"STRACIŁAM WZROK". Po co niewidomym lustro?
Monika Dubiel z wykształcenia jest psycholożką i iberystką. W okresie dorastania straciła wzrok. Słabość przekuła jednak w siłę i dziś, o życiu osób niewidomych, opowiada w internecie tworząc kanał VIP team. W podcaście "Jamrozek wrażliwie" odpowiada m.in. na pytania: - Czy na utratę wzroku można się przygotować? - Czy chodzenie z białą laską był dla niej powodem do wstydu? - O co najczęściej pytają ją internauci? Odpowiedzi na te pytania w najnowszym odcinku podcastu "Jamrozek Wrażliwie".
Miałam książki z powiększonym drukiem, miałam zeszyty z takimi specjalnie powiększonymi liniami, pogrubionymi też tymi liniami. Pisałam flamastrem, a niedługo pisem, żeby te linie też były grubsze. Ale funkcjonowałam powiedzmy na bazie wzroku. Natomiast w momencie, kiedy poszłam do Gimnazjum, no to stwierdziłam, że ja już naprawdę nic nie widzę w tym zeszycie i to nie ma sensu udawać, że to cokolwiek. No i wtedy się przestawiłam na korzystanie z alfabetu Braille'a. Zaczęłam nosić do szkoły maszynę Braille'owską i robiłam notatki na maszynie Braille'owskiej. Ja chodziłam do szkoły masowej, czyli do szkoły, nie do ośrodka specjalnego dla osób niewidomych, sobowidzących, tylko Do szkoły tak zwanej mainstreamowej, więc nie było tam nikogo niewidomego oprócz mnie.
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Podróżnicy pytają o lustra i sformułowania do użycia przy spotkaniach z osobami niewidomymi.
Monika odpowiada na pytania o poprawność sformułowań takich jak 'dobrze cię widzieć' i 'oczy są zwierciadłem duszy'.
Monika Dubiel przedstawia się i opowiada o swojej karierze jako psychologa i twórczyni kanału VIP Team.
Monika opowiada o swoim dzieciństwie, chorobie uveitis i procesie straconego wzroku.
Monika opowiada o swojej adaptacji do niewidomości, przeżyciu żałoby i problemach związanych z przyzwyczajeniem się do laski.
Monika opowiada o swoich snach i jak one są związane z jej doświadczeniem niewidomego.
Monika opowiada o swoim doświadczeniu z przyzwyczajeniem się do laski i nowych przestrzeni, takich jak Warszawa.
Monika opowiada o procesie uczenia się miasta i technik orientacji przestrzennej dla osób niewidomych.
Monika opowiada o nowych technologiach pomagających osobom niewidomych i jej doświadczeniach z Braille'em.
Rozmowa o używaniu lustra w domu, rozróżnianiu banknotów i monet.
Psycholożka opowiada o często zadawanych pytanach dotyczących randkowania i wyboru ubrań.
Analiza sytuacji w polskich miastach z perspektywy osób niewidomych, w szczególności w Warszawie.
Rozmowa o używaniu czytnika ekranu i prędkości słuchania audiobooków.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.