ROKITA OCENIA NAWROCKIEGO NA CPAC. OD KOMUNIZMU DO DOBROBYTU, OD ZALEŻNOŚCI DO SIŁY

Różne formy keratyny, ten sam cel. Wybierz swoją opcję i działaj. Z kodem Zero masz rabat 10%. Włącz autodoładowanie karty Zen. Korzystaj z benefitów bez ciągłego sprawdzania salda. Fakturownia.pl Prosty program do faktur online XF. Sprawdź specjalną ofertę. Wywiady, śledztwa, reportaże, informacje. Wejdź na portal zero.pl i sprawdź, co dziś jest naprawdę ważne. Dzień dobry. Zwykłem zazwyczaj spozierać dość krytycznym okiem na mowy, wystąpienia, przemówienia polityków, ale dzisiejsza gawęda będzie wyjątkiem. Ponieważ chcę powiedzieć, że jestem pod sporym wrażeniem świetnej mowy prezydenta Karola Nawrockiego w Dallas w sobotę, 28 marca.

Mowy, którą prezydent wygłosił na konferencji tak zwanym CPAC-u, czyli na takiej wiadomo rocznej konferencji konserwatystów amerykańskich. Można powiedzieć stosując taki polski odpowiednik na takim zjeździe zwolenników republikanów i konserwatystów amerykańskich, zjeździe zwolenników Donalda Trumpa w gruncie rzeczy, bo to on jest liderem amerykańskiej prawicy. Jak kto nie czytał albo nie słyszał, to proszę sobie przeczytać, a najlepiej posłuchać nagrania z tego wystąpienia. Przemówienie Nawrockiego po pierwsze świetnie napisane, co wskazuje na to, że prezydent ma w swojej kancelarii dobrych speechwriterów.

Tam byłby ciekaw, kto mu to pisał tak naprawdę, bo jest to naprawdę dobra, profesjonalna robota, która wcale w Polsce nie jest taka często. Po drugie bardzo dobrze powiedziane. Wiadomo, że Nawrocki ma pewien talent do występów publicznych, robi to dobrze. Trafiające do słuchaczy Dlatego, że Nawrocki pokazuje im siebie, swoją politykę i Polskę jako rzecz wspólną, ideowo, z amerykańskimi konserwatystami. Więc to, czego Amerykanie oczekują, czego amerykańscy konserwatyści chcą wysłuchać i co lubią. Ale, pod czwarte zarazem, niesłychanie mocno podkreślające polskie interesy i polski punkt widzenia.

To wiadomo, że tak trzeba właśnie do prawicy amerykańskiej przemawiać, ale z drugiej strony... Ona jest bardzo mocno ukierunkowana na polskie interesy i próbuje wpłynąć na ten leadership, na przywództwo ruchu MAGA, które przecież nie jest wcale takie dziś jednoznaczne, o czym jeszcze za moment parę zdań trzeba będzie powiedzieć. Sztuka to wszystko połączyć. I udało się to Nawrockiemu, znaczy to jest dobrze zrobione. Zestawienie talent Nawrockiego, dobrze napisane przemówienie, dobrze powiedziane, świetny efekt, świetny efekt. Naprawdę wzorowe, można się na tym uczyć, wzorowe przemówienie. Do tego dochodzi moment, bo Nawrocki znalazł się w Dallas na tej konferencji konserwatystów, nie wiem czy to wiedział, czy tego nie wiedział, czy to przypadek, ale pewnie wiedział, jako jedyny przywódca państwa.

Prezydent Nawrocki przemawiał w sobotę. Trump w piątek wieczór był w Miami na jakiejś takiej konferencji inwestycyjnej z Saudyjczykami. Wiadomo, że on tych Saudyjczyków hołubi, bo oni mają wielkie pieniądze i chce z nimi robić wielkie interesy, więc naturalne zupełnie. Ale potem spędził weekend u siebie na Floridzie, tam w tym swoim Palm Beach, gdzieś tam w tym swoim klubie golfowym czy w swojej rezydencji. Cóż da niego wsiąść w samolot trzy godziny do Dallas z Miami i być na tej konferencji i wygłosić tam mowę. Nie chciał, ewidentnie nie chciał. Ja mam swoje podejrzenie, że się bał. To znaczy, że konserwatyści amerykańscy to zaplecze prezydenta Trumpa jest na tyle dzisiaj wewnętrznie podzielone,

