#280 – Zmiana

Przepraszam, przepraszam. Strojnie instrumentów, jak w orkiestrze. Jestem gotów. Dzień dobry Państwu. Dariusz Bugalski, zapraszam na K3. Chcę coś Państwu powiedzieć. To będzie odezwa noworoczna, manifest styczniowy. Wersja singlowa dzisiaj. Krótszy będzie ten dzisiejszy podcast. W języku Szekspira to się nazywa solo act. Solóweczka. Ale najpierw zrobię Państwu kawę, dobrze? Zapraszam.

Panie Dariuszu, to się chyba nie uda, to jest zbyt wysokie C. No a tu pięć lat z Haczykiem, jak z Bicza strzelił. A to jest rzeczywiście wysokie C. To jest wysokie C. Trzeba wejść na czwarte piętro bez windy, chociaż kawa czeka, ale jednak to jest wysiłek. I bardzo za ten wysiłek Państwu dziękuję. Myślę, że stworzyliśmy drużynę, wspólnotę może nawet. Jestem z tego bardzo dumny i bardzo dziękuję za maile, za wpisy, za komentarze, za to, że Państwo doceniają tę naszą wspólną drogę. Bardzo się staram, bardzo się staramy z moimi rozmówcami, rozmówczyniami, żeby jakość K3 była wysoka.

Mógłbym to zrobić tak, jak czasami mi Państwo podpowiadają. Panie Dariuszu, niech Pan po prostu nagra te rozmowy tak, jak jest i już. Ale ja nie chcę tak robić. Chcę, żeby to naprawdę świetnie brzmiało. Jeszcze jedno w tajemnicy, w sekrecie. Proszę tego nie rozpowiadać nikomu. Moi rozmówcy, moi rozmówczynie, oni są znakomitymi ludźmi. Oni są wybitnymi ekspertami, ekspertkami. Ale często jest tak, że jakby to powiedzieć, aparat mowy nie nadąża. No tak. Jest bardzo dużo podpórek językowych. Ja jestem synem polonistki. Proszę mi wybaczyć, że może mam wyśrubowane standardy. Ale są też różne niedoskonałości emisji, tak bym powiedział.

Kocham tę pracę. Praca to jest miłość, która jest widzialna. W tym wypadku mam nadzieję, że słyszalna. Próbuję dawać moje mikrofony, moje uszy i usta czemuś ważnemu. I próbuję się tym z Państwem dzielić. I jeszcze raz ogromnie dziękuję za to, że jesteście. No to do usłyszenia. Serdecznie Państwa pozdrawiam. Dariusz Bugalski. Trzymajcie się zdrowo.