Ralph Towner – Wspomnienie (cz. 3)

I taki to jest meander muzyczny z Ralphem Townerem i spółką, który się nazywa Elan Vital. No tutaj myślę, że trzeba wspomnieć o muzykach, którzy grają w ogóle na płycie Lost and Found, nie tylko w tym utworze, bo mamy tutaj apocz Ralph Townera, Denea Gutheva, Marka Johnsona i Johna Christensena. Może Danny Goothe nie jest takim wyjątkowo sławnym saksofonistą, natomiast Mark Johnson na kontrabasie, właściwie tutaj na gitarze basowej i John Christensen na perkusji, no to są wielkie gwiazdy. I myślę, że w tym utworze to było słychać, bo to była taka świetna współpraca tych czterech muzyków.

Duende. Ralph Towner, Wolfgang Muttspiel i Slava Grigorian. Piękne trio, piękny motyw, płynący, melancholijny. Ja się rozpływam w tej kompozycji, nie wiem jak Państwo. No i właśnie, tutaj mamy Ralpha Townera w takim bardziej klasycznym wydaniu. No ale to trio, ono myślę... Wywołuję pewne określone skojarzenia. To są właściwie dwa typy skojarzeń. Pierwsze to jest chyba najsłynniejsze trio gitarowe, czyli John McLaughin, Aldi Meola i Paco De Lucia. I myślę, że tutaj panowie jakoś nawiązywali. Do tego trio, a drugie to taka płyta Re Pasolini Stefano Batali z 2005 roku.

O tym, co ja sam przeżyłem, sam doświadczyłem w związku z jego muzyką, z jego twórczością. No i myślę, że to jest trochę tak pół na pół. Czasami muszę trochę zaokrąglić pewne wypowiedzi, ale czasami pewne rzeczy wynikają z moich autentycznych przeżyć i doświadczeń. I tak właśnie chciałbym Państwu powiedzieć o tym, jak słuchałem płyty Sargassa Sea, czyli płyty Ralpha Townera i Johna Abercrombiego i tam są takie piękne, melancholijne kompozycje. Tutaj muszę powiedzieć, że one odegrały sporą rolę w moim życiu. Ja słuchałem tej płyty namiętnie w swoim czasie. Ona stanowiła dla mnie odskocznię po dniu pracy. Wiele miłych wieczorów spędziłem z tą muzyką.