I tak buzuje w środku, w gruncie rzeczy, na tym zapleczu Trumpa o zarówno kwestie wojny w Iranie, jak i o kwestie Żydów. Czy być z Izraelem, czy nie być z Izraelem, czy Żydzi są dobrzy dla Ameryki, czy są źli dla Ameryki. Jak i w końcu o kwestie cen, które Trump miał spowodować, żeby one spadły. Wiadomo, że pod tym hasłem wygrywał wybory prezydenckie, a one idą w górę niestety w Ameryce. Jest na tyle dużo takich problemów wewnętrznych ten obóz ma, że on się wewnętrznie skłócił. Mi się wydaje, że Trump chciał uniknąć polemik ze swoim udziałem, że to jest tego typu wybór. Krótko mówiąc, że jego tam świadomie nie było, ale Nawrocki to wygrał.

Przez nieobecność Trumpa on był gwiazdą, on był jakby głównym bohaterem. Dlatego jak słuchałem potem, jak tam przez przypadek włączyłem jakiś telewizor na chwilę i przez przypadek wysłuchałem byłego premiera Millera, byłego prezydenta Komorowskiego. Którzy narzekają na ten Nawrocki, znowu do tej Ameryki, a jak on się w ogóle nie szanuje, bo on tam pojechał, ale nie miał wizyty oficjalnej w Białym Domu, tylko na konferencji CPAC-u i w Lockheedzie Martinie, gdzie Polska kupuje samoloty F-35, bo to wszystko Teksas, prawda? To bardziej była wizyta w Teksasie niż w Stanach Zjednoczonych, można by powiedzieć, Teksas to państwo w państwie. I że on się nie szanuje, że do śmiechu warte naprawdę ta krytyka, bo przecież o ileż więcej warte jest kształtujące opinie, przemówienie do leadershipu amerykańskiej prawicy.

I spotkanie z szefostwem Lokhida Martina, który ma dostarczać samoloty Polsce. Wiadomo, jak biznes lubi tego rodzaju spotkania z przywódcami państw, prawda? Taki wielki biznes. Nieźli takie typowe puszenie się, bzdyczenie, nadymanie się protokolarnymi wizytami w Białym Domu. To, że Nawrocki brał do Teksasu akurat w tym momencie, to jest akurat polityczny czyn, a nie puszenie się i nadymanie się. Bardzo to jakby mądra, rozsądna, ze wszechmiaru racjonalna, efektywna przede wszystkim decyzja. Decyzja, która coś przynosi, bo to jest coś faktycznego, a nie tylko i wyłącznie... Protokolarne puszenie się, którym kochają się tak naprawdę polscy politycy.

Trudno przecenić ten wątek w tej sytuacji, w tym kontekście. Mam tu cytat, jeden, który chcę koniecznie Państwu przytoczyć, z mowy prezydenta. Co on mówi o Rosji? Do magii, do zwolenników Trumpa. Reżim, który najeżdża sąsiadów. Reżim, który niszczy miasta. Nawiązanie do wojny na Ukrainie. I ten sam reżim próbuje mówić światu. My jesteśmy obrońcami tradycyjnych wartości. I teraz Nawrocki mówi od siebie. Trzeba to powiedzieć jasno. To jest kłamstwo. Rosja nie broni konserwatyzmu. Rosja to przemoc i korupcja. Koniec cytatu z Nawrockiego. Dlaczego to ma takie znaczenie?

Bo Nawrocki uderza Pewno najbardziej wrażliwy element ideologii współczesnego świata, to, co ja bym tutaj najchętniej nazwał kulturą pakietyzacji. Utworzyły się takie pakiety wyobrażeń, w które miliony ludzi wierzą, także ci konserwatyści amerykańscy, nie tylko oni zresztą, w Polsce się także w te pakiety wierzą. Jest jeden taki pakiet liberalny, nazwijmy go, Czyli jeśli nie jesteś gejem, zwolennikiem aborcji i nie chcesz wielkiej imigracji, niekoniecznie kochasz imigrantów i kulturę multi-culti, to musisz kochać Unię Europejską i Europę.

