🔴 [MOŚCICKI+PIETRZAK] #5 Musimy porozmawiać o... imperializmie

To nie Rosja dysponuje. Ja nie mówię, że nie ma intencji, nie ma retoryki. nie marzą o jakiejś ekspansji imperialnej. Tego nie twierdzę. Tylko w kwestii strukturalnej tego, jak ten system dzisiaj działa, wciąż uważam, że mamy jedną potęgę imperialistyczną i jest to potęga Stanów Zjednoczonych, za którą stoi potęga militarna sprzężona z interesami globalnego kapitału i wymiany usług wzajemnych. To znaczy, że kapitał wspiera Rozwój armii, a armia zapewnia monopole i usuwa konkurencję. Natomiast oprócz tego mamy być może jakieś młodarstwowe tendencje, jakieś ambicje wzrastających potęg światowych, takich jak między innymi Rosja, ale wydaje mi się, że o wiele bardziej Chiny.

No baz amerykańskich poza granicami. W Zjednoczonych jest oficjalnie chyba 830, a nieoficjalnie nie wiadomo ile, ale pewnie trochę więcej. Oficjalnych baz wojskowych Rosji poza terytorium Rosji zdaje się 27 albo 9. Aha, a propos imperializmów, natomiast poza granicami swojego państwa Chiny mają jedno, Djibouti. Chiny jeszcze mają, powiedzmy, że Chiny próbują dokonować ekspansji, znaczy dokonują ekspansji, jakieś tam przejmować, poszerzać kontrolę nad Morzem Południowochińskim, ale powiedzmy sobie szczerze, ono nawet nazwę, przymiotnik chińskie jest częścią nazwy tego morza, więc trudno to porównywać do amerykańskiej obecności południowochińskiej.

Nawiasem mówiąc, jedna taka uwaga bardziej może publicystyczna. To jest jednak niesamowite, że ci geniusze, którzy tam za strategię polityki międzynarodowej w Stanach odpowiadają, chcą jednak dążyć do wojny z Chinami, które właśnie należą do jednym z największych skupujących ten dług. Ale Chiny już chyba przestały skupiać się na długach. No nie dziwię im się, ale... Z jakimś czasem były największym, ale w pewnym momencie się zreflektowały, że to chyba jest bez sensu. Zdaje się, że ostatnie informacje są takie, że w ogóle Chiny niestety jako kraj, czego by nie mówić, dosyć racjonalny i przewidywalny, zaczynają się przygotowywać na jakiś bardzo wielki, że tak powiem, boom, bo

Stany Zjednoczone mimo to idą w separaty, bo już tracą na prestiżu międzynarodowym. Już właściwie po tym będą sobie mogły mówić o tym, że są gwarantem wolnego świata, wolności różnych demokratycznych, obywatelskich, ale już po prostu nikt w to nie wierzy, już teraz nie wierzy. I one to robią po to, żeby pokazać właśnie, że nadal są tym imperium, od którego wszystko zależy. To znaczy, że całemu światu się może nie podobać to, co robi Izrael, ale my go popieramy i to jest to, co ostatecznie ma znaczenie, co zadecyduje i tu nie ma znaczenia, że Chinom się to nie podoba. Chiny sobie mogą zaprosić do Pekinu przedstawicieli wszystkich fakcji politycznych palestyńskich, co zrobiły.

Wydaje mi się, że wydarzenia w Libii są jedną z tych rzeczy, które sprawiły, że Putin postanowił wrócić, ściągnąć cuchle i od tego zaczyna się ewolucja tego systemu. rosyjskiego, no pół jednak systemowi dyktatorskiemu, gdzie po prostu trzymamy władzę w ryzach i zachowujemy się coraz bardziej agresywnie. Również w retoryce, również w działaniach militarnych i tak dalej. Wydaje mi się, że to jest ten moment, kiedy po prostu politycy tych innych krajów zrozumieli, że no nie ma takiego porządku, w którym ze Stanami Zjednoczonymi się dogadamy. Podobnie robią Chiny, prawda? Do niedawna ostoja dyplomacji, a teraz autorzy cyklicznych raportów na temat tego, jak to Stany Zjednoczone szkodzą światu.

te wystąpienia są coraz bardziej atakujące, zdecydowane, bezwzględne. I to też pokazuje, że to napięcie rośnie. I racjonalność zachowań tych innych krajów też może się szybko obniżać, bo jak się podgrzewa atmosfera, to wszystkim może obić. Wszyscy się mogą zachować coraz bardziej nerwowo i widać, że coraz więcej państw się zachowuje coraz bardziej nerwowo. Ale skoro już było o Chinach, to jeszcze właśnie warto tutaj może zrobić tą uwagę, że Chiny są przedstawione jako ten konkurencyjny imperializm, że one też prowadzą politykę imperialną, no bo mają wojsko.

