Czy wyburzyć bloki z PRL?

Ze Zofią Piotrowską, architektką i urbanistką oraz radną Śródmieścia z partii Razem. Dzień dobry. Dzień dobry. To jak pani patrzy na tę inicjatywę w Kielcach, która się teraz pojawiła? No rzeczywiście na świecie już działy się takie symboliczne momenty, jak słynny osiedle w Stanach Zjednoczonych, Purit Aigo, które zostało kompletnie wyburzone i wówczas Było symbolem końca właśnie budownictwa bloków i takiego modernizmu. W Polsce te nasze bloki się trzymają dużo lepiej z różnych powodów.

Od czego zależy w ogóle to, że jedne zostały wyburzone, drugie zostały przebudowane, ale beznadziejnie, a drugie się udało. Skąd ten brak powtarzalności? Od inwestora. To jest jakby od kwestii ile pieniędzy może być na to przeznaczone i jakie są ambicje i cele inwestorów. No rzeczywiście w Warszawie tych pawilonów handlowych straciliśmy, tych niepowtarzalnych, progresywnych i wybitnych straciliśmy dużo. Ja ostatnio byłam w Lublinie. Oglądałam tam na osiedlu lubelskiej spółdzielni mieszkaniowej Pawilon zaprojektowany przez Oskara i Zofię Hansenów, który ostatecznie miasto Lublin kupiło od spółdzielni, ale nadal jest on w tak kiepskim stanie i się rozpada, że żal na to patrzeć, a jest to znowu przykład architektury wybitnej, bo

Zrobione w konstrukcji, której nigdzie indziej nie ma, z takich łupin betonowych w zupełnie niepowtarzalnym kształcie. Cieszę się, że są osoby, które o niego walczą. Pozdrawiam Muzeum Osiedli Mieszkaniowych, które dba o to dziedzictwo Hansenów w Lublinie. No ale tu musi być decyzja miasta do tego, żeby się zabrać za to i żeby zrobić to właśnie w taki sposób odpowiedzialny, a nie wyburzyć i odbudować od nowa, tak jak niestety stało się z Rotundą. Ja mam w głowie taką jedną rzecz, która mogłaby właśnie zależeć od miasta i jakoś rozwiązać jeden z problemów. Może nawet takie te pawilony, powiedzmy mniej wzniosłe, architektoniczne mogłyby być ładniejsze, gdyby przyjąć tu jakąś ustawę krajobrazową.

Rozmawialiśmy z Zofią Piotrowską, architektką i urbanistką oraz radną Śródmieścia z Partii Razem. Dzięki wielkie. Dzięki. Akademicki Radiokampus.