To jest bardzo podobna dzisiaj sytuacja z Rosją. Nawrocki uderzył w pewien przesąd, ten przesąd pakietyzacji, mianowicie przesąd głoszący, że dlatego, że Putin pali świeczkę w cerkwi i śmieje się z istnienia 27 płci na Zachodzie, to że z tego powodu konserwatysta amerykański musi być prorosyjski i proputinowski. Przecież to bzdura. Przecież to jest kompletny nonsense, to jest przesąd, to jest ciemnota. To jest zwykła ciemnota, ale w tę ciemnotę bardzo wielu konserwatystów wierzy. Przecież nie tylko w Ameryce, ale także i w Europie. To jest zresztą fundamentalny problem konserwatystów i amerykańskich i europejskich. Części konserwatystów i amerykańskich i europejskich. Powód, dla którego prawica jest ciągle oskarżana o to, że jest w gruncie rzeczy jakąś ukrytą agenturą Putina.

To, że nie jest przesadne, ale jest w nim pewna część prawdy. Nawrocki wali młotem wobec tych konserwatystów. Oni musieli takie oczy robić. Wali młotem, po prostu rozbija ten przesąd, on szydzi z tego przesądu. On im mówi bardzo grzecznie, bardzo dokładnie, bardzo elegancko. Ale on w gruncie rzeczy kompromituje tych spośród amerykańskich republikanów, magowców, tych prawicowców wszystkich, których jest tam przecież sporo i z którymi Trump ma kłopot, to jest jasne. Musi im częściowo ulegać, częściowo z nimi się bije i tak dalej.

Konserwatysty, który tam tę świeczkę w cerkwi pali, to że on jest po stronie Ukrainy, bardziej bądź mniej, ale że jednak w każdym razie godzi się na to, żeby wspierać politycznie Kijów. Trump ostatnio o niej mówił per ranting lunatic, co znaczy, że to jest jakaś taka, no i jego język typowy, że to jest ranting lunatic, ona jest wściekła wariatka. Ale takich ludzi właśnie jest w amerykańskim ruchu konserwatywnym sporo Ten sposób, w którym Nawrocki potraktował ten problem z perspektywy polskiego interesu, patrząc z perspektywy naszego wschodnioeuropejskiego, środkowoeuropejskiego interesu, mówiąc do tych ludzi ich językiem, ich wartościami, ale jednocześnie rozbijając przesąd, w który znaczna część z nich wierzy, to jest nie do przecenienia.

To jest olbrzymie oddziaływanie, olbrzymia możliwość oddziaływania na świadomość tego ruchu. W gruncie rzeczy, Nie pamiętam, żeby ktoś w ostatnim czasie faktycznie takim jednym przemówieniem zrobił więcej, jeśli chodzi o potencjalny wpływ na kształtowanie prawicy amerykańskiej ruchu MAGA w naszym interesie, bo wiadomo, że ten ruch on częściowo... Ma ideały, które są zbieżne z naszymi interesami. Ale niekoniecznie wszystkie, prawda? Niekoniecznie wszystkie. I trzeba go tak kształtować, żeby ten ruch, który oddziałuje w tej chwili na politykę amerykańską w sposób decydujący, żeby on był dla nas korzystny. To właśnie zrobił Pan Nawrocki.

To jedna rzecz. Wehis, jedyna w Polsce platforma samochodowa, na której wybierzesz, sfinansujesz, ubezpieczysz i odbierzesz swój wymarzony samochód. Druga, o której chcę powiedzieć, która mi się wydaje równie istotna w dzisiejszej rzeczywistości zwłaszcza i też niesłychanie silnie wpływająca na mentalność tych amerykańskich konserwatystów. To jest taka, powiedziałbym, wielka, wygłoszona przez Nawrockiego pochwała Wojowniczej, imperialnej, Nawrocki tego słowa nie używa, bo ono brzydko brzmi, ale taki jest jego sens. Wojowniczej, imperialnej Ameryki. Nawrocki nie mówi o żadnej wojnie konkretnej, toczącej się w tej chwili. On nie wspomina o nią wprost, ani nie mówi o wojnie w Ukrainie, ani o wojnie w Iranie.