Trudno, żeby państwo o tych rozmiarach nie miało wojska. Ale to chińskie wojsko jest naprawdę niewielkie per capita w porównaniu do amerykańskiego. Prowadzą swoje interesy na zewnątrz, tylko że samo to, nie tylko już dyplomacje, w których są coraz bardziej aktywne. Chiny wynegocjowały rodzaj jakby zgody między Iranem a Arabią Saudyjską. Teraz właśnie Chiny próbują odegrać jakąś rolę. Robią to w taki właśnie chiński sposób, że jakby za dużo nie mówią, co nie wypowiadają się zbyt stanowczo, no ale sam fakt, że zaprosili wszystkich przywódców wszystkich palestynkich i fakcji politycznych do Pekinu jakby o czymś świadczy, prawda?

Pomogli im tam się dogadać i wygląda na to, że Chiny są zdeterminowane do tego, żeby doprowadzić do powstania państwa palestyńskiego. Ale Chiny też właśnie prowadzą bardzo intensywne interesy, na przykład w Afryce najbardziej. Często te interesy są przedstawiane jako po prostu nowy kolonializm. Tylko ta krytyka jest o tyle nieuczciwiająca, po prostu jest to krytyką przez inne państwa kolonialne i postkolonialne bardzo często, czy na przykład dawne potęgi kolonialne, które teraz jakby krytykują, jakby próbują odkupić swoje winy za własny kolonializm, krytykując Chiny i przepisującym te same motywacje.

Gdyby rzeczywiście zachodziło coś takiego jak transfer zysków, no i... No i on tam w tych jego wyliczeniach wykazuje, że trudno udowodnić w taki ekonomiczny sposób, że istnieje indyjski imperializm. Nawet jeżeli Indie tam zbudują jakieś metro na Marujciusie, bo podobno tak zrobiły i zatrudniły tylko w stolicy. Nie wiem, czy to jest projekt dopiero, czy to już było, już nie pamiętam. ale że właśnie zakontraktowały samych indyjskich podwykonawców itd. Ale trudno pokazać w globalnej skali, że rzeczywiście można to nazywać imperializmem. Z Chinami jest to samo. Chiny wciąż nie

Nie uzależniają swojej pomocy ekonomicznej od żadnej zmiany polityki wewnętrznej. Tak jak Stany Zjednoczone. Stany Zjednoczone wymuszają politykę na przykład otwartych drzwi dla amerykańskiego kapitału. Zero, cła NATO i tak dalej. Natomiast Chiny przychodzą do stołu negocjacyjnego zakładając, że ta druga strona ma prawo sobie swoją własną politykę prowadzić. Może być... Może być monarchią, może być republiką. Nie próbujemy Wam wymieniać reżimu, tylko przychodzimy robić interesy. I też Chiny wykonały pewne rzeczy, których na przykład trudno sobie w ogóle wyobrazić ze strony Amerykanów dzisiaj.

Anulowały chyba 30 ileś tam miliardów dolarów długu kryzysie covidowym niektórym swoim dłużnikom, żeby ich nie wykończyć ekonomicznie. Więc nie wydaje mi się, że Chinom zależy na przejęciu kontroli nad światem na wzór amerykański. Wydaje mi się, że jednak Chiny chcą po prostu stworzyć jakiś bardziej inny sposób urządzenia relacji międzynarodowych, taki, który będzie bardziej wielostronny.

Tak stawiam, że o to chodzi w fińskiej polityce. Też Chiny od czasu wypędzenia Japończyków wzięły udział tylko w jednej wojnie z Wietnamem. I tyle od tamtego czasu, raczej jakby weszły w wojnę wietnamską, czy jakby, no nieważne. W każdym razie to było w latach 70., chyba w 79. roku. Więc od tamtego czasu nie zachowały się nigdy agresywnie na linii międzynarodowej.

Więc nic nie wskazuje, bo nie wiem, czy to był 1979 rok, nie pamiętam. Ale w każdym razie było to w latach 70. Chiny nie zachowują się tak jak Amerykanie, w żadnym aspekcie. Wiesz, wydaje mi się, że to jest też tak, Nie ma co, znaczy oczywiście nie stawiamy pieniędzy, ale ja na przykład mam taką postawę, że no na razie tak nie wygląda, wiesz, to wszystko się może zmienić, nie wiem, może to jest inna strategia na otrzymanie tego samego, to znaczy, że dzisiaj nie darujemy, znaczy dzisiaj darujemy długi, żeby ich nie darować jutro, ja nie wiem, ale patrząc całościowo, przynajmniej w kwestii Chin mam taką też intuicję,

Oczywiście, że jest to kraj, który będzie dążył do tego, żeby ten system światowy odpowiadał jego interesom. Każdy kraj czegoś takiego chce i ze względu na pozycję, jaką Chiny zajmują w łańcuchach produkcji, to będzie to znaczący udział. Natomiast czy to się przekłada na takie właśnie działania wywłaszczająco uzależniające, które od dawna uprawiało Stany Zjednoczone, no to na razie tego też nie widzę. Zresztą Varoufakis miał kiedyś taki świetny moment w jakimś wystąpieniu, ktoś był właśnie na panu, że on nie krytykuje Chin, a to przecież oni tam skupują i tak dalej, no i on właśnie zaczął opowiadać o tym, jak to się różni, no i to też jest trochę taka wiedza niedostępna, że mamy trochę taki obowiązek wskazywania tych Chin jako zagrożenia,