Zdalne zespoły projektowe - jak efektywnie prowadzić projekty? #4

Cześć! Witaj w podcaście I See Project. Wejdź razem z nami do świata nieszablonowego zarządzania projektami. Cześć, dzień dobry, dobry wieczór. Czwarty odcinek I See Project zaczynamy. Tradycyjnie w rolach głównych Norbert Sienkiewicz oraz Dawid Świątkiewicz niezmiennie pod produkcją I See Project. Cześć, dzień dobry, dobry wieczór. Słuchajcie, okazja jest wyjątkowa, żeby dzisiaj porozmawiać na fajny temat. 7 kwietnia, czyli dość niedawno, bo publikujemy 13, Tego roku w prawie pracy pojawił się wreszcie zdefiniowany zapis o pracy zdalnej i zespołach zdalnych, więc to jest świetna okazja do tego, żeby właśnie o zespołach projektowych zdalnych porozmawiać.

Jak można to najlepiej zrozumieć? Jak mamy dwie osoby stojące na przejściu dla pieszych, Dawida i Norberta, to mamy wspólny cel, są co najmniej dwie osoby, ale nie jesteśmy jeszcze zespołem, no bo nie uzupełniamy się w żaden sposób. Nie każdy idzie w swoją stronę. Ale już jak te umiejętności się uzupełniają kompetencje, to zaczynamy mówić o zespole. No i okej, to jedno. To są zespoły te tradycyjne. A czym jest zespół rozproszony, zdalny? On musi mieć te same podstawy, te trzy, o których powiedziałem, plus musi spełniać jeszcze trzy dodatkowe aspekty. Pierwszy z aspektów to rozproszenie geograficzne. I to wystarczy fakt zlokalizowania w różnych częściach tego samego miasta i jesteśmy rozproszeni. Nie spotykamy się stacjonarnie i nie pracujemy razem w sposób tradycyjny.

Druga rzecz, to nasza praca i komunikacja w większości odbywa się cyfrowo. Czyli jak częściej napisze do Ciebie Norbert maila, czy porozmawiamy przez różnego rodzaju aplikacje, niż porozmawia z Tobą face to face. I nasza praca też będzie zlokalizowana w chmurze, w narzędziach do zarządzania projektami na przykład. I trzeci aspekt to są różnice kulturowe. I tutaj wiele osób zarzuca, że nie wszyscy pracują ze sobą w różnych strefach geograficznych itd. Jasne, ale wystarczy, że mamy oddziały w Suwałkach i na Śląsku i już pojawiają nam się różnice geograficzne. Tym bardziej, że też w Polsce mamy osobę różnych wyznań, więc te różnice będą się pojawiały koniec końców i tak w takich zespołach nawet tradycyjnych.

Jak ktoś się zachowa, jak ktoś się porusza, jak się czujemy mówiąc tak kolokwialnie. Druga rzecz to też trochę ciężko ocenić, jak pracujemy. Chodzi mi o sam sposób pracy, bo wyniki to widzimy, czy ktoś realizuje, czy nie realizuje. Ale wiesz, tak na co dzień trudno jest ocenić członkom zespołu, ale i menadżerowi czy też liderowi projektu, Jak Ty na co dzień Norbert pracujesz? Jakimi sposobami? Ja nie widzę Ciebie rozmawiającego, nie widzę Ciebie jak prowadzisz prezentacje. Widzę jakieś efekty. To też jest trochę utrudnienie. No i to co mówiłem, te różnice kulturowe różnego rodzaju, które wynikają i nieobecności.

Albo pracujmy w muralu, nie? No fajnie, ale to trzeba poznać to narzędzie, więc dostęp w znaczeniu nie tylko kodu czy tam linku z dostępem, ale i szkolenia. I ostatnia rzecz to możliwości. Czyli taka zdolność do tego, żebym ja w ogóle mógł korzystać z tych narzędzi, czyli to przeszkolenie to jedno, ale dwa, czy ja mam czas w ciągu dnia po prostu skorzystać z tych narzędzi, czy ja mam czas popracować, czy ja mam tyle tej swojej pracy bieżącej, że ja nie mam kiedy z tobą Norbert spotkać się na Zoomie i pogadać o kawie, przy kawie o czymś tam, bo ja mam ciągłą bieżączkę. Więc motywacja, dostęp i możliwości. To jest świetne podsumowanie. Jak zbudować środowisko pracy zdalnej?

6. 7. Będzie to naturalne dla twojego zespołu, że takie wydarzenie zrobisz. Bo wiesz Norbert, gdybyś na co dzień był liderem mojego zespołu projektowego i trudno by było się do ciebie dostać, byłbyś niedostępny dla nas jako dla zespołu, zamknięty, raczej byś te spotkania tak od do tylko prowadził, to gdybyś nagle wyszedł z taką propozycją, Boję się odbioru od zespołu, więc znów, jeżeli od początku budujesz taką kulturę otwartej komunikacji, dajesz feedback, zauważasz pewne rzeczy, co robimy w zespole, co ja robię, dajesz też przestrzeń do takiego luźnego pogadania, to znów