Najwyraźniej uważa, że takie mówienie wprost o tych wojnach mogłoby być Nadmiernie dzielące tę jego publiczność, że to nie byłoby dobry pomysł. Chyba ma rację, pod tym względem mi się tak wydaje. Ale mówi, że opowiada o tym, że Trump jest przyjacielem Polski i bardzo pozytywnie mówi o liderze amerykańskiej prawicy, ale mówi, że on jest także wujownikiem. I że ceni go za to, że on jest wojownikiem. To jego wojownictwo tam w tym wystąpieniu Nawrockiego jest, w tej mowie Nawrockiego jest, mowa jest o nim w kontekście spraw wewnętrznych Ameryki, ale jest oczywiste, że Trump jest wojownikiem, iż to się odnosi także do polityki zewnętrznej, zwłaszcza, że toczy się wojna w Iranie, którą nie wywołał nie kto inny, jak właśnie Trump.

Cała historia solidarności amerykańsko-polskiej czy polsko-amerykańskiej w różnych wojnach pojawia się w wystąpieniu, pojawia się w mowie Nawrockiego. Oczywiście Michael Ollis, czyli ten amerykański żołnierz, który oddał życie w Afganistanie broniąc polskiego żołnierza i został ostatnio odznaczony najwyższym ordarem honoru przez Trumpa. Jest 66 polskich żołnierzy zabitych w Afganistanie i w Iraku, gdzie szli razem z Amerykanami. Proszę uważać, te dwie operacje Afganistan i Irak są bardzo nielubiane przez konserwatystów amerykańskich, przez większość konserwatystów amerykańskich. Oni je krytykują jako bardzo złe wojny. Co mówi Nawrocki?

Myśmy razem tutaj szli z Amerykanami w tych wojnach. Mówi dobrze o tych wojnach. Jest Braterstwo Broń. Do tego dochodzi jeszcze poprzedzająca jego wystąpienie wizyta w Lockheedzie Martinie. Wiadomo, że tam się rozmawia nie o czym innym, tylko o samolotach wojskowych dla Polski. My dokonaliśmy wyboru po stronie Ameryki, mówi Nawrocki. Nie Trump, bo Trumpa nie było, prawda? Mówi Nawrocki. My Polacy dokonaliśmy wyboru po stronie Ameryki. Nawet jeśli to jest z przesadą powiedziane. Powiedziałbym może nie z przesadą, a na wyrost, bo mamy wiadomo rząd Tuska, który wcale nie dokonał wyboru po stronie Ameryki. Mamy polską opinię publiczną, nas Polaków, którym cały czas antyamerykanizm sączy w uszy każdego dnia.

Trump wariat, Ameryka wojownicza wroga, nieprzyjazna, precz z Ameryką, mamy dość tej Ameryki. Sączy się to i coraz więcej ludzi w Polsce też tak uważa. Jeśli to wszystko jest powiedziane na wyrost przez Nawrockiego, to dwie rzeczy tutaj są kluczowe. Pierwsza ta, że on znów uderza Pewien niekorzystny dla Polski mit, w który wierzy znaczna część amerykańskich konserwatystów. Taki Carlson sławetny, który robił na kolanach wywiady z Putinem. Teraz tak naprawdę odstąpił od Trumpa i walczy z Trumpem za wszelką cenę, choć występował kiedyś jako zwolennik.

Dlaczego? Dlatego, że mówi, że wojna z reżimem irańskim to jest obrzydliwość i nikczemność. Potępił Trumpa całkowicie. Nawrocki mówi coś dokładnie odwrotnego. Nawrocki mówi o... Wielkości i wartości wojowniczości Ameryki i o tym, że Polska, Trump ma sojusznika w Polsce, który jest gotów z Amerykanami iść razem na różne tego rodzaju wojny. Może mógł więcej powiedzieć wprost o wojnie w Iranie. Ale to jakby jest już kwestia szczegółów. To już jest kwestia szczegółów. Co do zasady można by powiedzieć, to, że Nawrocki mówi w gruncie rzeczy konserwatystom, leadershipowi konserwatystów amerykańskich, nie chcemy izolacjonistycznej Ameryki, chcemy wojowniczej Ameryki, chcemy walczącej Ameryki, chcemy Ameryki, która się interesuje światem.

