bingo właśnie na początku, jeżeli chodzi o takie motywy najróżniejsze, bo to już widzieliśmy milion razy, jeżeli chodzi o bohaterów, którzy są właśnie bohaterami, ale antybohaterami, ale tak naprawdę oni są dobrze, ale są zmaltretowani przez życie, już nic im się nie chce, no przecież to już widzieliśmy.

zrobione, to jednak może nie. Natomiast jeżeli robić Punishera, no to faktem jest, że on ma być taki, ma być skrajnie brutalny, zwierzęcy, to jest wyraz jakby zdruzgotanego człowieka, który przemocą próbuje wyleczyć swoje rany. Okej, kupuję to, nie wiem, czy będę oglądał. No tak wybieraliśmy te premiery w tym tygodniu jakieś i to była jedna z niewielu, które się pojawiły. Tak jak już wspominałem na początku, jest dość ubogo i trochę mnie to martwi. Na szczęście następne tygodnie będą nam coś przynosić, więc tu jest jakaś nadzieja, że się odbijemy, chociaż super bohatersko. No to myślę, że jeżeli chodzi o tą brutalność, już dużo powiedziano też w The Boys, które kończy się za tydzień. A to oglądasz? No jakoś sobie tak nadrabiam i już chyba tam dwa tygodnie temu wspominałem, że okej, to się ogląda, że jest to lepsze niż ten wcześniejszy sezon.