ROKITA OCENIA NAWROCKIEGO NA CPAC. OD KOMUNIZMU DO DOBROBYTU, OD ZALEŻNOŚCI DO SIŁY

I tak buzuje w środku, w gruncie rzeczy, na tym zapleczu Trumpa o zarówno kwestie wojny w Iranie, jak i o kwestie Żydów. Czy być z Izraelem, czy nie być z Izraelem, czy Żydzi są dobrzy dla Ameryki, czy są źli dla Ameryki. Jak i w końcu o kwestie cen, które Trump miał spowodować, żeby one spadły. Wiadomo, że pod tym hasłem wygrywał wybory prezydenckie, a one idą w górę niestety w Ameryce. Jest na tyle dużo takich problemów wewnętrznych ten obóz ma, że on się wewnętrznie skłócił. Mi się wydaje, że Trump chciał uniknąć polemik ze swoim udziałem, że to jest tego typu wybór. Krótko mówiąc, że jego tam świadomie nie było, ale Nawrocki to wygrał.

Przez nieobecność Trumpa on był gwiazdą, on był jakby głównym bohaterem. Dlatego jak słuchałem potem, jak tam przez przypadek włączyłem jakiś telewizor na chwilę i przez przypadek wysłuchałem byłego premiera Millera, byłego prezydenta Komorowskiego. Którzy narzekają na ten Nawrocki, znowu do tej Ameryki, a jak on się w ogóle nie szanuje, bo on tam pojechał, ale nie miał wizyty oficjalnej w Białym Domu, tylko na konferencji CPAC-u i w Lockheedzie Martinie, gdzie Polska kupuje samoloty F-35, bo to wszystko Teksas, prawda? To bardziej była wizyta w Teksasie niż w Stanach Zjednoczonych, można by powiedzieć, Teksas to państwo w państwie. I że on się nie szanuje, że do śmiechu warte naprawdę ta krytyka, bo przecież o ileż więcej warte jest kształtujące opinie, przemówienie do leadershipu amerykańskiej prawicy.

Ten Miller opowiadał, że on do Waszyngtonu jeździł tylko wtedy, kiedy go przyjmował prezydent Stanów Zjednoczonych, bo on na te pokoje tam musiał wejść, a inaczej to on by w ogóle brzydziłby się tą Ameryką i do tej Ameryki by w ogóle nie pojechał. Co za nonsense! Kim są w ogóle ci polscy politycy, nawet ci byli politycy, którzy takie brednie opowiadają? Na mniejsza oto. Co takiego ważnego w tym przemówieniu było, bo tu tak gadu gadu, ale chodzi o istotę rzeczy. Dlaczego mnie ta mowa, na mnie zrobiła takie wrażenie i dlaczego uważam ją za świetną mowę, jedną z najlepszych mów, jakie przywódcy Polski wypowiedzieli w ciągu ostatniego czasu. Trzy rzeczy. Pierwsza.

To jest bardzo podobna dzisiaj sytuacja z Rosją. Nawrocki uderzył w pewien przesąd, ten przesąd pakietyzacji, mianowicie przesąd głoszący, że dlatego, że Putin pali świeczkę w cerkwi i śmieje się z istnienia 27 płci na Zachodzie, to że z tego powodu konserwatysta amerykański musi być prorosyjski i proputinowski. Przecież to bzdura. Przecież to jest kompletny nonsense, to jest przesąd, to jest ciemnota. To jest zwykła ciemnota, ale w tę ciemnotę bardzo wielu konserwatystów wierzy. Przecież nie tylko w Ameryce, ale także i w Europie. To jest zresztą fundamentalny problem konserwatystów i amerykańskich i europejskich. Części konserwatystów i amerykańskich i europejskich. Powód, dla którego prawica jest ciągle oskarżana o to, że jest w gruncie rzeczy jakąś ukrytą agenturą Putina.

