Wach vs Itauma, Shields vs Lepage-Joanisse, Chisora vs Joyce

Mariusz Wach został rzucony na pożarcie młodemu wilkowi Mosesowi Itaumie, Derek Chisora i Joe Joyce poszli na klasyczną wojnę w wadze ciężkiej, czyli klimat atak na pełnej, a obrona jest dla słabiaków. I tę drugą część Joyce szczególnie wziął do serca. A po stronie pań Claressa Shields jako niekwestionowana mistrzyni wagi średniej została nową mistrzynią wagi ciężkiej i półciężkiej, nokautując w drugiej rundzie Vanesę Lepage-Joanisse, taka lekka powtórka z rozrywki z tego co osiągnął Roy Jones Jr. Wszystkie te walki odbyły się 27 lipca 2024 roku i zacznijmy od tego polskiego akcentu, czyli Mariusz Wach kontra Moses Itauma, który pnie się w rankingach i mając 19 lat chce pokazać, że jest w stanie nawet awansować do pierwszej dziesiątki zawodników wagi ciężkiej.

No co można powiedzieć, w pierwszej rundzie wyczuł Wacha, a w drugiej już to skończył. Przeczytał Polaka po tej pierwszej rundzie i już wiedział, jakie jest antidotum na tego przeważającego fizycznie rywala. A Mariusz Wach, no co no, został tutaj dobrany z myślą, aby przegrał, ale też może lekko się spodziewałem, że troszkę dłużej wytrzyma, ale to jednak jest Itauma. Nie bez powodu nazywałem go tym. Nie wiem, ja już się z tego śmieję brytyjskim Mikem Tysonem, ale zdecydowanie Itauma to jest ta osoba, o której prawdopodobnie przez najbliższe, miejmy nadzieję 10-15 lat będzie bardzo głośno w Wadze Ciężkiej. A teraz przeskakując chwilowo na inną galę, czyli walka Claressa Shields kontra Vanessa Lepage-Joanisse. Mistrzyni kontra mistrzyni, Shields niekwestionowana mistrzyni wagi średniej, Joanisse mistrzyni świata WBC wagi ciężkiej.

I jeszcze dodatkowo panie walczyły o pas WBO wagi półciężkiej. Joannisse z początku niepewna, nie mogła się zdecydować czy woli wywierać presję czy próbować walczyć na wstecznym, a Shields spokojna i czekająca na rywalkę. Gdy miały jakieś już wymiany to Shields o wiele, wiele szybsza. Po takich dwóch wymianach pod koniec pierwszej rundy poczuła, że aha, mam Vanesę wyłożoną na tacy i poleciała z agresją, trafiła rywalkę kilkoma mocnymi ciosami przed gongiem. Może troszkę taka powtórka z tej omówionej walki Itauma-Wach, Shields w drugiej rundzie już była pobudzona z jabem kilka naraz rzucanych, ale za to Joannisse udaje się przycisnąć Shields do lin, tam Claressa bez problemu unika, schyla się przed ciosami Vanessa i gdy ta się już wystrzelała to Shields szybką, mocną serią atakuje spod lin i Joannisse ląduje na deskach.

Chisora wstaje, ale Claressa leci na wykończenie, po chwili czystym prawym ponownie powala rywalkę. Ta znowu wstaje, ale do 3x sztuka kolejne prawy od Shields. Trochę był przyblokowany, ale i tak Vanessa schodzi na kolano i sędzia kończy tę walkę. Claressa Shields zostaje nową mistrzynią WBC i WBF wagi ciężkiej, jak i WBO wagi półciężkiej. Tak teraz troszkę humorystycznie pytanie, co było większym szokiem? Ten skok wagowy Claressy Shields, czy to, że skończyła walkę pełnoprawnym nokautem, a nie punktowo jak przeważnie? Było widać ogromną różnicę poziomów. Tu niestety pokazał się ten problem z tymi wyższymi kategoriami wagowymi u kobiet, szczególnie właśnie wagą ciężką. Nie ujmując zwycięstwu Shields, po prostu u kobiet jest o wiele mniej zawodniczek i nie ma takiej typowej dominatorki, więc no nie było to większym wyzwaniem dla Claressy.

Ale miejmy nadzieję, że to zwycięstwo zainspiruje inne zawodniczki, aby też spróbowały swoich sił w ciężkiej i liczmy na wyższy poziom. Tam Claressa po walce wyzwała, zasugerowała kilka zawodniczek, np. Savannah Marshall i żeby sobie pobroniła trochę tych pasów. Po walce też Shields mówiła, że czas na decyzję czy zostanie niekwestionowaną w średniej, czy wybiera ścieżkę w wadze ciężkiej-półciężkiej. Jak ja miałbym oceniać, no właśnie więcej rywalek ma w średniej, może gdzieś to biznesowo bardziej by się spinało w ciężkiej, żeby zbudować tę dywizję. Jeśli się zastanawiacie, dlaczego mogłyby walczyć o pasy wagi ciężkiej i półciężkiej jednocześnie, to tłumaczę. Jeśli chodzi o pas WBC wagi ciężkiej, z tego co się nie mylę, to WBC ma minimalny limit 76,2 kg, że trzeba powyżej być tej wagi.

A walczyły również o pas WBO wagi półciężkiej, a WBO ma limit maksymalny w półciężkiej 79,3, no coś tak 79 z hakiem, więc dlatego się zmieściły w obydwu kategoriach wagowych. Ale jeśli się mylę, może coś źle wytłumaczyłem, to też poprawcie mnie w komentarzach. Jak widzimy Claressa Shields zbiera osiągnięcia, dwukrotna niekwestionowana, dwa razy złoto olimpijskie, teraz ten skok a la Roy Jones Junior do wagi ciężkiej. Wszystko to zrobiła w 15 walk. Na szybkości chce skończyć ten boks i osiągnąć co się da. A teraz wracamy do gali w Anglii, czas na walkę Derek Chisora kontra Joe Joyce. Szykowała się stara dobra bójka w wadze ciężkiej, Joe Joyce, który potrzebował odbudować karierę po dwóch przegranych z Zhilei Zhangiem.

Może jeszcze się uda to jakoś odbudować, nie wiem, może przyjmie rolę gatekeepera niczym Chisora, który tym razem zablokował wejście na wyższy poziom rywalowi. I to by było na tyle z omówienia tych walk. Jak je wy wspominacie? Jakie wyciągacie wnioski z tych walk? Wach vs Itauma, Shields vs Lepage-Joanisse i Joyce vs Chisora. Trzymajcie się, do następnego.