#45 Projekty jak szachy

Cześć, dzień dobry. Nazywam się Ania Farion, jestem liderem i twórcą wykonawczym projektu Jakość bez retuszu z Anną Farion. Dzisiaj zapraszam na 45 odcinek nieretuszowanych rozmów Jakości bez retuszu z Anną Farion i ekspertem dzisiejszego odcinka jest Marcin Polak. Cześć Marcin. Cześć Aniu. Marcin jest prezesem projektowni PPM, ma ponad 20-letnie doświadczenie w różnych branżach z przewagą branży motoryzacyjnej. Marcin, 2009 to wtedy? Dokładnie, to wtedy zaczęła się ta przygoda z projektowaniem. Mógłbyś coś więcej powiedzieć? To co powiedziałeś rzeczywiście jest prawdą, natomiast ja w sobie bardzo cenię w karierze to, że tak jak wcześniej brałem czynny udział w projektowaniu i w tworzeniu narzędzi czy maszyn, również to teraz robię.

Czyli jako prezes również czynię, biorę udział w projektowaniu, w tworzeniu, w automatyzacjach procesów, w rozmowach z klientem, więc troszeczkę widzę coś za komputera, monitora komputera projektanta, jak i również prezesa. Marcin, dzisiejszy odcinek nazwałeś Projekty jak szachy. Dla mnie od razu to się kojarzy z jakimś takim ogromnym doświadczeniem, które jest z pewnością za tobą, czyli wiele rozgrywek już pokonałeś i może zacznijmy od tego. W ogóle skąd ta nazwa dzisiejszego odcinka, czyli Projekty jak szachy? Dlaczego jak szachy? Projekt dla mnie to jest coś takiego, co wymaga zaplanowania, więc oczywiście mamy ku temu narzędzie, myślę poruszymy to dzisiaj w czasie spotkania, natomiast każdy projekt wymaga pewnego zaplanowania i wyprzedzenia ruchów.

Marcin, a z jakich narzędzi korzystasz przy projektowaniu maszyn? Ja jeszcze tutaj dodam, że takim podstawowym narzędziem, które na pewno zna branża motoryzacyjna, z której oboje się wywodzimy, jest takim dobrym benchmarkiem dla wszystkich innych branż, to jest na pewno APQP, czyli zaawansowane planowanie jakości. Projektowanie maszyn, czyli te maszyny, one są jednym z tych elementów. Chociażby nawet Poprzez tworzenie layoutów dla nich dedykowanych w zakładzie produkcyjnym i szeregu innych jeszcze wymagań, które musimy spełnić.

Do wspomnianej normy, do wspomniany dyrektyw, tam mamy napisane w ogóle, co to jest maszyna, czyli tutaj napędzane czymś innym niż... No właśnie, to ciekawe, co to jest maszyna, bo szczerze mówiąc, ja nigdy nie dotykałam tej definicji. Mamy roboty, mamy różnego rodzaju automatyzacje, różnego rodzaju maszyny i funkcje, które te maszyny spełniają, więc co to jest maszyna, Marcin? Okej, widzę, że skomplikowałaś od początku, ale fajnie. Sprawa w mojej ocenie wygląda tak, że w chwili kiedy my się spotykamy musimy osiągnąć inicjatywy maszyna. No i tu taka najprostsza definicja to jest coś, co się porusza siłą nieludzkich ani zwierzęcych mięśni. Czyli jest poruszane mechanicznie, jest siła zewnętrzna. I jeżeli ten warunek powiedzmy jest spełniony, to w tym momencie mamy do czynienia z maszyną.

Także z tymi kobotami i robotami to tak jest, że nie Nie jest to takie proste zdefiniować, czy on w danym momencie jest, czy nie. W chwili, kiedy go kupujemy, jak dla mnie jest maszyną nieukończoną i dopiero przeznaczenie daje mu cechy maszyny. Marcin, przed naszym spotkaniem zobaczyłam, że Ty przyszedłeś tutaj na spotkanie dzisiaj ze swoimi notatkami obszernymi. I zauważyłam taką kartkę, na której jest schemat działania. Od razu się tym zainteresowałam, bo tu jest taki schemat faktycznie blokowy rozrysowany. Ja go teraz mam przed sobą. Zabrałam ci go. Dzięki Marcin, że pozwoliłeś. Bo tu mamy tak. Mamy start, mamy określenie granic systemu, mamy identyfikacja źródeł zagrożenia, określenie ryzyka, szacowanie ryzyka.

