Hrabia Monte Christo. 10. Gabinecik w Tuileriach

Brawo, trafiłeś pan. Musi tam być raport ministra policji z wczorajszą datą. O, ale proszę, oto i pan. Dandre we własnej osobie. — Powiedziałeś wszak, że to pan Dandre? — zwrócił się król do kamerdynera, który właśnie zaanonsował ministra policji. — Tak, najjaśniejszy panie, pan Baron Dandre — powtórzył kamerdyner. — Słusznie. — Baron — podjął Ludwik z niemal niedostrzegalnym uśmiechem. — Niech pan wejdzie, baronie, i opowie hrabiemu wszystko, co tylko wiesz nowego o panu Bonapartem. — Nie kryj nic przed nami, choćby sytuacja była najcięższa. Przekonajmy się, czy wyspa Elba jest wulkanem, z którego wybuchnie wojna gorąca i sroga? Bella, horida bella?

Pan Dondre zakobysał się z gracją, wsparty dłońmi o oparcie fotela. Czy najjaśniejszy pan, rzekł? Czy raczył przejrzeć raport wczorajszy? Tak, ale powtórz pan to sam hrabiemu, co tam było, bo może go nie znaleźć. No powiedz mu, co uzurpator robi na wyspie? — Panie hrabio — rzekł baron — wszyscy wierni słudzy jego królewskiej mości powinni się cieszyć z najświeższych nowin dochodzących z Elby. Bonaparte — tu spojrzał na Ludwika XVIII, który zajęty swójmi notatkami ani się obejrzał — Bonaparte — mówił dalej baron — nudzi się śmiertelnie. Spędza całe dni na doglądaniu pracy górników w Porto Longone. — I co rusz się drapie, aby się trochę rozerwać?

— Nawrócenie uzurpatora? — szepnął hrabia, patrząc to na króla, to na pana Dendre, którzy rozmawiali w tak nierzeczywisty sposób jak sielankowi pasterze Vergiliusza. — Tak, panie hrabio — odparł minister z najpoważniejszą w świecie miną. Napoleon dokonywał ostatnio przeglądu wojsk i gdy kilku wiarusów, jak ich sam nazywa, zdradziło się z chęcią powrotu do Francji, zwolnił ich ze służby i przypomniał, aby służyli prawowitemu królowi. — Tak powiedział, panie hrabio. Jestem tego całkowicie pewien. — I cóż pan o tym myśli, blakas? — zapytał triumfująco król, porzucając na chwilę wertowanie grubego tomu komentarzy, który leżał przed nim. Myślę najjaśniejszy panie, że albo minister policji myli się, albo mylę się ja.