To jedna rzecz. Wehis, jedyna w Polsce platforma samochodowa, na której wybierzesz, sfinansujesz, ubezpieczysz i odbierzesz swój wymarzony samochód. Druga, o której chcę powiedzieć, która mi się wydaje równie istotna w dzisiejszej rzeczywistości zwłaszcza i też niesłychanie silnie wpływająca na mentalność tych amerykańskich konserwatystów. To jest taka, powiedziałbym, wielka, wygłoszona przez Nawrockiego pochwała Wojowniczej, imperialnej, Nawrocki tego słowa nie używa, bo ono brzydko brzmi, ale taki jest jego sens. Wojowniczej, imperialnej Ameryki. Nawrocki nie mówi o żadnej wojnie konkretnej, toczącej się w tej chwili. On nie wspomina o nią wprost, ani nie mówi o wojnie w Ukrainie, ani o wojnie w Iranie.

Najwyraźniej uważa, że takie mówienie wprost o tych wojnach mogłoby być Nadmiernie dzielące tę jego publiczność, że to nie byłoby dobry pomysł. Chyba ma rację, pod tym względem mi się tak wydaje. Ale mówi, że opowiada o tym, że Trump jest przyjacielem Polski i bardzo pozytywnie mówi o liderze amerykańskiej prawicy, ale mówi, że on jest także wujownikiem. I że ceni go za to, że on jest wojownikiem. To jego wojownictwo tam w tym wystąpieniu Nawrockiego jest, w tej mowie Nawrockiego jest, mowa jest o nim w kontekście spraw wewnętrznych Ameryki, ale jest oczywiste, że Trump jest wojownikiem, iż to się odnosi także do polityki zewnętrznej, zwłaszcza, że toczy się wojna w Iranie, którą nie wywołał nie kto inny, jak właśnie Trump.

Myśmy razem tutaj szli z Amerykanami w tych wojnach. Mówi dobrze o tych wojnach. Jest Braterstwo Broń. Do tego dochodzi jeszcze poprzedzająca jego wystąpienie wizyta w Lockheedzie Martinie. Wiadomo, że tam się rozmawia nie o czym innym, tylko o samolotach wojskowych dla Polski. My dokonaliśmy wyboru po stronie Ameryki, mówi Nawrocki. Nie Trump, bo Trumpa nie było, prawda? Mówi Nawrocki. My Polacy dokonaliśmy wyboru po stronie Ameryki. Nawet jeśli to jest z przesadą powiedziane. Powiedziałbym może nie z przesadą, a na wyrost, bo mamy wiadomo rząd Tuska, który wcale nie dokonał wyboru po stronie Ameryki. Mamy polską opinię publiczną, nas Polaków, którym cały czas antyamerykanizm sączy w uszy każdego dnia.

Trump wariat, Ameryka wojownicza wroga, nieprzyjazna, precz z Ameryką, mamy dość tej Ameryki. Sączy się to i coraz więcej ludzi w Polsce też tak uważa. Jeśli to wszystko jest powiedziane na wyrost przez Nawrockiego, to dwie rzeczy tutaj są kluczowe. Pierwsza ta, że on znów uderza Pewien niekorzystny dla Polski mit, w który wierzy znaczna część amerykańskich konserwatystów. Taki Carlson sławetny, który robił na kolanach wywiady z Putinem. Teraz tak naprawdę odstąpił od Trumpa i walczy z Trumpem za wszelką cenę, choć występował kiedyś jako zwolennik.

Dlaczego? Dlatego, że mówi, że wojna z reżimem irańskim to jest obrzydliwość i nikczemność. Potępił Trumpa całkowicie. Nawrocki mówi coś dokładnie odwrotnego. Nawrocki mówi o... Wielkości i wartości wojowniczości Ameryki i o tym, że Polska, Trump ma sojusznika w Polsce, który jest gotów z Amerykanami iść razem na różne tego rodzaju wojny. Może mógł więcej powiedzieć wprost o wojnie w Iranie. Ale to jakby jest już kwestia szczegółów. To już jest kwestia szczegółów. Co do zasady można by powiedzieć, to, że Nawrocki mówi w gruncie rzeczy konserwatystom, leadershipowi konserwatystów amerykańskich, nie chcemy izolacjonistycznej Ameryki, chcemy wojowniczej Ameryki, chcemy walczącej Ameryki, chcemy Ameryki, która się interesuje światem.