Czyli mamy taką małą partyjkę jak Zaprojektować ten jeden mały proces, który wchodząc w skład całego ciągu technologicznego ma wpływ na jakość produktu. I też naprawdę fajnie to obrazuje takie podejście procesowe, no bo w ten proces projektowania maszyny musi być zaangażowany też szereg ludzi i taki zespół interdyscyplinarny w prawdzie. Marcin, ja chciałam cię zapytać wprost, bo ja wiem jak ty pracujesz, miałam okazję tego doświadczyć. I bardzo mi się podoba to, że ty zwracasz uwagę swoim klientom na te wszystkie właśnie ważne aspekty, które trzeba wziąć pod uwagę, z którymi nawet niektórzy się nie spotkali albo nie mają zielonego pojęcia. Z czym się wiąże, to ich ja chcę na końcu mieć to.

I teraz tak, za tobą Marcin wiele sukcesów, ale też wiele wyzwań, z którymi musiałeś sobie poradzić. Pod kątem takiego wdrożenia maszyny i problemów, które miałeś, czy mógłbyś się z nami podzielić takim ciekawym, jednym przykładem, takim wyzwaniem, przez którego nie przespałeś przynajmniej jednej nocy? Wiesz co, tak naprawdę każdy projekt To jest osobna historia. To nie jest tak, że każdy projekt idzie gładko. Powiem trochę przewrotnie, że tak naprawdę im łatwiejszy projekt... By się wydawał. By się wydawał, tym najgorzej jest na końcu. Ja policzyłem to kiedyś, wyszło mi chyba w zeszłym roku przed naszą konferencją, że za sobą mam prywatnych około 700 projektów różnych.

I muszę powiedzieć, totalnie to tak nie wygląda. Więc jeżeli chodzi o taką historię, może nie krótką, bo można by było ją rozwlekać, ale ona właśnie pokazuje, że prosto, że przecież wszystko mamy. Jeszcze jedna rzecz. Zero multidyscyplinarnego zespołu. To jest bardzo ważne, ponieważ na tym etapie można było już zaradzić pewnym elementom, a nie w fazie projektowania. Czyli ta wiedza ludzi, którzy pracowali na niej, którzy zmagali się od lat, mogła posłużyć do tego, aby szybciej, bardziej efektywnie pracować. Czyli taki zespół interdyscyplinarny jak najbardziej jest must have, tak? Marcin, opowiadając teraz, opowiadając o tym przykładzie, ja od razu, wiesz, jako jakościowiec z długim, dość dużym doświadczeniem, szczególnie w branży przemysłowej, jakim jest motoryzacja, to od razu widzę takie inne jeszcze narzędzia, o których nie wspomniałeś, na przykład DFA, PDCA, cykl PDCA, z którego widzę, że korzystasz non stop, też lesson to learn, best praxis, które są też zawarte między innymi w normach czy dyrektywach, o których wspomniałeś.

Ja uważam, że jeszcze dużo rzeczy robię źle i dużo jeszcze tego wszystkiego, no bo czasami sobie faktycznie trzeba przypominać. Ale tak, tych narzędzi jest mnóstwo. Ja teraz bardzo się skupiam na takim fajnym narzędziu DFA na przykład, które uważam, że jest troszeczkę pomijanie. Design for Assembly, prawda? Proszę zauważyć, my to mamy w odniesieniu do produktów seryjnych. No bo fajnie jest, kiedy ten produkt jest prosty, mniej awaryjny, szybciej się składa, mniej operacji. Natomiast z punktu widzenia mnie jako projektanta, to jest dla mnie fajne narzędzie i fajna odskocznia do tego, żeby również jednostkowe produkty tworzyć w tym samym charakterze, czyli jakby wykorzystać te wszystkie narzędzia np. z rodziny DFX. Bardzo serdecznie ci, Marcin, dziękuję za dzisiejsze spotkanie.

Niestety czas już dobiegł końca. Państwu również bardzo serdecznie dziękuję za dzisiejszy wieczór, spędzony z nami czas. Komentarz najciekawszy oczywiście wyświetlimy na Zaju czy na naszych social mediach, tak jak już to robimy od ponad dwóch lat. Zapraszam Państwa również do wspierania nas na Patronite, Patronite Jakość bez retuszu oraz na kolejny odcinek Nieretuszowanych Rozmów, który już za dwa tygodnie. Wszystkie informacje o naszych wydarzeniach znajdą Państwo na stronie jakośćbezretuszu.pl. Dziękuję serdecznie, Anna Farion i Marcin Polak. Dziękuję ślicznie, natomiast ja sobie pozwolę jeszcze przeczytać, bo sobie chciałem to powiedzieć na wejściu. Zanim powiesz, że coś jest niemożliwe, spróbuj to zrobić. I w kontekście tej partii szachów, nie bójmy się ich, róbmy i korzystajmy z narzędzi.