Chcemy Ameryki, na którą możemy liczyć w Polsce. Braterstwo broni, sojusznicy, my jesteśmy po stronie Ameryki. Cała ta retoryka służy w gruncie rzeczy obaleniu mitu izolacjonizmu amerykańskiego. A tam na sali siedzą goście, którzy uważają, że... Stabsza część gości takich, którzy uważają, że Ameryka stanie się rajem na ziemi, miastem na górze, błogosławioną Jerozolimą, wtedy kiedy przestanie się zajmować w ogóle światem zewnętrznym, kiedy już nie wywoła żadnej wojny, nikt nigdy żadnego żołnierza nie pośle i będą sobie tam siedzieć w tej swojej Ameryce zamknięci całkowicie i zajmować się swoimi własnymi sprawami i będą szczęśliwi. Tam tacy ludzie siedzą, nie tylko. Ale tacy też. Taki Tucker Carlson w to właśnie wierzy. Nawrocki w to uderza z całą mocą. Opowiada o sile braterstwa broni polsko-amerykańskiego i o sile sojuszu, o sile NATO.

O takich rzeczach, o których wcale tam niektórzy niekoniecznie chcieliby słuchać. Nie cierpią na to. Znów polskie interesy, ale znów wyrażane takim językiem, że kształtują opinie, że mają wpływ. To jest właśnie czyn polityczny. To jest właśnie coś, co można zrobić faktycznie słowem, co polityk Mając oczywiście odpowiednią rangę przywódcy państwa, tak jak Nawrocki, może zrobić słowem. Jak słowo można przekształcić rzeczywiście w czyn, w interesie własnego kraju, wpływając, kształtując, starając się ukształtować kluczowy element opinii publicznej zaprzyjaźnionego mocarstwa, jakim jest tutaj Ameryka. Ameryka jest wojownikiem, a Polska jest po jego stronie. To było to przesłanie.

Ono jest kompletnie sprzeczne z izolacjonizmem amerykańskim, w który część konserwatystów amerykańskich wierzy. Znów rozbija przesąd, znów uderza w mit. Szkodliwy dla Polski. No i trzy. Rzecz trzecia, która mi się bardzo w tej mowie spodobała, taka powiedziałbym pro domo sua bardziej, czyli do nas, do Polski się bezpośrednio odnosząca, ale mająca zewnętrzne znaczenie. Jak wygląda Polska? Opowieści Nawrockiego, a duża część tej mowy, proszę sobie jej posłuchać albo poczytać ją, jest poświęcona właśnie tym, czym jest Polska, jaka jest Polska, jak się Polska zmieniła. Czym jest Polska w ustach Nawrockiego? Niesamowite zupełnie.

W ustach prezydenta Nawrockiego Polska jest jedną wielką historią sukcesu od odzyskania niepodległości w 1989 roku. Prezydent mówi, w ciągu jednego pokolenia, pamiętajcie, wy Amerykanie, w ciągu jednego pokolenia myśmy zrobili rzeczy nadzwyczajne. Przeszliśmy, to jest cytat z prezydenta, od komunizmu do dobrobytu i od zależności do siły. Prezydent wygłasza apologię 35-lecia Polski jako czasu, który jest budową, we współpracy z Amerykanami, który jest budową wolności, budową potęgi i budową dobrobytu gospodarczego.

Otóż to jest jakaś kolonia ta Polska w gruncie rzeczy, cudza jest. Że to w ogóle nie jest niepodległe państwo. Do głowy by to nie przyszło powiedzieć prezydentowi Nawrockiemu. Moim zdaniem on tu występuje już trochę jako rzecznik nowego pokolenia, który nie ma tych uprzedzeń takich, zwłaszcza uprzedzeń związanych z latami 90. Był wtedy w gruncie rzeczy bardzo młodym człowiekiem i stąd może tych uprzedzeń już nie ma. W każdym razie muszę powiedzieć, że bardzo mi się to podobało. Ten sposób opowiadania o Polsce, światu mi się bardzo podobał. Wielkość Polski przecież i opowieść o wielkości Polski polega właśnie na tym, że potrafimy opowiedzieć o nadzwyczajnych zupełnie latach 90., w których masową, potężną pracą kilku pokoleń