Pierwsza pomoc emocjonalna

Dzień dobry. Dzień dobry. Psychologowie nazywają taki stan, gdy człowiek czuje, że przestaje panować nad swoim życiem i że sobie radzi, że tonie i nie jest w stanie tym razem wygrzebać się na powierzchni o własnych siłach. Taki stan przeciążenia, w którym nie potrafimy sobie poradzić, nie wiemy co zrobić. Czujemy niemoc i kompletną bezradność. Nazywamy kryzysem. I każdy z nas przynajmniej raz w życiu doświadczył takiej sytuacji, w której był kompletnie bezradny. Zmęczony, bezradny i wyczerpany też emocjonalnie.

Słyszałam tej Twojej zapowiedzi i myślę sobie, że nawet nie co czwarty młody człowiek doświadcza trudnych emocji, z którymi sobie od czasu do czasu nie radzi, ale każdy młody człowiek doświadcza trudnych emocji, z którymi musi nauczyć się sobie radzić, więc na początku sobie z nimi nie radzi. To jest, myślę, ta domena młodości. Po to mamy tę młodość i socjalizowanie się i zderzanie się w różnych problematycznych sytuacjach z innymi osobami, żeby się właśnie nauczyć i rozpoznawać nasze emocje, dobrze je nazywać, I radzić sobie z nimi, kiedy się pojawiają, kiedy nas zalewają te emocje takie wyjątkowo intensywne albo wyjątkowo trudne.

Czasami to są takie sytuacje, w których być może nie będzie dobrze. Albo nie wszystko. Pewnie już więcej prawdy jest w powiedzeniu, jakoś to się ułoży, no bo zawsze to się jakoś układa. Więc jeżeli już musimy którąś z tych formułek wybrać, to pewnie tę drugą bardziej niż tę pierwszą. Starajmy się w tych sytuacjach, jeżeli widzimy osobę w kryzysie, po pierwsze nie oceniać, czy to jest duży czy mały kryzys. Bo dla osoby w kryzysie on jest największy. Inaczej nie byłaby w kryzysie. Przekroczył jej zasoby. Ona nie umie sobie z tym poradzić. To nie ważne, czy my byśmy sobie poradzili, albo czy widzimy, jak można by. Ważne, że ona sobie z tym nie radzi. Więc tutaj się niczego nie waży. To jest zawsze doświadczenie bardzo indywidualne.

Czasem pierwszą radą Po tym wysłuchaniu w pierwszym kroku jest wyśpij się. Wyśpij się, odpocznij, zjedz. Rada, której udzielają nasze mamy albo babcie. Wyśpij się, jutro spojrzysz na to inaczej. Ugotuje Ci rosołek. Właśnie, jest w tym ziarno prawdy. Jak odpoczniemy i nasz organizm przestaje funkcjonować w takim dużym napięciu, też fizycznym, to troszkę inaczej zaczyna pracować nasz umysł. Więcej widzimy i wydaje nam się, że może trochę jednak więcej możemy. Czasem próbujemy pomóc komuś, wyciągnąć do niego rękę, ale ta osoba tę rękę odtrąca. Nie chce w ogóle wchodzić w żadne interakcje. Co zrobić w sytuacji, kiedy widzimy, że jest z nią naprawdę źle, a ona nie chce naszej pomocy, ani niczyjej innej pomocy.