Chcemy Ameryki, na którą możemy liczyć w Polsce. Braterstwo broni, sojusznicy, my jesteśmy po stronie Ameryki. Cała ta retoryka służy w gruncie rzeczy obaleniu mitu izolacjonizmu amerykańskiego. A tam na sali siedzą goście, którzy uważają, że... Stabsza część gości takich, którzy uważają, że Ameryka stanie się rajem na ziemi, miastem na górze, błogosławioną Jerozolimą, wtedy kiedy przestanie się zajmować w ogóle światem zewnętrznym, kiedy już nie wywoła żadnej wojny, nikt nigdy żadnego żołnierza nie pośle i będą sobie tam siedzieć w tej swojej Ameryce zamknięci całkowicie i zajmować się swoimi własnymi sprawami i będą szczęśliwi. Tam tacy ludzie siedzą, nie tylko. Ale tacy też. Taki Tucker Carlson w to właśnie wierzy. Nawrocki w to uderza z całą mocą. Opowiada o sile braterstwa broni polsko-amerykańskiego i o sile sojuszu, o sile NATO.

O takich rzeczach, o których wcale tam niektórzy niekoniecznie chcieliby słuchać. Nie cierpią na to. Znów polskie interesy, ale znów wyrażane takim językiem, że kształtują opinie, że mają wpływ. To jest właśnie czyn polityczny. To jest właśnie coś, co można zrobić faktycznie słowem, co polityk Mając oczywiście odpowiednią rangę przywódcy państwa, tak jak Nawrocki, może zrobić słowem. Jak słowo można przekształcić rzeczywiście w czyn, w interesie własnego kraju, wpływając, kształtując, starając się ukształtować kluczowy element opinii publicznej zaprzyjaźnionego mocarstwa, jakim jest tutaj Ameryka. Ameryka jest wojownikiem, a Polska jest po jego stronie. To było to przesłanie.

Amerykanom prezydent mówi coś zupełnie innego. Mówi językiem, którym zewnętrznie kiedyś, w latach 90., mówił Lech Wałęsa. I to nie tylko jest język, który służy Polsce, dlatego że Amerykanie chcą słyszeć, że Polska Sojusznik Ameryki, jest historią sukcesu. Amerykanie nie lubią, zwłaszcza prawica amerykańska, nie lubi historii bez sukcesu. A musi być western, gdzie jest na koniec dobry zwycięża. Polska musi mieć sukces. Więc to jest z jednej strony świetna opowieść dla Amerykanów, zwłaszcza dla prawicy amerykańskiej. Dobrze robiąca, by tak powiedzieć, po polskiej reputacji. Ale to jest także opowieść, która idzie w poprzek, bardzo wyraźnie w poprzek, pewnej takiej, właśnie tej Złej uprawianej przez wiele lat retoryce pisowskiej.

Dla mnie, muszę powiedzieć, Jak słuchałem prezydenta Nawrockiego, to przed świętami wielkanocnymi ta mowa była takim znakiem nadziei. Że nagle słucham rzeczy, o których już dawno nie słyszałem. I o których też konserwatyści amerykańscy pewnie już dawno nie słyszeli. Dobrych, sensownych rzeczy. Rozciopnego sposobu patrzenia na polską rzeczywistość i mądrego mówienia do Amerykanów o tym, czym jest Polska i czego Polska od nich oczekuje. A Polska od nich oczekuje tego, żeby byli gotowi nas bronić przed Moskwą. Nie tylko nas, ale Europę. A Polska oczekuje od nich tego, żeby Ameryka nie była izolacjonistyczna.